میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در10 فوریه 2014 ساعت 12:22 ب.ظ سرویس:اجتماعی, برگزیده ها, یادداشت 6 دیدگاه 2,159 بازدید

آفتی بزرگ برای جامعه‌ای بزرگ

eftekhariآفتی بزرگ برای جامعه‌ای بزرگ

دانيال افتخاري: بر خلاف میل درونی، باز هم با آه و حسرت نوشته‌ی خویش را آغاز می‌کنم.

وقتی به برخی برنامه‌ها و بخش‌های خبری تلویزیون، برنامه‌ها و جشن‌های گوناگون و خبرهای دیگر رسانه‌ها نگاه می‌کنیم، متأسفانه آنچه بسیار نمود دارد، نوعی ظاهرگرایی، تکرار و جلوه‌های صوری است! به زبان ساده، در این روزگار پیشرفت و فناوری، ما همچنان در برخی ظواهر و سخنان و رفتارهای تکراری درجا می‌زنیم!…

در بعضی روزهای ویژه، از جمله همین دهه (سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و مردمی ایران-۱۳۵۷)، آن رفتارها و منش‌ها بیشتر بروز می‌کنند که تأسف انسان را برمی‌انگیزد. پیش از شرح و توضیح بیشتر، یک نکته‌ی کوچک را برای خود و همه‌ی مخاطبان گرامی یادآوری می‌کنم: بزرگداشت مناسبت‌های مذهبی، ملی و باستانی، و نیز انسان‌های بزرگ و تاریخ‌ساز، لازم و بایسته است و نشانی از هویت اصیل یک ملت است؛ البته با روش‌ها و رفتارهای معقول.

با گذشت زمان و گذر از فضای انقلابی و پرهیجان روزهای سال ۵۷ و ۵۸، نهضت و حرکت‌های خودجوش مردم فرونشست و با شکل‌گیری نهادها و سازمان‌ها، رفتارها و سخنان و حتی ادبیات حاکم تغییر کرد. اینکه این تغییرات از حکومت و حاکمان آغاز شد یا از مردم و جامعه، شاید پرسش مهمی باشد؛ اما اکنون مجال برای وارسی این مسأله و پاسخ به پرسش پیشین نیست. به نظرم چندان مهم نیست که چه عوامل ریز و درشتی به این روند منجر شده تا به اینجا رسیده‌ایم، ولی یک نکته را می‌توانم صراحتا بگویم که تمام آنچه رخ داده، برگشت‌ناپذیر نیست!…

بسیاری از ملت‌های دیگر هم (چه در سطح جامعه یا در میان حاکمان) آیین‌های ملی و حتی مذهبی ویژه‌ای دارند و نیز به شخصیت‌های ویژه‌ای ادای احترام می‌کنند؛ اما برون‌داد بیشتر این کشورها، پیشرفت و آبادانی است. البته این را با قاطعیت نمی‌توان گفت که برخی عقب‌افتادگی‌ها و معضلات کنونی فقط نتیجه‌ی درجا زدن در ظواهر است! که باید بی‌تدبیری‌ها، بی‌نظمی‌ها، انحراف از قانون و خودرأیی‌ها را هم به آن بیافزاییم!!… اگر به سخنان اکثریت مسئولان کشور و حتی شهرمان دقت کنیم، حرفهای تکراری و با ادبیات سال‌های دور را بسیار می‌بینیم. مناسبت‌های اینچنینی، متأسفانه در چند مراسم روتین و گشایش چند طرح عمرانی و خدماتی خلاصه شده است!

نکته‌ی تأسف برانگیز دیگر این است که در چند سال اخیر، فاصله‌ی بسیاری میان ادبیات مردم و مسئولان پدید آمده است که می‌تواند زنگ خطری مهم باشد! البته نگارنده هرگز برخی گزاره‌های حاکم بر ادبیات مردم کوچه و بازار را تأیید نمی‌کند و نیاز به بازنگری در آنها را ضروری می‌داند؛ چرا که این هم با فرهنگ کهن ملی و دینی ما فاصله‌ها دارد… از آن سو اما ادبیات مسئولان ما بسیار مشابه و هم پر از تعارفات، واژگان خاص و متعلق به ۳ دهه پیش است! ضمن آنکه از قدیم گفته‌اند: دو صد گفته چون نیم کردار نیست!

چند روز پیش، عکس‌هایی از مراسم روز ۱۲ بهمن در لار را می‌دیدم و به روشنی در آن، توجه به ظواهر و تکیه بر روش‌های قدیمی و بی‌ثمر را دیدم. جالب اینجاست که حتی به چهره‌ی بسیاری از مسئولان که با دقت می‌نگریم، نوعی احساس خستگی و اسارت در تکرار و روزمرگی را در آنها درمی‌یابیم! باید به‌طور جدی از خود بپرسیم: چرا به اینجا رسیده‌ایم؟؟…

به اعتقاد من، همه‌ی اینها به قشری‌نگری و نوعی برداشت اشتباه و کاریکاتورگونه از اصول و شعارها باز می‌گردد. مسئولان ما و بسیاری از دلسوزان و دین‌مداران جامعه، گمان می‌کنند که اگر شعارها و آرمان‌های انقلاب از ذهن و چشم ما پاک شوند، دچار مشکلات و شکست‌ها می‌شویم. دغدغه‌ی ایشان البته قابل احترام و شایسته است، اما در درجه‌ی نخست باید دانست شعارها و آرمان‌ها، تنها در کلام و حرف، سعادت‌آفرین نیستند و برون‌داد آنهاست که دلگرمی و امید می‌آورد؛ در درجه‌ی دوم اگر آرمان‌ها در فضای موهومی و دور از واقعیت‌ها بمانند، ما را به جایی نمی‌رسانند! وقتی شعارهای گوناگون انقلاب مرور می‌شوند، اما در رفتار مسئولان و حتی در بطن جامعه، اثری از اخلاق و مروت و مهرورزی دیده نمی‌شود، چه می‌توان گفت؟!

نگارنده در آن زمان نبوده، اما دوستان و بزرگانی که سال ۵۷ و چند سال پس از آن را کاملا درک کرده‌اند، این را تأیید می‌کنند که در آن روزها، محبت و دوستی و فداکاری در جامعه موج می‌زد؛ اما اکنون چه؟؟! (نیاز به گفتن نیست) بازگشت به گذشته نه ممکن است و نه منطقی و عقلانی؛ اما بازگشت به بسیاری از ارزش‌های نیک گذشته هم شدنی و هم نجات‌بخش است. راهکار ساده‌ی آن این است که ادبیات و نگاه مسئولان به توده‌ی جامعه نزدیک‌تر شود و تکیه بر روش و منش عقلانی جانشین تأکید بر ظواهر و امور روزمره شود؛ البته بدون آنکه به سمت جامعه‌ی پوپولیستی برویم!

این پرسش صریح را مطرح می‌کنم که: اگر اندکی از پارچه‌نوشته‌ها و بَنِرها و تبریک‌ها و تمجیدهای خشک و اداری کاسته شده و بر خدمات بنیادین و بدون ادعا افزوده شود، چه اتفاقی خواهد افتاد؟؟!… اگر مراسم نمادین ورود بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران به وطن برگزار نشود، آیا نسل جدید با تاریخ انقلاب و آرمان‌های آن بیگانه می‌شوند؟؟ و به نظر بزرگان و مسئولان ما، آیا در این سالها، شناخت مردم و جوانان نسبت به تاریخ مرزوبوم و به‌ویژه انقلاب بیشتر و دلبستگی‌شان افزون‌تر شده است؟! (البته منتظر پاسخ این عزیزان می‌مانیم…)

سخن را کوتاه می‌کنم و جمله‌ای تکراری اما زیبا را در برابر چشم همگان می‌گذارم: النّاسُ علی دینِ مُلوکهم؛ یعنی مردم بر آیین حاکمان خویش‌اند. (البته حدیث بودن این جمله، جای تردید دارد، اما منطبق با آموزه‌های قرآنی است.) هنگامی که بزرگان و حاکمان جامعه سرگرم امور ظاهری و روزمره می‌شوند و از ورود به مسائل عمیق و تأثیرگذار دور می‌شوند، مردم نیز سرگرم مسائلی می‌شوند که نه دنیا را سودی می‌دهد و نه آخرت را! و این‌گونه حتی نسبت به مهم‌ترین مسائل اعتقادی و ملی و سیاسی بی‌تفاوت و خدای‌ناکرده رویگردان می‌شوند. تا دیر نشده باید همه فکری به حال این معضل بزرگ کنیم! از پوسته عبور کنیم و به مغز نزدیک شویم!

عكس ها: روابط عمومي فرمانداري ويژه لارستان

123


6 نظر

  1. مرتضي گفت:

    0

    0

    احسنت به شجاعت، حسن نيت و قلم زيباي دانيال افتخاري. نكته بسيار ظريفي را مطرح كردي كه همگان مي دانند اما كسي آن را نمي گويد!!!!!

  2. لاری گفت:

    0

    0

    بسیار متین

  3. من هیچ نمیدانم گفت:

    0

    0

    جشن پیروزی انقلاب در کشور ما فقط محدود به شعارو چند پرچم است. و شکوه خاصی در آن دیده نمیشود. درصورتی که در کشورهای دیگر جشنهای خیابانی برگزار میشود

  4. محمديان گفت:

    0

    0

    آفرين به آفتاب كه هرجا ديد نقصي و نقصاني وجود دارد آن را نقد مي كند. برگزاركننده اين مراسم فرمانداري لارستان بوده و مي دانيم به لحاظ فكري به شما نزديك هستند اما اين باعث نشده از انتقاد سازنده خود چشم پوشي كنيد.

  5. ممهدی گفت:

    0

    0

    گل گفتی. دمت گرم و حلالت باشه شیر مادرت. حرف دلم را زدی

  6. بهار گفت:

    0

    0

    مردي آقاي افتخاري. مرد.

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان