میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۶ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۳:۴۸ ق.ظ سرویس:برگزیده ها, مطلب شما 11 دیدگاه 275 بازدید

«اتحاد» با شعار و لجاجت جمع نمی شود

«اتحاد» با شعار و لجاجت جمع نمی شود

کرامت الله بلوچی: تردید نیست که برای موفقیت و پیشبرد اهداف مورد نظر در هر جامعه یا تشکیلاتی باید مجموعه ای از راهکارها و ضرورت های مورد نیاز آن جامعه یا آن سیستم را به شکلی اصولی طراحی و اجرا نمود تا آن مجموعه بطور منطقی و به شکل صحیح به روند رو به رشد و تحول برای حصول نتیجه ی مطلوب و دستیابی به هدفهای پیش‌بینی شده حرکت نماید.

پر بیراه نیست اگر ادعا نماییم که بدون هر یک از معیارهای لازم و کافی هیچ مجموعه ا‌ی قادر به حرکت رو به جلو و موفقیت‌آمیز نخواهد بود! بویژه در دنیای کنونی که به مدد پیشرفت‌های تکنولوژیک…! رقبا در حال سبقت گرفتن از یکدیگرند.

اما یکی از محوری ترین و اساسی ترین موضوعاتی که مازاد بر راهکارها و نیازهای گفته شده بعنوان یک اصل اجتناب ناپذیر و غیر قابل انکار در جهت موفقیت هرمجموعه از ضرورتی خاص برخوردار می‌باشد و بدون آن هیچ گونه نتیجه مثبتی عاید نخواهد شد مقوله «هماهنگی» مابین بخش‌های مختلف یک جامعه و یا قسمت های یک سیستم می باشد.

غرض نگارنده از این مقدمه کوتاه پرداختن به موضوعی با اهمیت در مقطع فعلی و بویژه در بخش مدیریت کلان کشور می باشد که متاسفانه مدتهاست نبود آن دامنگیر بخش‌های مختلف و خصوصا قوای سه گانه و مدیران ارشد آن گردیده است و شوربختانه روز به روز نیز بر شدت آن افزوده می شود!  که حاکی از نبود هماهنگی، حسن نیت و عدم وحدت رویه مبتنی بر اتحاد و همدلی است!

اصلی اساسی که در جامعه انسانی از آن به عنوان اتحاد و همدلی نام برده می‌شود و مهمتر اینکه این نقیصه بزرگ (نبود وحدت!) به عالی ترین سطوح مدیریتی و تصمیم گیری(اجرایی قضایی قانونگذاری) کشور و بخشهای تبعی آن نیز سرایت نموده است که می‌توان از آن به عنوان یک بیماری مهلک برای جامعه! و یا نقصی اساسی در سیستم تعبیر نمود. که برای تبیین بهتر آن ناچار به یادآوری اهمیت آن در گذشته ی کشور و نظام می باشیم.

چنانچه مخاطبین ارجمند توجه نمایند از بدو پیروزی انقلاب اسلامی همواره لزوم توجه به مقوله وحدت و رعایت آن بوسیله مردم و مسئولین برای رسیدن به موفقیت های بیشتر از سوی بنیانگذار جمهوری اسلامی و پس از آن نیز رهبر انقلاب مورد تأکید قرار گرفته و بعنوان اصلی اساسی وخدشه ناپذیر در مقاطع مختلف به آحاد ملت و مسئولین گوشزد شده است. مقوله ی ارزشمند وحدت و اتحاد که توانسته شد با رعایت آن بر حکومتی مستقر و تثبیت شده پیروز و پس از آن نیز در برابر مشکلات عدیده ای که هر یک از آنها می توانست والبته می تواند!

کشوری را از پای درآورد (از جمله جنگ هشت ساله که نماد و نمود همه آن دشمنی ها بود) مردانه ایستادگی نموده و بر تمامی آن بلایای عظیم فائق آئیم و به هر حال از گردنه های سخت و صعب این مسیر ۴۰ ساله عبور نموده تا بدینجا رسیده ایم و بایستی پذیرفت که همه این موفقیت های بدست آمده را به نوعی مدیون این بنیان مستحکم ایجاد شده (و بکارگیری و رعایت آن توسط عامه مردم و مسئولین خرد و کلان کشور) بوده و هستیم. عاملی که در مقاطع مذکور و مصداقا در دوران سخت جنگ تحمیلی بر مبنای آن موفق به شکست خصمی دون (اما با عقبه حمایتی بی ‌سابقه و همراهی ده ها کشور و حمایت دو ابر قدرت وقت ازآن !) شدیم.

دورانی که همه ی لطف آن توجه به وحدت اتحاد و همدلی در جهت موفقیت بیشتر کشور و مردم بوده و در واقع سخنی از چپ و راست، تشیع و تسنن،  اقلیت و اکثریت، مسلمان و غیرمسلمان و همچنین ترک، کرد، فارس، عرب بلوچ و ترکمن …! و یاقوم و نژاد خاصی درمیان نبود. همگی ید واحده ی  مورد نظر امام و رهبری برای رسیدن به قله‌های پیشرفت (قطع وابستگی، ایجاد حکومتی مبتنی بر احکام اسلام، رونق و بهبود نسبی وضعیت مردم) بودند که البته و بدون شک تحقق آن نیزدر ابتدا بخاطر اهتمام به رعایت آن (وحدت) توسط مسئولین عالی رتبه کشور و سپس ارائه آن بعنوان الگویی به مردم و تعهد و پایبندی عمومی در اقصی نقاط کشور ( از هر مرام و مذهب و آیینی و از هر قوم و نژادی) بعنوان فصل الخطاب و زیرساختی بنیادین مورد توجه و رعایت قرار گرفت و آنچنان بود که مردم علیرغم هشت سال جنگ و تبعات ناشی از آن (بارش روزانه گلوله و موشک و بمب برسرشان در شهرها و روستاها) هیچ‌گاه و تا  بدین اندازه (امروز) دچار دغدغه و یاس و ناامیدی نبودند و چرا…؟!!

سوالی اساسی که باید بدان پاسخی منطقی و البته صادقانه گفت…!

آرامش روانی جامعه در آن دوران بدین علت بود که عموم مسئولین برای موفقیت بیشتر کشور (برمبنای حفظ وحدت، اتحاد و همدلی) و باحسن نیت تمام، مسئولیت اشتباهات و شکست‌های یکدیگر را صادقانه برعهده می‌گرفتند !

بلعکس امروز که  با گذشت سه دهه از آن ایام پرمخاطره که کشور به سلامت از آن گذشته و در مسیر اصلاح و پیشرفت قرار گرفته است)حسن نیتها به سؤ نیت مبدل! و متاسفانه خبری از آن وحدت گذشته و آن همت و همیت نبوده و عجیب تر اینکه مسئولین بجای پذیرش مسئولیت یکدیگر بجهت تقویت روحیه امید در مردم، به نحوی از انحاء همدیگر را به کم کاری، دروغ و حتی خیانت در بسیاری امور متهم می نمایند تا جایی که چیزی از اعتماد عمومی مردم نسبت به آنان باقی نمانده است ! و برای  صحت این ادعا کافی است نگاهی گذرا به گفته‌های (ماه‌ها و سال‌های نه چندان دور) برخی از مسئولین عالی رتبه کشور نسبت به یکدیگر اندازیم. هرچند شوری زائدالوصف این سوء نیت ها در ایام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری کام همه را تلخ نمود اما یادآوری سخنان یکی دو سال گذشته برخی از آنان نیز خالی از لطف نبوده و نیست.

معاون اول رئیس جمهور فعلی، رئیس جمهور سابق (و مسکن مهر او در زلزله) را متهم می نماید!  رئیس جمهور سابق با انتشار کلیپ هایی پی در پی! رئیس جمهور فعلی، قاضی القضات کشور و رئیس مجلس را آماج حملات خود قرار داده!  متقابلا قوه قضاییه معاونین رئیس جمهور سابق را متهم و نمایندگان مجلس نیز هر سه قوه را بر حسب تمایلات خود! به انواع کم کاری، فریب و… متهم نموده و مازاد بر این نمونه‌ها آقایانی از وزرای اسبق، اعضای مجمع تشخیص نظام! (اما به تشخیص خود!) و با تغییر روزانه موضع شان! روزی را بر له و دیگر روز را علیه دیگران….!

و یا در مورد برجام! که امروز و بنا به اذعان غالب مسئولین عالیرتبه ی کشور مشخص شده است تصمیمی جمعی و بخردانه! از سوی مجموعه ی نظام بوده است!!  چه تهمت ها و توهین هایی علیه یکدیگر روا، نداشته اند!  و نمونه های دیگری از این وضعیت نگران کننده که همچون موریانه بجان اساس وپایه های کشور افتاده و روز به روز از اعتماد عمومی مردم به مسئولین! و امیدشان به آینده کاسته است.

(به علت اختصار از ذکر آنها خودداری می گردد) همه و همه بعلت از دست رفتن رمز! پیروزی این ملت و کشور می باشد. و آن چیزی نیست جز اتحاد و همدلی و وحدت عمومی که لازم است هرچه سریعتر برای آن  چاره‌اندیشی گردد. در غیر اینصورت وچنانچه بر بی اعتمادی عمومی مردم و ناراحتی جمعی آنان اضافه گردد هرآینه باید منتظر سیلی ویرانگر بود که در صورت بروز آن ملک و ملت از آن در امان نبوده و کشور را به دره ی سقوط و پریشانی! توأم با پشیمانی! خواهد کشاند که در این خصوص چیزی بهتر از شنوایی! بیشتر مسئولین نیست. (گوشی شنوا، برای شنیدن صدای مردم!!!) زیرا به یقین برای کشور و مردم دشمنی بزرگتر (از ضدیت و لجاجت مسئولین آن  نسبت به یکدیگر) وجود نداشته و ندارد بطوریکه تاکنون نیز در هر مقطعی به اختلافات داخلی دامن زده اند! ضرر و زیان وارده به مردم افزون و آسیب پذیری کشور نیز بیشترگردیده است! که برای فهم بیشتر این موضوع کافیست به کاهش ارزش پول ملی و کم شدن سرمایه ها و دارایی مردم در سالهای ۹۱ تا ۹۶ (که سرمایه هر ایرانی به ۲۰ درصد تقلید و تنزل یافته است !) نگاهی گذرا، اندازیم.

توجه گردد طبق نظر متخصصین و کارشناسان آگاه دو مقطع (یکشنبه سیاه سال ۹۱ در مجلس و بحث های اختلافی سال ۹۶ بین قوای مختلف! وتبعات ناشی ازآنها!!) یکی از عوامل اصلی این نابسامانی های  اقتصادی بوده است…! (خود بخوانید حدیث مفصل از این مجمل ! )

علی ایحال بنظر می رسد حال که بی مدیریتی و ناکار آمدی! مسئولین (سابق و فعلی) و نبود وحدت مابین در بخش های مختلف باعث چنین مشکلاتی برای مردم و کشور گردیده، بیش از این شایسته و سزاوار نیست این ملت شریف و فهیم تاوان خصومت های شخصی (ضدیت ولجاجت های!) آنان نسبت به یکدیگر را بپردازند.


11 نظر

  1. ناشناس گفت:

    0

    0

    کسانی که خیال می کنند حرکت مردم نه گفتن به دولت روحانی و آری گفتن به دیگران است امروز در تشت حنا بنشینند

  2. کارمندلاری گفت:

    0

    0

    با سپاس از جناب بلوچی که حرف دل مردم رامیزنند واز بقیه خبر نگاران لارستانی انتطار داریم با جرات وشهامت بیشتر حرفهای ومشکلات مردم را بازتاب دهند

  3. ناشناس گفت:

    0

    0

    راه حل برطرف شدن مشکلات اقتصادی الان اصلاح الگوی مصرفه مردم باید از تجملات دوری کنن گوشت نخورن چون ضرر داره و بجاش نون و پنیر یا کالا جوش بخورن و یا اگر مجبور شدن روزی یک وعده غذا بخورن

  4. از اشنایان قدیمی اقای بلوچی گفت:

    0

    0

    معیار و شاخص وحدت عمل به هدایتهای رهبری و امام جامعه است وقتی که امام جامعه به صراحت هشدار میدادند که امریکا مورد اعتماد نیست دیگران راه خودشان میرفتند وقتی رهبری اقتصاد مقاومتی را راه حل برون رفت معضلات اقتصادی می دانستد دیگران حل معضلات را به قول کری گره زده بودند وقتی که فرزندان انقلاب پالایشگاه خلیج فارس را میساختند چشمهای عده ای به توتال بود فاعتبروا یا اولی البصار

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      درسته حق با شماست اما چرا الان شماها به جای دفاع از اقتصاد مقاومتی و اصلاح الگوی مصرف از استیضاح رئیس جمهور دفاع می کنید ؟ چرا در زمان قبل راه حل مشکل رو خوردن نان و پنیر می دانستید و حرفی از استیضاح احمدی نژاد نمی زدید ؟ واقعا شما ملت رو چی حساب کردید ؟

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      شما که اینقدر دلتون برای مردم می سوزه چرا یک کلمه درباره ی کارهایی که ماموران امنیتی توی […] می کنن حرفی نمی زنید ؟

  5. از اشنایان قدیمی اقای بلوچی گفت:

    0

    0

    بردران عزیز که جواب داده اید برای امثال من هیچ فرقی نمیکند هر کس و هر زمان راه خودش را از راه امام جامعه جدا کند سرنوشتش همان سرنوشت گذشتگان می شود ضمنا بنده نه وکیلم نه وابسته به جریانی نه حزبی دارم نه تشکیلاتی فقط نظر شخصی خودم را گفته ام انگار عادت شما این است که هر کس که نظری داد اورا وابسته به جاییی بدانید یا برایش جریان و مقام و موقعیتی بسازید باز هم میگویم راه صحیح راه امام جامعه است چه گذشتگان چه امروزیها این هم ایه اش قل ان کنتم تحبونالله فاتبعونی یحبببکم اللله حالا هر که خواهد کوبرو هر که خواهد کو بیا

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      یعنی حالا شما محبوب خدا هستید و هر کس عقیده ای غیر از شما داشته باشد مبغوض خداست ؟ واقعا جواب من این بود ؟

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      فعلا که همه امکانات مملکت از رسانه ها گرفته تا نهادهای رسمی و آموزشی و مسئولان همه در خدمت شما هستند چون شما محبوب خدا هستید و دیگران مبغوض خدا هستند

  6. امین گفت:

    0

    0

    جناب اقای بلوچی یادتان هست زمانی بخشدار بودید ان موقع حرف و حدیث جامعه چه بود ایا ان زمان داد مردم را که میگفتند چرا زمینهای منابع طبیعی اینطور بذل و بخششش می شود شندید ایا همین حالا حاضرید شفاف سازی کنید که در دوران بخشداری شما چه زمینهاییی و به چه کسانی واگذار شد

  7. ناشناس گفت:

    0

    0

    در امتهای گذشته وقتی پیامبران از هدایت مردم ناامید می شدن با گروه مومنان از اون سرزمین خارج می شدن تا عذابی که بر امت گناهکار نازل می شه به مومنان آسیب نرسونه شما هم بی زحمت همین کار رو بکنید

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان