میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۷ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۱:۵۹ ب.ظ سرویس:عناوین اصلی 3 دیدگاه 516 بازدید

ادبیاتی که فقط شعر است/ جای خالی رمان ها و داستان های کوتاه در کتاب ادبیات فارسی/ معلمان، کلاس های تحلیل رمان برگزار کنند

«آفتاب لارستان» در گفت و گو با دو دبیر باسابقه ادبیات در لار بررسی می کند:

ادبیاتی که فقط شعر است/ جای خالی رمان ها و داستان های کوتاه در کتاب ادبیات فارسی/ معلمان، کلاس های تحلیل رمان برگزار کنند

زینب دلام/ آفتاب لارستان: به عقیده تعداد زیادی از محققان، آموزش و پرورش زمینه ساز بسیاری از تحولات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در کشورهاست. در واقع، اگر توسعه را انسان محور و محصول تفکرات انسان‌ها بدانیم بهترین سنی که اندیشه و رفتار انسان‌ها در آن شکل می گیرد دوران کودکی است چون در این سن میزان پذیرش کودکان بسیار بالاست و هنوز اندیشه آن ‌ها سخت و غیر قابل انعطاف نشده است.

یکی از دروسی که نقش مهمی در شکل گیری هویت تاریخی، ملی و فرهنگی ما دارد درس زبان و ادبیات فارسی است که اگر به صورت دقیق و با رعایت درست اصول فنی طراحی و توسط معلمان شایسته تدریس شود به پایداری زبان فارسی و رشد و توسعه جامعه منجر خواهد شد. این همان چیزی است که در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بارها به آن اشاره شده است.

به منظور بررسی دقیق و علمی این موضوع به سراغ دو تن از مدرسان با سابقه ادبیات فارسی در لار رفتیم و نظر آن ها را در مورد جایگاه ادبیات فارسی در بین دانش آموزان، مشکلات و کمبودهای موجود در کتاب و راهکارهای پیشنهادی برای حل آن ها پرداختیم.

قدرت الله شفیعی، مدرس برجسته دانشگاه و دبیر ادبیات فارسی و محبوبه وحیدیان عضو سابق پژوهش سرای دانش آموزی لار، دبیر و پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی هر دو معتقدند که علاوه بر کمبودهایی که در کتاب وجود دارد، دبیران این درس نیز باید دایره اطلاعات و معلومات علمی خود را افزایش دهند.

***

ضرورت فرهنگ سازی در بالابردن جایگاه واقعی ادبیات فارسی/ خانواده ها نقش مهمی در این زمینه دارند

محبوبه وحیدیان در مورد جایگاه دروس مرتبط با زبان و ادبیات فارسی در بین دانش آموزان اظهار کرد: همواره یکی از دغدغه هایم در دوران معلمی این بوده است که دانش آموزان هنوز به جایگاه واقعی این درس پی نبرده اند؛ بنابراین باید کارهای زیادی در این زمینه صورت گیرد تا این درس بتواند به جایگاه واقعی خود در بین دانش آموزان و البته مردم دست یابد.

وی در پاسخ به این سوال که چرا دانش آموزان هنوز به جایگاه واقعی این درس پی نبرده اند خاطرنشان کرد: دلایل بسیاری برای این موضوع وجود دارد اما مشکل فقط از یک طرف نیست و عوامل مهمی در این زمینه نقش دارند که از آن جمله می توان به کتاب، معلم و حتی خود دانش آموز اشاره کرد.

دبیر ادبیات فارسی دبیرستان پیام زینب لار در مورد راهکار حل این مشکل گفت: ابتدا باید در این زمینه فرهنگ سازی شود یعنی ذهن و نگاه نسل جدید به ادبیات را از همان کودکی عوض کرد؛ به عبارت دیگر، کتاب ها از دوران دبستان با توجه به میل و سلیقه دانش آموزان نوشته شود تا شاهد انزجار و دلزدگی از یک درس خاص در دانش آموز نباشیم.

وحیدیان اضافه کرد: کتاب ها باید از حالت یک سویه بودن که فقط معلم گوینده باشد و دانش آموز شنونده خارج شود.

وی تصریح کرد: به عنوان یک معلم پیشنهاد می کنم که مولفان در نوشتن کتاب ها از معلمان سراسر کشور نظرخواهی کنند و خلاصه نظرات و پیشنهادات را در نوشتن کتاب مد نظر قرار دهند.

ایراد از نظام آموزشی کنکور محور و آزمون پرور است

قدرت الله شفیعی نیز در مورد جایگاه زبان و ادبیات فارسی در بین دانش آموزان اظهار کرد: جایگاه این درس در بین دانش آموزان مدارس و پایه های مختلف تحصیلی متفاوت است؛ به عنوان نمونه، دانش آموزان مدارس تیزهوشان و نمونه دولتی بیشتر دید کنکوری به این درس دارند.

وی با اشاره به اینکه دانش آموزان هنوز آن طور که باید به جایگاه واقعی این درس پی نبرده اند خاطر نشان کرد: البته این درس نسبت به چندین سال پیش، جایگاه ویژه تری پیدا کرده است و یکی از دلایل آن تدریس دبیران متخصص، مجرب و خوش ذوقی است که باعث شده این درس برای دانش آموزان همچون سابق زنگ تفریح محسوب نشود.

دبیر ادبیات فارسی مدرسه تیزهوشان شهید بهشتی لار در پاسخ به این سوال که چرا دانش آموزان هنوز به جایگاه واقعی این درس پی نبرده اند تصریح کرد: عوامل بسیاری در این زمینه نقش دارند: از نظام آموزشی کنکور محور و آزمون پرور گرفته تا حجم زیاد برخی از دروس که دبیر را مجبور می کند بیشتر فکر خود را برای تمام کردن سرفصل های کتاب بگذارد.

شفیعی اضافه کرد: البته با اجرایی شدن طرح تحول بنیادین نظام آموزش و پرورش، بخشی از این مشکلات برطرف شده است به عنوان نمونه دانش آموزان رشته های فنی و حرفه ای و کار دانش دیگر لازم نیست، همچون رشته های دیگر، حجم زیادی از کتاب ادبیات را بخوانند.

وی در مورد راهکارهای حل این مشکل گفت: باید در این زمینه کار فرهنگی صورت گیرد. به عبارت دیگر، در کنار اصلاح ساختار نظام آموزش و پرورش، این مهم را از خانواده ها نیز شروع کنیم چون در مقطع کنونی خانواده ها اصرار بیشتری بر کوبیدن بر طبل کنکور و چهار گزینه ای بار آوردن بچه ها دارند.

دبیران ادبیات، کتاب های کمک آموزشی را اصل قرار ندهند

محبوبه وحیدیان در مورد تدریس کتاب های کمک آموزشی در کنار کتاب اصلی تصریح کرد: با توجه به اینکه در سیستم آموزشی، دانش آموز بعد از سه سال تحصیل در دوران دبیرستان باید در کنکور شرکت کند، وجود کتاب های کمک آموزشی امری ضروری به نظر می رسد. البته نباید در این زمینه سخت گیری شود چون ممکن است دانش آموزی توانایی مالی خرید این نوع کتاب ها را نداشته باشد.

قدرت الله شفیعی نیز در مورد تدریس کتاب های کمک آموزشی در مدارس گفت: خانواده ها در مدارس خاص، تحت تاثیر اطرافیان و جو مدرسه، نخستین چیزی که درخواست می کنند، کتاب های کمک درسی است.

وی با اشاره به اینکه اگر این کتاب ها درست به کار روند می توانند سودمند باشند اظهار کرد: همان گونه که از اسم این کتاب ها بر می آید، یک وسیله کمک آموزشی است که اگر با آگاهی همراه باشد می تواند در بالا بردن اطلاعات دانش آموزان سودمند باشد اما متاسفانه برخی از دبیران ادبیات فارسی آن را اصل قرار می دهند و از این طریق می خواهند کاستی های خود را جبران کنند.

دبیر ادبیات فارسی مدرسه نمونه دولتی شهید نصیری لار افزود: برخی از دانش آموزان با تکیه بر داشتن این گونه کتاب ها، خود را به بی خیالی زده و در نهایت زیانمند شده اند.

ادبیاتی که فقط شعر است!

وحیدیان در پاسخ به این سوال که آیا شما هم قبول دارید که دروس ادبیات فارسی هم در دوران مدرسه و هم در دانشگاه بیشتر بر روی شعر متمرکز شده و به نثر و رمان های برتر ادبیات کمتر پرداخته اظهار کرد: قبول دارم که جای رمان های معروف بسیار خالی است اما در کتاب های جدید این نقص با آوردن متونی از نثر معاصر یا متون مربوط به قرون قبل همچون «کلیله و دمنه» یا «تاریخ بیهقی» تا حدودی برطرف شده است.

وی افزود: در کتاب های ادبیات، به اسامی و آثار نویسندگان بزرگ کمتر اشاره شده و تنها در چند مورد قسمت کوتاهی از «سووشون» سیمین دانشور و بخش کمی از آثار جلال آل احمد و محمدعلی جمالزاده آورده شده است.

شفیعی نیز با تاکید بر اینکه کتاب های ادبیات فارسی بیشتر بر روی شعر متمرکز شده است خاطر نشان کرد: شعرهای موجود در کتاب، بیشتر شعرهای سنتی مربوط به نیمه دوم قرن سوم تا قرن دوازدهم است البته ادبیات پس از انقلاب هم جایگاه ویژه ای در کتاب دارد.

وی تصریح کرد: در مدتی که تدریس می کنم اشاره کمی به رمان های برتر و نویسندگان آن در کتاب ادبیات فارسی شده است و فقط رمان «کلیدر» محمود دولت آبادی در حد نام، «سووشون» سیمین دانشور با آوردن بخشی از آن و صادق هدایت نیز با اشاره مختصری معرفی شده اند.

جای خالی کارگاه های تحلیل رمان و داستان های کوتاه در مدارس

محبوبه وحیدیان در مورد برگزاری کلاس های تحلیل آثار برتر ادبیات فارسی اظهار کرد: چند بار این کلاس ها را برگزار کرده ایم اما چون زمان کم است و برای هر کتاب تنها دو ساعت در هفته زمان مشخص شده، وقت زیادی برای پرداختن به کارهای فوق برنامه نمی ماند.

وی افزود: در کلاس های تحلیل آثار، انتخاب بر عهده دانش آموزان بوده و آن ها بیشتر علاقه مند بودند که حکایت های «بوستان» و «گلستان» سعدی و «مثنوی معنوی» مولانا را بررسی کنند.

قدرت الله شفیعی نیز در مورد برگزاری جلسات تحلیل داستان و رمان های برتر ادبیات خاطرنشان کرد: به دلیل حجم زیاد کتاب و اجبار به اتمام آن، چنین جلسات و کارگاه هایی به ندرت برگزار شده و فقط در چند مورد به تحلیل کتاب «بار دیگر شهری که دوست می داشتم» از نادر ابراهیمی و داستان «کباب غاز» از محمدعلی جمالزاده پرداخته ایم.

دبیران ادبیات فارسی اطلاعات شان را در مورد نویسندگان بزرگ و رمان های مشهور بالا ببرند

وحیدیان در پاسخ به این سوال که چه دلایلی باعث می شود بیشتر دانش آموزان ما نویسندگان بزرگی همچون محمود دولت آبادی، صادق هدایت و جلال آل احمد را نشناسند گفت: خانواده نقش مهم و تاثیرگذاری در این زمینه دارد چون بیشتر رمان های معاصر نثری روان و ساده دارند و می توان در هر زمان و مکانی خواند بدون اینکه در کتاب های درسی باشند.

وی اضافه کرد: خانواده ها در این زمینه تا حدودی کم کاری کرده اند هر چند که جا داشت در کتاب های درسی دانش آموزان را با این رمان های بزرگ و ارزنده آشنا کرد.

عضو فعال انجمن ادبی آفتاب لارستان در مورد اینکه خانواده ها این انتظار را از نظام آموزشی دارند که بچه ها را از نظر سطح سواد علمی بالا ببرند تصریح کرد: بی شک مدارس نقش تعیین کننده ای در شکل گیری هویت و فرهنگ جامعه داشته و دارد و از آنجایی که سیستم آموزشی این نکات را مورد توجه قرار نداده بخشی از فرهنگ و ادبیات ما مورد غفلت قرار گرفته است.

وحیدیان خاطرنشان کرد: به عنوان دبیر ادبیات فارسی پیشنهاد می کنم که ابتدا تمام معلمان از مقطع دبستان تا متوسطه اول و دوم به عنوان سکانداران عرصه تعلیم و تربیت، با آثار ادبی، هنری و فرهنگی ایران بیشتر آشنا شوند تا بتوانند علاقه و انگیزه بیشتری در دانش آمو زان به وجود آورند و نگاه ها را به ادبیات تغییر دهند.

وی اضافه کرد: باید اعتراف کرد که بسیاری از معلمان هنوز آشنایی چندانی با این گونه متون ندارند و این نقطه ضعفی برای آن ها قلمداد می شود.

شفیعی نیز در پاسخ به این سوال چه عواملی باعث می شود دانش آموزان تا ۱۸ سالگی هیچ شناختی از نویسندگان مشهور و آثار برتر ادبیات فارسی نداشته باشند اظهار کرد: در ابتدا، این نهادهای تصمیم گیرنده هستند که اساسا نمی خواهند این شناخت صورت گیرد و در ادامه، سیستم آموزشی، مولفان کتب درسی و دبیران نیز پیرو نظر این نهادها هستند.

وی اضافه کرد: البته بسیاری از دبیران هم اطلاع چندانی از این نام داران عرصه ادبیات ندارند. بنابراین، در آغاز باید این بزرگان شناخته و آثارشان خوانده شود سپس به شناساندن آن ها پرداخت.

استاد ادبیات فارسی مجتمع آموزش عالی لار در پایان با تاکید بر نشان دادن چهره زیبای ادبیات و پرداختن به غنای آن گفت: برخی از دبیران ادبیات فارسی، ارزش ادبیات را در انباشت کردن مطالب دشوار و پیچیده می دانند و از طرف دیگر، کاسبان کنکور نیز به جای پرداختن به زیبایی های این درس، با طرح مباحث پیچیده و خارج از درک، زبان فاحشی را به کالبد ادبیات وارد می کنند تا از این راه اندوخته های کاسب کارانه خود را بیشتر کنند.


3 نظر

  1. لاری گفت:

    0

    0

    بسیار بجا بود این مصاحبه و به نکات ریزی اشاره شده بود

  2. Jalali گفت:

    0

    0

    کاملا درسته واقعا جای نویسنده های بزرگ و مشهور بخصوص نویسنده های قرن معاصر در کتابهای ادبیات خالیه و کمتر دانش آموزی این نویسنده ها رو میشناسه و با آثارشون آشنایی داره

  3. دانش آموز گفت:

    0

    0

    واقعا در زمینه ادبیات و جایگاهش در مدارس باید یه فکر اساسی بشه

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان