میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در22 آوریل 2015 ساعت 2:12 ق.ظ سرویس:یادداشت 8 دیدگاه 1,848 بازدید

از حقی که نمی بریم!

از حقی که نمی بریم!

ertمرضیه شمس: «چند وقت پیش، عکسی در یکی از نشریات محلی منتشر شده بود که نام صاحبِ اثر نداشت. از قضا صاحب اثر هم با دیدن عکس بدون امضایش بر آن شد تا از مسئولین نشریه قضیه را جویا شود، جوابی که شنید این بود: «عکس شما را از یکی از سایت های خبری گرفته بودیم!» بعد از آن این مسئله را با آن سایت خبری که یکی از پایگاه های خبری تحلیلی جنوب ایران محسوب می شد و همچنین دارای مجوز فعالیت از هیات نظارت بر مطبوعات هم بود در میان گذاشتیم. صاحب امتیاز سایت هم جواب قانع کننده ای به ما نداد و آن هم ادعا کرد که عکس را از سایتی دیگر کپی کرده است.»

این مسئله یکی از هزاران مسائلی است که متاسفانه در رسانه های محلی به وفور دیده می شود. حالا گاهی هم صاحب اثر شاید تصادفی چشمش به عکس بی نام و نشانش بخورد و اعتراض هایی هم حاصل شود. ولی واقعا چه قانونی برای انتشار بدون منبع و مأخذ مطالب نوشتاری و تصویری در نظر گرفته شده است؟ وظیفه ما در برخورد با این موارد چیست؟

بحث قوانین مطبوعاتی و حقوق مطبوعات بحث مفصلی است که ذکر آن در این گزارش نمی گنجد، ولی بیان چند مورد از این قوانین و معرفی آن خالی از لطف نیست:

ماده ۱ فصل یکم قانون حمایت حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان مصوب ۱۳۴۸ به شرح زیر است:

 « از نظر این قانون به مؤلف و مصنف و هنرمند «پدیدآورنده» و به آن چه از راه دانش یا هنر و یا ابتکار آنان پدید می‌آید بدون در نظر گرفتن‌طریقه یا روشی که در بیان و یا ظهور و یا ایجاد آن به کار رفته «‌اثر» اطلاق می‌شود. »

شعر، ترانه، تصنيف، سرود، كتاب، نقاشي، پيكره‌سازي، عكاسي، معماری و موارد ديگر كه جنبه فولكور دارد اثرهای مورد حمایت این قانون است.

اما بحث کپی رایت در ایران به طور جدی دنبال نشده است و در حمایت از مالکیت معنوی افراد همواره تردیدهایی وجود داشته است. با این حال در فضای مجازی برداشت مطالب آزاد است و به راحتی این قانون را نقض می کند. ولی مواردی قابل کپی کردن است که یا دولتی باشد، یا اینکه تاریخ کپی رایت آن گذشته باشد و یا صاحب وبسایت، حقوق خود را لغو یا واگذار کرده باشد. در غیر این صورت مطالبی که دیگران در این فضا تهیه کرده اند با کسب اجازه قابل استفاده و کپی خواهد بود.

مسئله کپی کردن مطالب کم و بیش به جایگاه محتوای رسانه­ ها هم لطمه وارد می کند. این جایگاه در هر نشریه آنقدر حائز اهمیت است که باعث می شود هویت یک کشور را تحت الشعاع قرار دهد.

در ماده ۸ آیین نامه اجرایی قانون مطبوعات (مصوب ۱۵ بهمن ۱۳۶۵) در مورد مندرجات مطبوعات محلی، ضرورت انطباق مطالب آنها با روش نشریه، به صورت زیر خاطر نشان شده است:

«روزنامه ها و هفته نامه های محلی موظفند ضمن رعایت ماده ۲ قانون مطبوعات و متناسب با روش درخواستی، مطالب پیرامون مسائل اجتماعی و فرهنگی محل انتشار و نشریه، جهت بالا بردن آگاهی های مردم درج نمایند.»

عنصر رقابت در نشریات محلی اگر به خبرهای کپی شده و سرقتی ختم شود نه تنها رقابتی ایجاد نمی کند، بلکه از ارتقا و رشد جایگاه محتوایی رسانه ها هم جلوگیری می کند. کمبود خبرهای تولیدی کم کم باعث می شود شمار خبرهای شبیه به هم آنقدر زیاد شود که گاهی تشخیص منبع اصلی خبر در میان خبرهای کپی شده غیر ممکن شود. بنابراین در کشوری که سالهاست برای حمایت مالکیت معنوی و فکری آثار اقدامی جدی صورت نگرفته و حتی عضو هیچ یک از کنوانسیون‌های بین‌المللی مربوط به حق کپی رایت نیست، موظفیم آگاهی استفاده از آثاری که در فضای عمومی منتشر می شود را بر خود لازم بدانیم.

 


8 نظر

  1. kokab گفت:

    0

    0

    هر چند که بنده هنوز هم جوابی نگرفتم…..
    بسیار عالی مرضیه جان.امیدوارم از این به بعد شاهد این جریانات نباشیم.

  2. محمد گفت:

    0

    0

    البته اکثر مواقع تقصیر خود هنرمندان است که عکسی که خودشان گرفته اند را بدون درج نام و یا وب سایت منتشر می کنند و در اینترنت دست به دست می شود

  3. الهه باقري گفت:

    0

    0

    عالي عزيزم، كاش حمايت ميشد، بايد از خودمون شروع كنيم ، متاسفانه در هيچ زمينه اي اين حق رعايت نميشه

  4. ابراهیم گفت:

    0

    0

    درود بر شمس نویسندگان لار که “آسوده”گی را بر آسودگان زهر کرد.

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    خانم شمس سلام
    برایتان ارزوی شادی و شادکامی دارم امیددارم ادب شما الگو شود.

  6. 0

    0

    برای من هم اتفاق افتاده چند تا. از داستانهام تو وبلاگها و سایتهای دیگه بدون اجازه زده بودن
    فکر کنم توی مملکت ما امری طبیعی و معمول هست که به گفته شما تا قانون کپی رایت اجرا نشه همین آشه و همین کاسه

  7. ابراهیمی گفت:

    0

    0

    برای جلوگیری از اینگونه اتفاق ها اول از همه فرهنگ سازی لازم است. مردم و حتی برخی اصحاب رسانه وقتی از این قوانین آگاه نباشند ممکن است نا آگاهانه دست به این عمل خلاف قانون بزنند.
    ضمنا ما خودمان این موضوع را دست کم گرفته ایم، اینکه کپی رایت به ایرانیان نیامده و باید پذیرفت که حق هنرمندان و مولفین همواره نقض شود نتیجه گیری درستی نیست.
    قانون کپی رایت به شکلی در قوانین کشور وجود دارد و این تخلفات قابل پیگیری است.

  8. 0

    0

    این چیزها عادی هست / اگر غیر از این بود باید تعجب کنیم / متاسفانه همه جا همین هست و کسی پاسخگو نیست

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان