میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۶ فروردین ۱۳۹۶ ساعت ۲:۰۰ ب.ظ سرویس:برگزیده ها, یادداشت 6 دیدگاه 520 بازدید

انتخابات و کلاف سردرگم اصولگرایان

انتخابات و کلاف سردرگم اصولگرایان

نگاهی به عرصه انتخابات پیش روی ریاست جمهوری

احمد حسینی*:‌ کمتر از یک هفته مانده به ثبت‌نام نامزدهای ریاست جمهوری دوازدهم از اردوگاه مخالفین و رقبای دولت، هنوز دودی بلند نمی‌شود و آقای روحانی تنها چهره قطعی حاضر در صحنه است که خود را برای رقابت با افراد ناشناس آماده می‌کند. در برابر او دو جریان مشخص قرار دارند که علیرغم سکوت سیاسی نسبی‌شان در درون خود روزهای داغ و سرنوشت سازی را می‌گذرانند، مباحثاتی که باید قاعدتاً تا یک هفته دیگر. خروجی خود را به نمایش بگذارد.
جبهه پایداری که از آقای مصباح یزدی بعنوان پدر معنوی آن نام برده می‌شود. در مواضع کهنه و به‌روزرسانی نشده اش، بیشتر از سعید جلیلی به عنوان کاندید خود نام می‌برد. هرچند این روزها احتیاط بیشتری به خرج می‌دهد ولی همچنان بر اصلح بودن هر نامزد مورد توافق و یا با ادبیات جدید «صالح مقبول!» پافشاری می‌نمایند.
«جمنا» یا جبهه نیروهای مردمی انقلاب. جبهه تازه تاسیس بخشی از اصول گرایان که قرار بود محفل وحدت باشد، اکنون بر سر نوع تعامل با اصول‌گراهای خارج از این جبهه. دچار مشکلات جدی شده است. این جبهه قرار است ۵ روز مانده به ثبت‌نام داوطلبان، پنج کاندید برتر خود را معرفی نماید و آنچه بحث داغ پشت پرده این جبهه‌ها می‌باشد، توافق مشترک بر سر یک فرد است و در این میان نام حجت‌الاسلام سید ابراهیم رئیسی به مثابه فصل مشترک این دو جبهه، بیشتر خودنمایی می‌کند.
اما مشکل اصلی اصول گرایان از هر حزب و جریانی که باشند فقط وحدت نظر آنان نیست، بلکه با یک مشکل بزرگ و مسئله‌ای بزرگ‌تر هم به فرض گذر از مرحله اتحاد نظری و سیاسی رو به رو خواهند بود. مشکل بزرگ آنان احمدی نژاد و جریان وابسته به اوست که بیشترین تلاش انتخاباتی را در روزهای اخیر داشته است.

او از این جهت مشکل ساز است که خود را جدا و برتر از اصول گرایان می‌داند و حتی معتقد است اگر در انتخابات سال ۹۲، مداخله می‌کرد، آن شکست سنگین متوجه اصول گراها نمی‌گردید. او خود را به جریان اصلاح طلبی نزدیک‌تر می‌داند. راجع به او حرف جدیدی برای گفتن وجود ندارد ولی نکته‌ای که نباید از آن غفلت شود، پایگاهی است که نوع رفتار و ادبیات گفتاری او و رعایت نکردن خطوط قرمز نظام، در میان اقشاری از جامعه برایش فراهم نموده است. البته هر فردی اگر اجازه داشت اینگونه راحت از مرزهای مصلحت حاکمیت عبور کند و خلاف واقع گفتن‌هایش بزرگ و بزرگ‌تر گردد، می‌توانست همین جایگاه را کسب نماید. برای همین ویژگی است که اردوگاه اصول‌گرایان هر چند از او و اطرافیانش مرتب توهین و تهمت می‌شنود ولی بازگوشه چشمی به سبد آراء او دارد و شاید با بکارگیری وسایلی که البته در سیاست منهای دین مجاز است! بتوان از میان آن همه هیاهو و شعارهای داغ، متحدی سهیم در قدرت احتمالی را شکار کرد. اما این‌ها فرضیات سیاسی است که ممکن است در چند روز آینده تحقق یابد و یا نیابد. احتمال به وحدت نرسیدن اصول‌گراها و یا باقی بودن احمدی‌نژاد بر مواضعش دال بر حمایت از بقایی و ظهور یک جریان سوم در صحنه سیاسی نظام نیز نباید فراموش گردد. البته در چنین حالتی راه برای رئیس دولت تدبیر و امید هموارتر می‌شود تا دور دوم ریاست جمهوری‌اش را ادامه دهد، همان چیزی که مرسوم دهه‌های گذشته دولت‌ها بوده است.
اما مسئله بزرگ‌تر پیش روی جبهه پایداری و یا جبهه نیروهای مردمی، دقیقاً خود مردم می‌باشند. عناوین که نمی‌توانند بر واقعیت‌ها تاثیری داشته باشند. عناصر شاخص این جبهات طی ۴ سال گذشته اقدام فوق‌العاده‌ای نداشته‌اند تا بتوانند بر نظر مردم و باوری که در سال ۹۲ داشته تاثیر سرنوشت‌سازی بگذارد. برعکس به چالش‌کشیدن موفقیت‌های دولت آقای روحانی در عرصه‌های بین‌المللی و داخلی و نادیده گرفتن آن‌ها مردم را در قضاوت و تصمیم خود نسبت به آینده نظام مصمم‌تر کرده است. اینگونه تخریب‌های غیرمنصفانه و حتی خراب‌کاری‌های دولت‌های نهم و دهم را به گردن آقای روحانی انداختن، آنقدر ظالمانه است که نتیجه‌ای کاملاً برعکس داشته و خواهد داشت.

مردم اینک به خوبی دریافته‌اند که دولت منتخب اکثریت آن‌ها نیاز به یک فرصت چهارساله دیگر دارد تا بتواند از تار و پود مشکلات و بحران‌های ساخته پیشینیان و کارشکنی رقبا و مخالفین، خود را بالا بکشد و البته با یک خانه‌تکانی جدی، مسیر سازندگی و اصلاحات را در کشور ادامه دهد. اگر این دولت در ۲۹ اردیبهشت‌ماه مجدداً از مردم نمره قبولی گرفت، در مورد این خانه‌تکانی و مصادیق و مظاهر آن. حرف‌هایی جدی وجود دارد که در وقت خودش گفته می‌شود. اما نهایت کلام همان است که هر فرد و جریانی چه اصول‌گرا و چه اصلاح‌طلب اگر نتواند با صداقت و راست‌ روی سیاسی و جدیت و پشتکار اعتماد و باور آحاد این ملت عزیز را جلب نماید هرگز راه به جایی نمی‌برد، حتی اگر همه اسباب قدرت ظاهری را نیز با خود داشته باشد.

*فرماندار اسبق لارستان و استاندار اسبق ایلام
**این یادداشت پیش از این در شماره ۱۶ فروردین ۹۶ در روزنامه «جمهوری اسلامی» درج شده است

از این نویسنده بخوانید:

سندروم عوام زدگی خواص

نيم قرن آرامش و طوفان

نظام جمهوري اسلامي و آفت مديريت

مناسبات دولت قبل در وزرات كشور دولت روحاني حفظ شده است

آينده مذاكرات

باور عمومي چيست؟

نقدي بر سفر استاني دولت به فارس

آقايي كه من شناختم

فروش خاک وطن

روزی که ایران ایستاد

احمدی نژاد در شیراز…

چرخش‌های سیاسی آخر سال


6 نظر

  1. ناشناس گفت:

    0

    0

    احمدی نژاد می اید

  2. ناشناس گفت:

    0

    0

    بابا دلت خوشه و نفست از جاي گرمي در مياد و نكنه از مرفهين بي دردي كه خواهان دوباره اومدن […] نژاد و اين يكي جديديه رئيسي هستي نكنه چپاولهاي زمان خودش رو فراموش كردي . اين دو تا بيان كه باز همون آش و همون كاسه ميشه و دوباره دس از نو روزي از نو همون دزديها و غارتها و چپاولها و دكل دزدي ها و ۳۰۰۰ ميلياردي ها و ….. شروع ميشه و همين چند روز قبل هم كه از باند رئيسي فردي بنام عزيزيان با حكم رئيسي و با نام امام رضا متبرك كرد و ميلياردي به جيب زد و در رفت . شماها چقدر ساده ايد . بعد هم گفتن از باند واعظ طبسي بود كه بركنار شده بود بله از يه قسمت بركنار ولي بردنش توي قسمت ديگه مالي و اون هم مبلغ كلاني هپلي هپو كرد و در رفت . بله تا توي كشور آدماي ساده و […] چون شماها وجود دارين كه ميگن عزيزيها و خاوري ها باشن و دزديهاشون متبركه كشور درست نميشه . البته شماها ارزش معاشان معتقدين كه اينها ذخيره نظامند بايد اينا باشن تا بتونن كله گنده ها بر گرده مردم سوار بشن . خدا عقل درست و حسابي بهتون بده . كلام آخر فقط همون كه محبوب و عزيز دلها خاتمي گرانقدر فرمود صحيح است كه براي آباداني كشور اينبار هم به روحاني راي ميدهيم .

  3. ناشناس گفت:

    0

    0

    خداوند تورا به راه راست هدایت کنه تا بفهمی قضیه چیه وتو هوا حرف نزنی

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان