میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۳ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۵۰ ب.ظ سرویس:شهر و شهروند, یادداشت بدون دیدگاه 808 بازدید

تخریب بافت تاریخی لار با راهبرد اشتباه مدیران شهری

تخریب بافت تاریخی لار با راهبرد اشتباه مدیران شهری

محمدامین گرامی*: نوروز امسال با نزول آسمانی و رحمت پروردگار طراوتی کم­نظیر داشت اما گاه کج سلیقگی و بداخلاقی بعضی، خاطراتی تلخ به جا می گذارد!

خبر کوتاه بود اما پر از درد  و تاسف «خانه شریفی و ساباط بی بی ماهک تخریب شد»

همیشه بعد از اینگونه اتفاقات فضای هیجانی توام با اعتراض­های تند که عموما کوتاه هم می باشند شکل می گیرد و باز این چرخه تخریب – اعتراض – سکوت و بی عملی تکرار می شود. مسایل اینچنینی دارای زوایا و ریشه های پنهان اما تعیین کننده است که متاسفانه در لابه لای همان هیجانات کمتر مورد توجه واقع می شود.

اتخاذ تصمیم­های مدیران شهری چه بر پایه یک برنامه مدون، چه آنکه منقطع و بی­برنامه باشد، اثراتی در جامعه و  رفتار مردم می گذارد که بسیاری از مواقع مدیران شهری به پیامدهای بلند مدت تصمیمات خود واقف نیستند (البته این مسله دلایل خود را دارد که اینجا مورد بحث نیست).

رفتار شهروندان (در اینجا جامعه هدف بیشتر سازندگان و سرمایه گذاران می باشد)  مبتنی بر الگوهای حاصل از اجرای سیاست گذاری ها و تصمیمات مدیران شهری است. بنا بر اصل اشاره شده         نمی توان مسولیت همه اشتباهات شهروندان را به خود آنان بازگرداند.
در مورد اتفاق پیش آمده یعنی تخریب خانه تاریخی شریفی هرچند می توان به لحاظ اخلاقی_وجدانی بر رفتار سرمایه گذار و خریدار این ملک خرده گرفت اما طبیعی است که یک سرمایه گذار یا سازنده به دنبال سود خود می باشد و موقعیت ملک از باب سود اهمیت دارد نه بودن در بافت تاریخی یا جدید.

براساس آنچه گفته شد، سوال اساسی این است الگوی اشتباه و مخرب این گونه سرمایه گذاری ها در بافت تاریخی از کجا سرچشمه می گیرد؟

بافت تاریخی مصوب شهر لار بیش از ۱۲۰ هکتار وسعت دارد اما بافت مرکزی که دارای ارزش دوچندان است حدود ۳۰ الی ۴۰ هکتار می باشد که به دلیل ریشه­های تاریخی آن(مرکز داد و ستد) و عناصر با ارزش تجاری بافت، طبیعی است که تمایل برای افزایش کاربری های تجاری جدید پیرامون این مرکز جذابیت دارد .

شکل گیری الگوی رفتاری اشتباه از آنجا آغاز شد که مدیریت شهری در این سال ها به بهانه نوسازی بافت اجازه تغییرکاربری املاک واقع در این محدوده، به تجاری را داده است و طبیعی است ارزش افزوده حاصل از این مجوزها به پیرامون منتقل می­شود و به مرور کل بافت را احاطه می­کند و به دنبال آن سرمایه گذاران و تجاری سازان، املاک واقع در محدوده تاریخی را به چند برابر قیمت واقعی جهت ساخت و ساز خریداری نموده و با روش های مختلف قانونی و حتی غیرقانونی دست به تخریب زده و ساخت و ساز جدید با شمایل جدید صورت می­گیرد.

صدور مجوزهای تجاری به آرامی الگوی رفتاری سازندگان را به مسیر تملک تخریب ساخت سوق داده است در صورتی که اگر از ابتدا مدیریت شهری با هرگونه ساخت و ساز تجاری در بافت مرکزی تاریخی مخالفت می­نمود تجاری سازان به این منطقه گرایش پیدا نمی نمودند.

عموما تغییر الگوهای رفتاری شکل یافته در جامعه بسیار دشوار می­باشد، این مورد نیز مستثنی نیست، کمااینکه معیوب بودن فرآیندهای اداری موجود بر دشواری حل مسله می­افزاید. پیشنهاد می­گردد مدیریت شهری تا زمانی که سند و برنامه جامع فضایی در محدوده بافت تاریخی را تهیه ننموده است با اعلام عمومی هرگونه ساخت و ساز تجاری در محدوده مرکزی بافت تاریخی را ممنوع کند، شاید بتوان در این الگوی رفتاری مخرب تغییری ایجاد نمود.

*کارشناس ارشدشهرسازی
**این یادداشت پیش از این در ویژه نامه لارستان شماره ۱۳۹۲ روزنامه بشارت نو منتشر شده است


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان