میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۲۱ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۵۶ ب.ظ سرویس:شهر و شهروند, عناوین اصلی, یادداشت 30 دیدگاه 2,459 بازدید

خیابان، فضایی برای «عبور» یا مکانی برای «حضور»؟

مهندس بهروز بیغرض:

خیابان، فضایی برای «عبور» یا مکانی برای «حضور»؟

نگاهی به تجربه خیابان معلم لار

مردم هماره در خیابان‌ها می‌زیسته‌اند؛ خیابان‌ها نخستین تجربه کودکان از جهان بیرون بوده‌اند، محلی برای دیدار همسایگان، قلب اجتماعی شهرها، محل شکل‌گیری شورش‌های اجتماعی و صحنه‌ی سرکوبی شورش‌ها و خیزش‌ها.. اما خیابان‌ها، نقش شبکه‌ی حمل‌ونقل و دسترسی را هم ایفا کرده‌اند ؛ صدای سم اسبان و نعره و فریاد درشکه‌چیان، بوی تعفن سرگین اسب و زباله و گل؛ جایی که غریبه‌ها بدان واردشده و جنایت‌کاران در آن کمین می‌کردند./ پروفسور دانلد اپلیارد

۱. مدخل

تصویر خوش آب و رنگی که شهرساز فقید، دانلد اپلیارد، از خیابان ارائه می‌دهد؛ با تصویری که امروزه از خیابان‌های لار در ذهن داریم، فاصله‌ی بسیار دارد؛ آنچه از این تصویر پیداست، به اشتراک گذاشته شدن فضای خیابان و سهیم بودن همگان در بهره‌گیری از آن است. اولویت‌دهی به خودرو و عبور سواره در دوران مدرن، موجبات اختصاص یافتن بخش عمده‌ی فضاهای شهری(و در رأس آن خیابان)، به خودرو است و در این میان، عابران پیاده، سهم اندک خود را از خیابان‌ها (پیاده‌رو)، به دلیل وجود موانعی نظیر درختان و باغچه‌ها در خطر می‌بینند. آنچه پیداست، بدل شدن عرصه‌ی همگانی از فضایی برای “حضور”، به فضایی برای “عبور” است و رنگ باختن “خیابان” در برابر مفهومی بنام “جاده”، آن هم در دل شهر.

آنچه در ادامه می‌آید، نگاهی است به فضاهای شهر لار و تلاشی که مدیریت شهری، آگاهانه و یا ناآگاهانه، برای حضورپذیری و یا زدودن شهروندان از فضای شهری و کاهش حضور ایشان، انجام داده است. بدیهی است مراد از فضاهای پیاده رهوار، در ادامه متن، کلیه فضاهایی است که بستری را برای جابجایی‌های فعال (پیاده و دوچرخه) فراهم آورند و مراد از حضورپذیری، گونه‌ای از حضور است که همه‌شمول بوده و اقشار مختلف را از سنین مختلف در برگیر. بدین منظور ابتدا دلایل اهمیت جابجایی‌های فعال و حضور پیاده در فضاهای شهر، شرح داده می‌شوند و سپس با نگاه به خیابان معلم، اقدامات مدیریت شهری، پس از گذشت حدود یک سال از آغاز مجادلات بر سر این پروژه، مورد بازبینی قرار می‌گیرد.

۲. چرا باید شهروندان را به قدم زدن و دوچرخه‌سواری تشویق نمود؟

اهمیت حضورپذیرتر ساختن فضاهای شهری برای عابران پیاده، از سوی صاحب‌نظران حوزه شهرسازی به‌کرات مورداشاره قرارگرفته است. برخی ایجاد فضاهای پیاده رهوار را از منظر تأثیر مثبتی که این فضاها بر سلامت شهروندان و ریشه کردن معضل چاقی می‌گذارد مورداشاره قرار داده‌اند. پیاده‌روی ناکافی و عدم فعالیت‌های بدنی به‌ویژه در سنین بزرگ‌سالی، زمینه بروز بیماری‌های مزمنی همچون چاقی و دیابت نوع دو را فراهم می‌آورد کمبود ورزش و چاقی، اثر معناداری را بر کاهش امید به زندگی در چهل‌سالگی باقی می‌گذارد. لذا می‌توان گفت که امروزه شهرسازی با وظیفه‌ی جدیدی روبروست؛ شهرساز می‌بایست بسان طبیبی، سلامت شهروندان را با خلق فضاهای جذاب برای پیاده‌روی، تضمین کند و ایشان را به حداقل نیم ساعت قدم زدن در طول روز ترغیب نماید. کاهش خطر بیماری‌های مزمن، به کمک طراحی و برنامه‌ریزی شهرها، از سوی سازمان‌های مختلفی نظیر سازمان سلامت جهانی نیز، پی گرفته‌شده است.

یکی دیگر از دلایل اهمیت حضور شهروندان در فضاهای شهری، تقویت حس شهروندی و تعلق‌خاطر به شهر است. تمرین هنجارهای شهروندی و در کنار هم بودن را آموختن و از قِبل این حضورِ باهم، تقویت انسجام اجتماعی. مونت گومری، یکی از ویژگی‌های شهر شاد را وجود فضاهای پیاده رهوار، که بستری را برای هرچه گرم‌تر و صمیمی‌تر شدن روابط اجتماعی فراهم می‌آورند، می‌داند؛ او دلیل اصلی خود را از نیاز به شهر شاد، روحیه‌ی مشارکت و همکاری‌ای می‌داند که در مواقع بحرانی، شهروندان با بهره‌مندی از آن می‌توانند شهر خود را به حالت اولیه پیش از بحران برسانند. شواهد بسیاری از مناطق زلزله‌زده گویای این وضعیت است؛ بازسازی پس از زلزله در روستاهایی با شدت خرابی و تلفات یکسان، با سرعت‌های مختلفی انجام می‌شود و آنچه این تفاوت را موجب می شود، روحیه همدلی و تعاون ساکنان است.

دلایل بسیاری را می‌توان برای تشویق مردم به حضور پیاده در فضاهای شهری و ایجاد چنین فضاهایی از سوی مدیریت شهری برشمرد؛ جلوگیری از آلودگی هوا و همچنین آلودگی صوتی، به‌واسطه حذف وسایل نقلیه موتوری از فضای شهر از دیگر دلایلی است که جابجایی های فعال را اهمیت می دهد و در فرصتی دیگر مفصلا به این موارد پرداخته خواهد شد، اما باید دید نگاه مدیریت شهری به کدام جهت است. بدیهی است اقداماتی که تاکنون در شهر لار صورت گرفته‌اند، اولویت را به جابجایی سواره داده و حتی بافت تاریخی را نیز از تغییراتی که به نفع سواره است، مصون باقی نگذاشته‌است. تصویر زیر، نتیجه مداخلات مدرنیستی، در بخشی از بافت تاریخی لار (محله قنبربیگی) را نشان می‌دهد و وضعیت این محدوده را پیش از وقوع زلزله‌ی سال ۱۳۳۹ با امروز مقایسه می‌کند. آنچه پیداست، دگردیسی شهری پیاده مدار (نزدیک با تصویری که اپلیارد از خیابان‌های تاریخی به دست می‌دهد)، به شهری است که حالا سهم بیشتری از فضاهای همگانی خود را به عبور و مرور خودروهای شخصی اختصاص داده است.

۳. نگاهی به تجربه خیابان معلم

خیابان معلم، مرکز تجاری شهر جدید را با گذار از چهل متری‌های سه‌گانه شهر جدید، به وسیع‌ترین فضای سبز شهر لار(پارک شهر) متصل می‌کند. پیاده‌روی وسیع شرقی این خیابان، خاکی بوده و سال‌ها مورد بی‌توجهی قرارگرفته بود، بااین‌همه، برخی کاربری‌های تفرجگاهی نظیر کبابی‌ها، فضایی را برای نشستن مشتریان خود، ایجاد کرده بودند. کاربری‌های استقراریافته در جبهه‌ی غربی این خیابان نیز، کاربری‌هایی جاذب سفر و بدون پارکینگ بودند که مشکلات ترافیکی این خیابان را دوچندان نموده و عملاً یک باند سواره‌ی این خیابان را همواره به محل پارک خودروی مشتریان خود بدل ساخته بودند، تصادفات و برخورد خودروها بهنگام دور زدن در این خیابان، یکی دیگر از مسائل پیش روی این خیابان بود. این وضعیت، مدیریت شهری را بر آن داشت تا چاره‌ای برای خروج از این وضعیت بیاندیشد و آمدوشد سواره را در این خیابان تسهیل کند؛ جمع‌بندی مجموعه شورای شهر و شهرداری از این وضعیت، افزایش عرض سواره خیابان با بهره‌گیری از پیاده‌روی شرقی بود. دلایلی که گاه و بی گاه از سوی اعضای شورای شهر، در توجیه این مداخله بیان می‌گردید، رد پررنگی از نگاه نوگرایانی را بر خود داشت که نظریاتشان، بیش از ۵ دهه پیش با انتقاداتی گسترده مواجه شده و شهرهای کشورهای پیشرفته را تا سال‌های متمادی با مشکلات بسیار، مواجه ساخته بود. برای مثال، یکی از اعضای محترم شورای شهر، بهره‌گیری کبابی‌ها از پیاده‌روی وسیع شرقی را مورد نقد قرار داده و گفته بود این پیاده‌رو به کبابی ها و نه به مردم تعلق دارد، حال‌آنکه فعالیت‌های برون‌ریز، نظیر کافه‌ها و رستوران‌ها، در کشورهای غربی به‌عنوان یکی از عوامل مثبت جهت افزایش سرزندگی و رونق اقتصادی در نظر گرفته می‌شوند. یکی دیگر از این اعضا، گرم بودن اقلیم لار را به‌عنوان بهانه‌ای برای غیرممکن بودن ایجاد فضایی پیاده رهوار در این خیابان برشمرده بود؛ حال‌آنکه طراحی شهری همساز با اقلیم، سال‌هاست امکان پیاده‌روی را در بسیاری از شهرهای اقلیم گرم فراهم آورده است و از دیگر سو، فضاهای پیاده مدار، می‌توانند سرزندگی شهر را در ساعات شب فراهم آورند و در اقلیم لار نیز پیاده‌روی در ساعات شب مطلوبیت بیشتری داشته و ضمن ایجاد حیات شبانه، رونق اقتصادی را به نواحی پیرامونی خود عرضه می‌دارند.

با وجود مخالفت متخصصین شهرساز و اقامه دلایل علمی، این پروژه آغاز گردیده و تا به امروز ادامه یافته است. در ادامه، راقم این سطور، دلایل مخالفت خود را با این طرح، ارائه داده و اشتباهاتی را که مدیریت شهری در اولویت‌دهی به اجرای پروژه‌های خود انجام داده است، برمی‌شمرد و راهکارهایی را که می‌شد در آن زمان برای حل وضعیت این خیابان ارائه داد را برمی‌شمرد. تصویر زیر، دو دلیل عمده کاهش سطح سرویس خیابان معلم را نشان می‌دهد.

دلیل نخست، استقرار کاربری‌هایی جاذب نظیر رستوران قدسی و فست‎فود نارون و .. بود که بعضاً با پرداخت مبالغی اندک، مجوز ساخت بدون پارکینگ را از شهرداری اخذ نموده و هزینه‌های بسیاری را در فاصله‎ی زمانی نه‌چندان دور، بر شهر تحمیل نمودند. کاربری‌هایی نظیر سالن وحدت نیز، در نبود پارکینگ، عملکرد ترافیکی این خیابان را بهنگام فعالیت مختل می‌ساختند.

در این میان و در کمال ناباوری، شهرداری اقدام به آرام‌سازی تقاطع‌های اصلی در چهل متری‌های سه‌گانه شهر جدید نموده و این آرام‌سازی نابهنگام و غیراصولی، بار ترافیکی خیابان‌های شمالی جنوبی را به خیابان معلم، منتقل نمود و آمد و شد شهروندان را در این خیابان، با مشکلاتی جدیدی مواجه ساخت. تصاویر زیر، وضعیت پیش‌آمده را به صورت گرافیکی نمایش می‌دهد.

بااین‌همه، راه‌حلی که از سوی مدیریت شهری، برای پاسخ به این مسئله ارائه داده شد(تعریض خیابان)، گرفتار آمدن در دور باطلی بود که مسائل این محدوده را با صرف هزینه گزاف و صرفاً به‌صورت موقتی حل می‌نمود. بدیهی است تا زمانی که تزریق کاربری‌های جاذب سفر، بدون پارکینگ و با مجوز شهرداری ادامه یابد، نیاز به تعریض خیابان وجود خواهد داشت و از بین نخواهد رفت. از دیگر سو، تعریض خیابان نیز، ارزش افزوده ای را برای املاک مجاور ایجاد خواهد نمود و تقضا برای ساخت و ساز و افزایش تراکم بناهای این محدوده نیز، یکی از پیامدهای این اقدام خواهد بود. پر واضح است که افزایش تراکم نیز، خود به مسائل ترافیکی این خیابان دامن خواهد زد.

۴. چه باید می‌شد..

آنچه شهرداری لار بدان خو گرفته، چشم داشتن به درآمدهای ناپایداری است که اگرچه مبالغ اندکی را نقداً به حساب شهرداری واریز می‌کند؛ ضررهای بسیاری را در فاصله ی زمانی اندکی برای شهر و شهروندان به بار می‌آورد؛ مجوز دهی برای احداث کاربری‌های درمانی نظیر کلینیک مهر، بدون پارکینگ، در سی متری هلال احمر، تراکم ترافیکی‌ای را موجب شده که سالهاست تمامی شهروندان را در تردد از این خیابان به ستوه می‌آورد. بااین‌همه، این تجربه در دیگر جای‌های شهر، همچنان تکرار می‌شود، همان‌گونه که کاربری‌هایی نظیر رستوران قدسی و غیره نیز در کناره‌ی خیابان معلم، عرصه را بر عبور شهروندان تنگ کرده‌اند. پرسش اینجاست که شهرداری چگونه با دریافت بهایی اندک، بخش وسیعی از فضای خیابان را که در مالکیت عموم است، به‌طور دائم، در اختیار مشتریان این کاربری‌ها قرار می‌دهد؟ آیا صاحبان این کاربری‌ها نباید سطح لازم برای پارک خودروی مشتریان خود را از شهرداری اجاره نمایند؟ در کشورهای توسعه‌یافته، کاربری‌های جاذب سفر، موظف‌اند پارکینگ موردنیاز مشتریان خود را از طریق خرید زمین برای احداث پارکینگ تأمین نموده و یا از طریق سازوکارهایی، مبالغی را به‌صورت دائم در اختیار شهرداری قرار دهند. این مبلغ می‌تواند برای احداث پارکینگ‌های عمومی و یا امور مربوط به نگهداری از فضای خیابان‌ها مورداستفاده قرار گیرد.

ورای راهبردهای مدیریتی، اگر از جنبه‌ی طراحانه به این خیابان بنگریم، چنانکه در آغاز این نوشتار گفته شد، پیاده‌روی وسیع شرقی خیابان معلم، می‌توانست بدل به پیاده راهی، همچون پیاده راه سلامت شود و مسیری را برای دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی به شهروندان عرضه دارد، این مسیر می‌توانست از محور مرکزی شهر شروع شده و به پارک شهر، منتهی شود. چنانکه پیش تر گفته شد، یکی از مسائل اصلی پیش روی شهر لار، بی‌توجهی به جابجایی‌های فعال است و الگوی رایج طراحی خیابان نیز(دو طرف پیاده وسط سواره)، سهم بسیار اندکی را به عابران پیاده اختصاص داده است(تصویر زیر). طراحی خیابان‌های اصلی شهر، به‌گونه‌ای که سهمی را برای جابجایی‌های فعال در نظر گیرند می‌تواند مقدمه‌ای بر ترویج فرهنگ دوچرخه‌سواری در دل محله‌های شهری باشد و ای دریغ که خیابان معلم، به‌رغم وجود پتانسیل‌های بالایی نظیر کاربری‌های تفرجگاهی (کبابی) که فعالیت‌هایی برون‌ریز داشتند و سرزندگی آن را تأمین می‌کردند، و به‌رغم محل قرارگیری مناسب خود میان مقاصد عمده‌ای همچون مرکز تجاری شهر و پارک شهر، بجای خیابان، به جاده بدل شد و اولویت جابجایی در آن، به خودروهای شخصی رسید.

۵. سخن آخر

وقتی به شهری فکر میکنیم، خیابان های آن شهر به ذهن می آیند؛ اگر خیابان های آن شهر زیبا و جالب باشند، شهر زیبا و جالب به نظر می آید، در غیر این صورت شهر خسته کننده و ملال آور به نظر می رسد./ جین جیکوبز

بدیهی است شهر به تمامی شهروندان آن تعلق داشته و خیابان نیز، جایی است که تمامی شهروندان حق بهره‌مندی از آن را دارند. درحالی‌که امروزه مخترعان خودرو(کشورهای غربی)، بزرگراه‌های موجود در دل شهرهای خود را به پیاده راه‌ها و پارک‌های خطی تبدیل می‌کنند، کشورهای جهان سوم، شهرهای خود را به عرصه‌ی تاخت‌وتاز خودروهای شخصی بدل ساخته‌اند. تصاویر زیر[۱]، نشان‌دهنده چنین تغییراتی در سطح خیابان‌های کشورهای توسعه یافته است. مقایسه تصاویر زیر، با نخستین تصویر این نوشتار(سیر تحولات محله قنبربیگی)، نشان‌دهنده‌ی اتخاذ دو رویکرد متفاوت از سوی مدیران شهری لار و مدیران شهری کشورهای توسعه‌یافته است. رویکردی که خودرو را در اولویت قرار داده است در برابر رویکردی که حضور شهروندان را، به بهای محدودیت تردد خودرو، در شهر تسهیل می‌کند. گفتنی است، اتخاذ رویکرد دوم چندان دشوار نبوده و در درجه اول نیازمندمطالبه عمومی است و سپس نیازمند مدیرانی که درکی صحیح از ماهیت مسائل شهری داشته و تبعات تصمیمات خود را، با اخذ نظر کارشناسان، بر شهر ببینند، مدیرانی که اراده ی لازم را برای بازستاندن شهر از خودروها و سپردن آن به شهروندان، داشته باشند. نوشتار حاضر نشان داد که تصمیمات شتابزده، محصول نگاه مدیرانی است که بویی از تخصص نبرده و پیش از آنکه سخن کارشناسان و دلسوزان را بشنوند، با زدن برچسب هایی نظیر منفعت طلب و غیره، ایشان را دلسرد نموده و نظرات غیرتخصصی خود را بر شهر تحمیل می کنند.

پانوشت:

  1. Rundle, A. G., & Heymsfield, S. B. (2016). Can Walkable Urban Design Play a Role in Reducing the Incidence of Obesity-Related Conditions?. Jama, ۳۱۵(۲۰), ۲۱۷۵-۲۱۷۷٫

۲٫ http://www.euro.who.int/en/health-topics/noncommunicable diseases/obesity/news/news/2017/11/planning-cities-to-boost-physical-activity

۳٫ Montgomery, C. (2013). Happy city: transforming our lives through urban design. Macmillan.

  1. البته بدیهی است که در کشورهای توسعه‌یافته، حق مرغوبیت ناشی از طراحی پیاده راه‌ها، به‌صورت مالیات و عوارض از کاربری‌های پیرامون اخذشده و وجود این کاربری‌ها علاوه بر ایجاد سرزندگی در پیاده‌روها، به دلیل پرداخت مالیات، درآمدی پایدار و مداوم را عاید شهر می‌کند.
  2. Gehl, J., & Svarre, B. (2013). How to study public life. Island Press.


30 نظر

  1. شهروند گفت:

    4

    9

    شما مهندسین ابتدا باید فرهنگ پیاده روی و دوچرخه سواری را در لار اجرا و راهکار دهید و سپس نسبت به این مسائل نظر دهید…مگر بلوار کنار پارک شهر چقدر به محل پیاده روی تبدیل شده است…این خیابان معلم یکی از پر رفت و امدترین خیابان های شهر هست که باید تعریض شود…
    شما راحتی مردم را در نظر نمیگیرید…

    • محمد گفت:

      6

      4

      از کی تا حالا فرهنگ اجرا کردنی شده؟؟ شما و امثال شما شبیه رضاخان هستین و همه چیتون با چماغه

    • ناشناس گفت:

      8

      2

      همین تفکرات پوسیده چهل ساله پیش که این شهر رو زشت کرده
      مگر راحتی به سوار ماشین شدن و راحت گاز دادنه؟
      بعد همین شماها میرید خارج کشور پیاده روهای زیباشو میبینید میکید اینا کارشون درسته

    • دانشجو گفت:

      9

      0

      از کجا رد میشدیم؟ از خاک و سنگ؟؟؟

    • ناشناس گفت:

      3

      0

      مگر اجرای فرهنگ دست مهندسینه فقط؟ یعنی بقیه نمیتونن فرهنگ سازی کنن؟
      و اینکه شما فقط راحتی خودرو ها رو در نظر میگیرین ؟؟؟ بقیه باید بمیرن عایا؟

  2. ناشناس گفت:

    6

    2

    من شنیدم چند نفر از شهرسازای شهر به شورا شهرداری نامه زدند و نقد کردند طرح بلوار معلم اما گوش ندادن ، ما از شهردار مردمی توقع داشتیم حرف متخصصین را گوش دهد حتما…

    • دانشجو گفت:

      7

      1

      یه مشت بی سواد بدون دانش شهرسازی و عمرانی میرن شهرداری نتیجه ش بهتر از این نمیشه
      وقتی مداح ها و دبیر ورزش و آخوندا میرن بهتر از این میشه خب؟
      واقعا جالبه تمام مسائل ما حل شده بود و دغدغه ی آقای شورا همون کبابی بوده که از جلو مغازهش استفاده بهینه میکرده و چون تحویل نگ رفته آقایون شورا و شهرداری اونا خیابون زدن؟؟؟

  3. ناشناس گفت:

    5

    6

    شهرداري بايد تلاش كنه كه كار زودتر تمام شه، تعريض كردن خيابون معلم بسيار كار خوبي بود و خداكنه كه كمي تسريع كنن كار رو

  4. مصدق گفت:

    6

    7

    ما تشكر ميكنيم از اقاي قنبرنژاد ، شهردار محترم كه تعريض اين خيابان را انجام داد اما اميدواريم كه هرچه سريعتر خاتمه يابد.

    • شیرافکن گفت:

      6

      2

      از اظهار نظر شما مشخصه که متن رو با دقت خواندید!!

    • مصدق گفت:

      3

      7

      ممنونم از نویسنده این متن…
      اما آقای شیر افکن حقیقی یا مجازی، به هر حال بنده ملزم به پذیرش سخن ایشون نیستم ، ضمن اینکه براشون احترام قائلم ، اما بنده نظر دیگری دارم که عرض کردم.

  5. لاری گفت:

    6

    7

    واقعا کار بسیار ضروری و عالی بود تعریض بلوار معلم که یکی از خیابان های اصلی شهر است و بسیار خطر افرین بود…بسیار کار پسندیده و با جایی بود
    از شهردار و شورای اسلامی شهر لار تشکر میکنیم

  6. رضا گفت:

    6

    5

    سپاس از جناب بیغرض که تفاوت نگاه علمی و غیرعلمی به مقوله شهرسازی رو با مخاطبین سایت به اشتراک گذاشتن.
    امیدواریم در شورای شهر بعدی، امثال شما با اعتماد به نفس کاندیدا شوند و رای بیاورند.

  7. ناشناس گفت:

    4

    6

    بايد سال ها پيش اين خيابون عريض ميشد ولي بازم جاي شكرش باقيه كه انجام شد
    فقط تو رو خدا زودتر تمومش كنيد.

  8. Mohammad گفت:

    7

    4

    متأسفانه شورای شهر محلی برای به اشتراک گذاشتن تفکرات قدیمی و پوسیده ای شده که تا به امروز هم ادامه داره . نمود عینی این قضیه رو هم میشه در تعریض بلوار معلم دید که با وجود مخالفت های بسیاری از کارشناسان و ارایه دلائل متقن و علمی، این شورا با تفکرات کودک وار خود نظیر تعلق داشتن پیاده رو به کبابی ها و بحث اقلیم شهر، همچنان به اشتباه خود در تعریض بلوار معلم ادامه داد و بر آن اصرار ورزید. علاوه برآن، آرام سازی غیراصولی تقاطع های اصلی ۴۰ متری ها توسط مسئولین و دریافت مجوز کاربری های جاذب سفر که عمدتاً در مجاورت این خیابان قرار دارند هر دو از دیگر کارهای عبث، بیهوده و اشتباهی است که متأسفانه منجر به کاهش سطح سرویس خیابان معلم و نتیجتاً افزایش بار ترافیکی آن خواهد گردید. امید است در شورای آینده، متخصصین حوزه شهری و کارشناسان دلسوزی توسط مردم انتخاب گردند. … گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست

    • ناشناس گفت:

      4

      7

      الحمدالله كه اقاي قنبرنژاد شهردار شد و به اين حرفاي رو هواي امثال شما توجه نكرد.
      درود بر شهردار مردمي كه اين كار رو انجام داد.

    • Mohammad گفت:

      2

      0

      دوست عزیز “ناشناس”، می تونم بپرسم کجای حرف هایی که در این مقاله زده شده روی هوا هس و بدون دلیل زده شده؟

  9. ناشناس گفت:

    4

    0

    این چه وضعیه تیر برق که زدن انگار جندین سال عقب این شهر. واقعا جای تاسف داره…

  10. دانشجو گفت:

    4

    0

    از این داغون کردن خیابون ها زیاد داریم
    ۱- ادامه چهل متری اول حد فاصل مسجد امام علی (ع) تا راه و شهرسازی که تبدیل به ۲۰ متری و ۱۲ متری شد به خاطر اعتراض یک مغازه
    ۲- تقاطع آخر چهل متری و میدان آب
    ۳- بلوار پاسداران
    ۴- خیابان درمانگاه رهگذر و خود درمانگاه که آن مجموعه و مجموعه جدید باز بدون پارکینگ است
    ۵- تقاطع کمربندی شهرجدید به طرف شیراز و بلوار غدیر شمالی و مسیر سمت بائن و گراش
    ۶- و….

  11. ناشناس گفت:

    7

    0

    اگر به گفته دوست عزیزمان جناب بیغرض تعریض بلوار کار غیرعلمی بوده است و اینکه اگر چند کارشناس شهرسازی به شورا درباره عدم تعریض این خیابان نامه نوشتند پس چرا.نظر این کارشناسان در بحث تعریض اعمال نشده؟ و تصمیم به تعریض گرفته شده؟

    • شهروند گفت:

      4

      0

      لج و لج بازی و اینکه فکر میکنن بلدن بلدن
      چون اگه به حرفشون گوش میکردن نشون ضعفشون بود و اینا نمیخوان قوی بودنشون از بین بره

  12. ناشناس گفت:

    2

    6

    واقعا تردد خيابان معلم خوب و روان ميشه.
    از اندك دفعاتي بود كه شاهد يه اقدام خوب از مسئولين بوديم.

  13. ناشناس گفت:

    1

    8

    صحبت هاشون در کل در مورد بلوار معلم اشتباست و نقد شهری ندارد .

    • دانشجو گفت:

      7

      1

      من از دانشجوهای مهندس بیغرض هستم و تاحالا حرف بی ربطی ازشون نشنیدم، لطفا شما توضیح بدید که منظورتون از “در کل اشتباه هست” چیه؟ یکم دقیق تر صحبت کنید لطفا، تخصص خودتون رو هم توضیح بدین

    • ناشناس گفت:

      7

      0

      گفتن در کل اشتباه است و خصوصا استفاده از “نقد شهری ندارد” جالب بود.
      به نظر می رسد شما ابتدا باید در استفاده از کلمات مهارت لازم را کسب نمایید.

    • Mohammad گفت:

      6

      0

      دوست عزیز ، میشه دلیل اشتباه بودن این مطلب رو با وجود این همه برهان و دلیل بفرمائید؟

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان