میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در5 مارس 2015 ساعت 12:38 ق.ظ سرویس:مطلب شما بدون دیدگاه 1,810 بازدید

دخيل عشق می بندیم به رسم جمعه هاي هر هفته

تنفسي در محله گُردان لار

دخيل عشق می بندیم به رسم جمعه هاي هر هفته

m-jahanbinمنيره جهان بين: به رسم جمعه های هر هفته، همراه می شوم با شمیم یاس، عطر روح نواز جمعه و پاکی آسمان نیلگون شهرم که می نوازد روح و جسمم را. به وعده دیدار نزدیک می شویم، ‌شوق رسیدن مرا بی تاب کرده، حسینیه حاجی تقی مملو از جمعیتی است که مشتاقانه منتظر دیدن هستند و شنیدن. دیدن این جمعیت،‌ مرا به ذوق آورده و با خود می گویم «تور لارستان گردی»، ‌حال دیگر متعلق به همه مردم لارستان کهن است.

حسينيه حاج تقي، حسينيه انقلاب و آقاي نسابه

آقای کامجو از محله گُُردان می گوید؛ از قدیمی ترین ساختمان نظامی و از حسینیه حاج تقی که کانون انقلاب لارستان بود، به آقای هدایتی با بیان شیرین لاری همت بزرگ مرد تاریخ لارستان و روحانی عزیز شهرمان،‌ حاج آقا نسابه و دعای زیبایی شروع می کند از پیشینه حسینیه می گوید، که خریداری شد در سال ۱۳۵۰٫ زمین حسینیه متعلق به خوانین محله بوده (خانمی به نام حاجی بی بی صغری) و حسینیه عشق که ساخته شد به همت بزرگ مردانی چون مرحوم حاج تقی، کارگر ساده ای که طبعی بلند داشت و بزرگانی چون مرحوم حاج حسین توکلی، مرحوم حاج عبدالهادی رحیمی نژاد و بعد از گذشت سالها حسینیه زیبای شهرمان که دورانهای پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته هنوز هم کانون توجه پیران و جوانان ما است در مراسم های مذهبی و سینه زنی و اعیاد.

چرا که روحانیون دلسوز و صاحب نامی همچون آقای نسابه حرکت های انقلابی شان را از این مکان شروع کردند. در ادامه کاظم رحیمی نژاد مختصری از شهدای مشروطه می گوید که در مکان فعلی استادیوم گردان به خاک سپرده شده اند.

خانه هاي خيال انگيز اما خميده!

اولین مکان برای بازدید منزل رفعت حقیقی است؛ خانه ای با حیاط کوچک و دور تا دور اتاق، طاقهای زیبا با کنگره های ظریف، وسایل قدیمی خانه (یخدان، ‌کَت کُرسی) در دالان خانه خود نمایی می کند، صاحب خانه (آقای ارشادی) میز کوچکی با قالیچه زیبا وسط حیاط گذاشته و پذیرایی می کند از بازدید کنندگان‌و از ارادت خود به صاحب خانه قبلی خانه آقا سید محمد می گوید.

IMG_2025

به طرف منزل بعد به راه می افتیم؛ ‌متاسفانه امکان بازدید از منزل محمدرضا حقیقی که روزگاری بهترین خواننده لاری بوده وجود ندارد. ولی از صمد کامجو می شنویم که خانه ای زیباست آراسته به سُلَم هایی دیدنی.

مکان بعدی منزل مجیدی است. در انتهای یک کوچه بن بست خانه ای قدیمی؛‌ آه از نهاد خیلی از دوستان برآمده، این خانه زیبا، با بادگیری که دیگر نظيرش کمتر در لارستان بزرگ دیده می شود و رو به نابودی است. درب تخته ای آن را به زحمت باز می کنیم، نقش و نگارها،‌ پنجره های سنگین بنا، سه دری و باغچه کوچک حیاط هنوز هم چشم نواز هستند ولی هزاران افسوس که زمان نه چندان درازی از عمر آنها باقی نمانده و عنقریب در حال فروختن است.

گروه به راه افتاده، خیابان گردان، ‌خیابان طویل، دو طرف مغازه، بافتی سنتی و جدید، کوچه پس کوچه های که مشخصه شهرقدیم است. کوچه های تو در توی نظرگاه چه نوستالژی زیبایی برایم زنده می کند. گوشه چادر مادر را گرفته ام، عصر دوشنبه،‌ نظرگاه ابوالفضل، ‌بی بی حاجی، ‌نمی دانم چرا بی اختیار به یاد شعر عبدالرضا مفتوحی می افتم: «چنگِ چَدَر نَنَم…»

قصه اصل چهار ترومن!

القصّه، ‌آقای هدایتی از حسینه ابوالفضل صحبت را آغاز می کند که محل طبابت دکتر حبیب بوده و بعدها به همت مرحوم حاجی علی اکبر مظفری حسینیه ساخته شد و اکنون کانون فرهنگی و مذهبی محله است.

ساختمانی کوچک در نزدیکی حسینیه است با دربی سبز که معروف است به «اصل چهار ترومن». به گفته آقای هدایتی در این مکان چاهی حفر شد که آب محله را تامین می کرده؛ در زمان ریاست جمهوری ترومن.

در میان شور و هیجان گروه، به سمت منزل پیرترین فرد محله می رویم؛ «‌حسین حاجی» پیرمردی که سالهای جوانی را پشت سر گذاشته و حالا ناتوان بر تختی آرمیده ولی سلامت روانش را کاظم رحیمی نژاد با سوالاتی که می پرسد از او، ‌تائید می کند و با چشمانی آسمانی به دوستان جوان و مشتاق زل زده و آرام و آرام از خاطرات ۵ سالگی اش که جنگ بود و خاطرات آقای گَپ لار می گوید.

زورخانه اي به ياد جوانمردان

آخرین منزلگاه ابوالفضل است و زورخانه «یا مولا علی» خادم نظرگاه از سابقه مکان می گوید و از ادارت مردم، خانومها وضو گرفته به داخل رفته اند و عرض ادب می کنند و جوانها سر به قبرهای محجر گذاشته اند و دخیل عشق بسته اند.

قد خم کرده و به داخل می رویم، این دومین زورخانه است که در جریان تورهای لار گردی مورد بازدید قرار گرفته. مرشد خوش ذوق (پورحسن) زورخانه از شرایط ورود به زورخانه می گوید که اولین شرط آن تواضع است و فروتنی. گود وسط زورخانه مزين شده به قدوم پهلوانان باستانی لارستان، که چه زیبا و دلنشین اجرا می کنند رسم عاشقی را، همراه با صدای آهنگین مرشد. روحانی خوش ذوق و همراه گروه (زهره وند) در آخر از آئین مهر می گوید. از ایرانیانی می گوید که با عشق علی زیسته اند، از گنبد زورخانه می گوید که سمبل آسمان است.

از مردمانی که علی را سمبل عشق و مهر، قرار دادند و با رسم جوانمردی علی زندگی کرده اند. حاج آقا دعای زیبايی بدرقه می کنند دوستان گروه را، به امید روزی که آئین زیبای نیاکانمان را سرلوحه زندگی مان قرار دهیم.

تشکر ویژه از معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری (محسن زارع)، شورای اسلامی شهر لار، انجمن عکاسان لار و تشکل لارستان بیدار.

 


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان