میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۳ خرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۲ ب.ظ سرویس:اجتماعی, یادداشت 8 دیدگاه 735 بازدید

در فقدان باور و مهارت «مشاوره گرفتن»!

در فقدان باور و مهارت «مشاوره گرفتن»!

دکتر رستم روانبخش: از صدر تا ذیل، از بالاترین مسئولان کشور تا مردم عادی، از هر فردی که در مورد اهمیت مشورت گرفتن بپرسید همه تأیید و تأکید می کنند که مشورت گرفتن لازمه انجام درست کارها و مسئولیت ها است. متاسفانه واقعیت این است که شکافی عمیق و وسیع میان گفته ها و عمل ما در زمینه مشورت وجود دارد. در این یادداشت کوتاه قصد دارم به طرح این مسئله بپردازم که نخست، ما به اهمیت مشورت گرفتن باور عمیق نداریم و دوم، مهارت مشورت گرفتن را هم نداریم.

هرچه که شناخت یک مسئول شهری از پیچیدگی های امور اجتماعی بیشتر باشد، بیشتر بر این امر واقف است که پدیده های اجتماعی لایه ها و ابعاد متعددی دارد و تصمیمات در این حوزه تبعات کوتاه مدت و طولانی مدت زیادی به همراه دارد. اگر یک مسئول شهری مطالعه و تعمق کمی در امور اجتماعی داشته باشد، پدیده های اجتماعی را بسیط و ساده می بیند و در نتیجه چندان به گرفتن مشورت احساس نیاز نمی کند و بدون مشورت و مطالعه در یک جلسه راجع به یک امر اجتماعی بزرگ و پردامنه تصمیم گیری می کند. البته در کنار مطالعه و تفکر تجربه هم حائز اهمیت است اما کافی نیست. بسیار هستند مسئولانی که سال های سال تجربه دارند و حتی در آستانه بازنشستگی هم به غامض و پیچیده بودن پدیده های اجتماعی پی نبرده اند و به همان روشی که برای خرید یک خودرو تصمیم می گیرند برای یک پروژه چند میلیاردی با تبعات اجتماعی فراوان نیز تصمیم می گیرند.

شما در لارستان چند مسئول را می شناسید که حداقل ده نفر افراد خوشفکر و تحصیل کرده و با تجربه را در تیم خود داشته باشد و در هفته با آن ها جلسه برگزار کند و نظراتشان را بشنود و در مورد نظرات مشاورانش تأمل کند؟ اگر چنین افرادی هم باشند تعدادشان کم است. باید بدانیم که زمانی یک پدیده می تواند مسیر اجتماع را تغییر بدهد که عمومیت یابد و از حالت موردی و استثنا خارج شود.

البته هستند مسئولانی که به این سطح از عقلانیت رسیده اند که می دانند که مشورت گرفتن نه یک امر تشریفاتی و ظاهری بلکه لازمه تصمیم گیری عاقلانه است، اما مهارت مشورت گرفتن را ندارند. نخستین مهارتی که یک مسئول برای بهره مندی از مشاوره صاحب نظران به آن نیازدارد این است که چنان دید وسیع و فکر بازی داشته باشد که بتواند نظرات کارشناسی افراد را از شخصیتشان تفکیک کند. مسئولی که ابتدا نگاه می کند که فرد مشورت دهنده از نظر دینی انسان مقیدی است یا نیست، گرایش سیاسی اش چپ است یا راست، سابقه کیفری دارد یا ندارد، پیش از این به مسئول مورد نظر خوبی کرده است یا بدی، پشت سر آن مسئول بد گفته یا خوب گفته، با چه کسانی دوست است و در تیم چه کسانی است و بسیاری از این موارد که ربطی به نظر کارشناسی فرد ندارد، نمی تواند یک مشورت گیرنده خوب باشد. مسئولی که در مشورت گرفتن علاوه بر توان فکری و علمی فرد به ملاحظاتی این چنینی اهمیت می دهد در واقع مهارت مشورت گرفتن را ندارد.

مهارت بعدی این است که فرد مشورت گیرنده از چنان قدرت فکری برخوردار باشد که بتواند نظرات مشاوران و کارشناسانی که اطرافش هستند را جمع بندی کند. اگر این مهارت را نداشته باشد بعد از مدتی میان نظرات بعضاً متفاوت مشاورانش سردرگم می شود و نمی داند کدام درست می گویند. مسئولی که چنین مهارتی را نداشته باشد حتی اگر قدم های نخست را به خوبی بردارد و تیمی قدرتمند از مشاوران خوشفکر و توانمند را دور خود جمع کند، در ادامه با مشکل مواجه می شود و به مرور ترجیح می دهد یا مشاوره نگیرد یا به یکی دو نفر اکتفا کند. تجربه نشان داده است که چنین افرادی به مرور تحت سلطه مشاوران اندک خود قرار می گیرند و یکی دو نفر به جای مشورت دادن برایش تصمیم می گیرند که چه کند و چه نکند.

راستی تا به حال به جایگاه تشریفاتی مشاوران در وزارت خانه ها و ادارات توجه کرده اید؟ وقتی برای فردی پست خالی ندارند و یا گاهی که می خواهند فردی را تنبیه کنند برایش حکم مشاور می زنند.

به امید روزی که مسئولان ما به چنان عقلانیت، مهارت، و قدرت فکری برسند که برای تصمیم گیری به عقل و شناخت خود اکتفا نکنند و از مشورت مشاوران متعدد خود بهره ببرند.


8 نظر

  1. لاری گفت:

    1

    0

    مسئولین لار فکر کنم بیشترشون به مشاور بهایی نمیدن و اگر هم مشاورانی دارند صرفا بخاطر خالی نبودنِ عریضه است ..

  2. کارمند گفت:

    1

    0

    شورا و شهردار فعلی به مشاور و تخصص اهمیت نمی دهد البته مشاوری از نسل تیرکمان در حوزه […] گرفتن که احتمالا توان بالا پایین رفتن از پله های شهرداری ندارد ، امروز فرداست برای ایشان دستور دهند رمپی جهت سهولت حرکت ایشان ساخته شود همانند رمپ های ساخته شده دربین دو فاز بازار امام

  3. ناشناس گفت:

    1

    0

    به شتر گفتن چرا دمت این طوری گفت چه چیزم آون طوری

  4. مجید حجتی گفت:

    0

    0

    بسیار استفاده کردم جناب دکتر. واقعیت آن است که ما در ایران دجار تشریفات شده ایم. تمایل داریم ادای کشورهای توسعه یافته را درآوریم. در محل کارمان کتابخانه ای درست می کنیم. همانطور که گفتید چند نفر را به عنوان مشاور معرفی می کنیم. یک میز ویژه بحث های گروهی در اتاق تعبیه می کنیم و … .
    حیف از این همه هزینه ای که فقط دور ریخته می شود.

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    عالی بود. اصولا در کشور ما چون قطع الرجل وجود دارد هیچ گاه مسئولی از سمت قبلی منفک نمی شود و همیشه سمت های مشاوره برای زمان های تعویض مسئولین وجود دارد یا ایجاد می شود. البته مطالب آقای دکتر در کشورهای توسعه یافته اجرا می شود و در کشور ما هنوز مسئولین به این سطح از بلوغ فکری و فرهنگی نرسیده اند وگرنه وضعیت فرهنگ ما چنین نبود.

  6. مدینه صابری گفت:

    0

    0

    سلام دکتر جون
    به نظر می آید در منظر مشاوره و مشاوره گرفتن در امور شهری و مدیریت شهری توجه ویژه به دو مسأله (تفکیک”) و (” تمایز”) بسیار مهم باشه که به راستی بکارگیری اصول تفکیک و تمایز نقشی اثرگذار برای جمع بندی داره/چون اگر این دو اصل در کنار امور دیگه به دستی بکار بره به ارتقای بهره وری فکری-عملی هم کمک مثبتی می کنه

  7. مدینه صابری گفت:

    0

    0

    دکتر جون
    در رابطه با این مطلبتون و یادداشتتون باید بگم که در همه امور موضوع مشاوره یک شاه راه برای دوری از سردرگمی هست. آفت سنگینی که بر همه امور مدیریتی سایه افکنده همان فقدان یک مشاور در کنار تصمیم گیریها است. چه بسا وجود مشاور ثابت در هر جلسه شورا و شورداری و دیگر بخشها نیز نقشی موثر در راندمان تصمیم گیری ها و اجرای هر پروژه داشته باشه/. یک مشاور می تونه نقش موثری در توجیه عمومی مردم و مسئولان و تنذیه افکار در مسیر اجرای امور داشته باشه/ .و آن تفکر عوام فریبانه را با حرکت در مسیر افکار سنجی و ….. خنثی کنه و حتی نابود کنه/. این منابع محدود (مشاوره و فقدان نهادینه دن ارشهای آن) ، با تنبلی فکری که بر وجود انسان امروز بوجود آمده نیاز به یک کریدر جدید داره که بتونه بخشی از مسیر را هدایت کنه و چه کسی بهتر از یک مشاور / کارآیی بسیار پایین یا کارایی بسیار بلا خوش یک فشار است که به حرکت ناموزون و نامتوازن بر دو قطب کمک می کنه/ و موجب میشه درست تصمیم بگیرن/. یک مشور به خوبی می تونه از چسبندگی امور بهم جلوگیری کنه که چه بسا همین چسبندگی امور به هم و تداخل در همدیگر می تونه نیاز به مشاوره را دو چندان کنه در مدیریت شهری/

  8. مدینه صابری گفت:

    0

    0

    پیشرفت لارستان؛ با توسعه و تعمیق زیرساختها
    شهرستان لارستان در طول سالیان حیات خود توانسته است با بهره‌گیری از توان بالقوه و بالفعل مسئولان، نخبگان، مردم و کشاورزان به دست‌آوردهای عظیم و مهم در بخش آب و کشاورزی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، و…….. دست یابد. این شهرستان در همین سالها و به خصوص چند سال اخیر توانسته است از نظر تفکرهای مدیریتی در مسیر خودکفائی منطقه‌ای گامهای زیربنایی بردارد که از جمله این گامها می‌توان به ترسیم افق کارگروه‌های مشورتی و مردمی رسمی و غیررسمی با حضور مردم و صاحبنظران عمومی و با همراهی مسئولان قدم نهد. این جلسات مشورتی که در طیفی گسترده و متنوع در دفتر شورای اسلامی شهرستان؛ نمودی بارز و مشهود یافته که به راستی می‌تواند نقشی موثر و اثرگذار و مثبت را در مسیر تکمیل تفکر مدیریتی دیگر بخشها و جلسات شهرستانی اعمال کند . همین نقطه مثبت است که موجب شده است اقشار مختلفی از محققین، صاحبنظران، مشئولان، مردم، کشاورزان، اصناف مرتبط، بازاریان و دیگر اقشار را به تفکر پیرامون موضوعات چالش برانگیز شهرستان فراخوانده است؛ هنوز افتان و خیزان حرکت خیز خیز خود را بر پهنه شهرستان زرخیز لارستان آنچنان که بایسته و شایسته است؛ ترسیم نکرده است ، دلیل این بیانات آنجا موثق می‌شود که تنی چند از مسئولان در جلسه بررسی وضعیت آب روستاهای شهرستان بر عدم ارسال نتایج جلسات بخش آب و کشاورزی به کارگروهها ، عدم برگزاری جلسات بخش‌های مختلف بخصوص آب و خاک در برخی روستاهای در شرایط بحران و حتی مغفول ماندن برخی روستاهای در معرض تنش، سخن می‌گوید و همین مسیر نادرست حرکت در راستای مدیریت منطقه‌ای را یک چالش عظیم و بزرگ می‌داند که حتمأ شکافهای تصمیم‌گیری را در موضوعات مختلف برجای خواهد نهاد.
    جامعه مانند یک ارگانیسم است که هر عضو با کارکرد صحیح خود در کنار دیگر اعضا می‌تواند حیات سالم را بر ارگانیسم اعمال کند، اینگونه جلسات و برنامه‌ریزیها و بیانات هم وقتی می‌تواند در مسیر خودکفائی گام بردارد و سکان هدایت اقتصاد اصولی و سالم را به منصه ظهور گذارد که مثل همان ارگانیسم همه بخشهای جامعه سمیرم در کنار هم و در یک هم‌زیستی عالمانه و حساب‌شده، خوب کار کنند و از عدم کارکرد و یا بی‌کاکردی یک بخش رنج نبرند.
    در همین مسیر باید عنوان کرد که تلاش برای خودکفائی مدیریتی-اقتصادی که شالوده اصلی جامعه سالم در مسیر حرکت به سمت اهداف کوتاه‌مدت، بلندمدت و میان‌مدت دولت و جامعه اسلامی ایران است، وقتی محقق می‌شود که دیوارهای برداشته شود و شهرستان با دنیا کار داشته باشد و از همه بخشها در امور مدیریتی استفاده کند و این یعنی هموار کردن راه .
    وقتی می‌خواهیم و دوست داریم مدیریت را توسعه دهیم و فرابخشی عمل کنیم باید همه بخشها را در امور شرکت دهیم و یک راهکار موثر بر آن فرهنگ‌سازی و تعمیق فرهنگ گفتگو و نشر فعالیت‌های صورت‌گرفته بر اذهان و افکار عمومی است که چه بسا خروج هرگونه تصمیم مدیریتی از پشت دربهای بسته می‌تواند گلوگاهی ارزشمند و عملی برای خروج از بن‌بست و نشر افکار خلاقانه در بین مردم و مسئولن حتی در بخش کارگروه‌های مشورتی باشد که چه بسا عدم شناخت مردم از تصمیمات و فقدان آگاهی در این بخش در بین مردم خود یک چالشی مهم و یک ضعف در مسیر تصمیمات کارگروه‌های مشورتی شهرستان است.
    از سوی دیگر باید توجه کنیم که مسئولان و دولت شهرستان باید از خودمختاری بیرون آید و برای افزایش توان خود خود را به عرصه‌های ارتباطی گسترده رهنمون کند که گام اول آن توجه بیشتر به بخشهای خبری و همراهی عمده و گسترده با خبرنگاران است، که چه بسا همین بخشهای خبری نقشی موثر را در یک ارتباط سالم و موثر و تأمین بخشی از اشتغال بر جای خواهند نهاد و به نهادینه شدن پنج فاکتور ارتباط در جامعه جامع عمل خواهند پوشاند؛ ولی این در حالیست که هنوز که هنوز است شهرستان لارستان از ظرفیت ارتباطی یک خبر و خبرنگار اطلاع ندارند و اهمیت واقعی خبرنگار و خبر را به دست فراموشی سپرده اند.
    دولت سمیرم چه در بخش عمومی و چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوص و چه در بخش آزاد باید دست بر برنامه‌ریزی بزند که چه بسا تدوین و تهیه و تنظیم سند توسعه شهرستان نیز نباید خالی از اهمیت وجود خبرنگاران باشد.
    دستگاههای شهرستان لارستان که طرف مستقیم خبرنگاران هستند باید به عنوان یک برنامه‌ریز بررسی کنند و خبرنگاران مستعد و کارای شهرستان را به مراکز تولید خبر و سند چشم انداز به گونه موثر معرفی کنند که بتوانند به سفارشات تولید نیز کمک کنند.
    در سنوات گذشته شاهد بودیم که سهم خبرنگاران در توسعه و پیشرفت شهرستان کم و ناچیز بود و حتی به چشم هم نمی آمد که چه بسا همین ندیده شدن پیامدهای منفی برای اشتغال بخش خبری نیز ایجاد کرد و چه خبرنگارانی را به حاشیه مدیریتی نراند. این گونه حرکت در مسیر خبر و اشتغال خبری در شهرستان نشان داد مسئولان بخشهای مختلف شهرستان نتوانستند این دستاورد بادآورده را حفظ کنند و با ایجاد فاصله و شکاف، آنچه را باید صرف خبرنگاران شود؛ لحاظ نکردند.
    انتهای پیام

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان