میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در30 ژانویه 2015 ساعت 3:24 ب.ظ سرویس:مطلب شما 41 دیدگاه 14,574 بازدید

در يك روز بازديد از مدرسه اي در «ژاپن» چه ديدم؟

225337_WyaTIDagدر يك روز بازديد از مدرسه اي در «ژاپن» چه ديدم؟

حامدپور:‌ یکی از همکارانم تعریف می کرد که کارشناسان تربیتی ژاپن اظهار می دارند: «ما در جنگ جهانی دوم همه چیز خود را از دست دادیم اما معلم داشتیم» و «ما خانه هایمان را کوچک و مدرسه ها یمان را بزرگ می سازیم».
با این وصف، بسیار مشتاق بودم که روزی بتوانم از یک مدرسه ی ژاپنی بازدید کنم.
چندسال پیش موفق به بازدید از یک مدرسه ژاپنی شدم. در بدو ورود آن چه برایم جالب بود آوای خوش و آرام زنگ پایان ساعت کلاس بود. صدای «دینگ دانگ» که با شنیدن آن دانش آموزان به آرامی از کلاس های خود خارج شدند (درست بر خلاف بعضی مدارس در ایران که دانش آموزان با شنیدن صدای دلخراش زنگ با نعره های عجیب و غریب یکدیگر را هل می دهند و از کلاس خارج می شوند)!
من به اتفاق راهنما از کلیه کلاس ها بازدید کردم، نکته ی قابل توجه این بود که بر خلاف مدارس ایرانی که با تغییر ساعت کلاس ها، آموزگاران به کلاس دیگر می روند، در مدرسه ی ژاپنی این دانش آموزان بودند که به کلاس آموزگاران می رفتند. به عنوان مثال، دانش آموزان کلاس اول و دوم که با هم در ساعت دوم برنامه ی درسی خود نقاشی داشتند به اتفاق به کلاس نقاشی آمده بودند.

در کلاس نقاشی میز بزرگی در وسط اتاق به چشم می خورد که صندلی ها در اطراف آن چیده شده بودند. بر روی دیوارهای کلاس قفسه های چوبی قرار داشت که انواع وسایل نقاشی مثل ماژیک,، مداد رنگی، آبرنگ و انواع مقوا و… جهت استفاده ی دانش آموزان به چشم می خورد. معلم نقاشی آن روز موضوع «بازیافت زباله» را برای نقاشی دانش آموزان تعیین نموده بود و دانش آموزان هر یک با لوازم دلخواه خود و بهره گیری از خلاقیت فردی مشغول نقاشی بودند.
در کلاس زبان عربی دانش آموزان کلاس چهارم به آن کلاس آمده بودند. در و دیوار کلاس پر از تصاویر و کلید واژه های عربی بود و مشاهده ی دانش آموزی که با لهجه ی ژاپنی، عربی صحبت می کردند برایمان جالب بود.
نکته ی قابل توجه دیگر این بود که در هر کلاس دانش آموزان از حیوانی نگهداری می کردند، مثل لاک پشت، ماهی، خرچنگ و… اما کلاسی که بیش از همه جلب توجه می کرد، کلاس مهارت زندگی بود. در یک طرف این کلاس تعدادی میز و چرخ خیاطی و اتو و… به چشم می خورد و در طرف دیگر که فضایی شبیه آشپزخانه بود، کابینت، ظرفشویی و گاز خوراک پزی و… قرار داشت.

دانش آموزان دختر و پسر در این کلاس مهارت های آشپزی، خیاطی، شستن ظرف و… را می آموختند.

پس از بازدید از کلاس ها در دفتر مدرسه جلسه ای تشکیل شد تا به پرسش و پاسخ بپردازیم. بعد از ورود به دفتر آموزشگاه، یک صندلی چرخ دار در گوشه ی دفتر، این سوال را برایم به وجود آورد که کدام یک از کارکنان مدرسه مشکل جسمی دارند؟ البته، در مورد پاسخ این سوال در آخر جلسه مدیر مدرسه شرح دادند که: «دانش آموزان مدرسه هر هفته یک روز به نوبت باید از لحظه ی ورود به مدرسه تا زمان خروج، بر روی صندلی چرخ دار بنشینند و روز بعد احساس خود را به صورت انشاء نوشته و برای سایر دانش آموزان بیان نمایند. به این ترتیب بچه ها یاد می گیرند که قدر سلامتی خود را بدانند و هم با مشاهده ی یک معلول جسمی او را تحقیر و تمسخر نکنند».

با خود فکر کردم که اگر ما نیز تا این حد به فکر پرورش علمی و کاربردی اخلاق دانش آموزانمان بودیم آیا جانبازان بزرگوار در جامعه ما این قدر مظلوم واقع می شدند؟!
از مدیر مدرسه سوال شد: شما دانش آموزان خوب را چگونه تشویق می کنید؟ مدیر مدرسه متوجه منظور ما نشد و با کنجکاوی به چهره مترجم نگاه کرد. مترجم توضیح داد که به دانش آموزی که نمرات خوب دارد چه جایزه می دهید؟
با این که ژاپنی ها بسیار دیر می خندند و بسیار جدی می باشند اما با شنیدن این سوال چهره مدیر تغییر کرد و خندید! بعد با تعجب پرسید: «مگر برای اینکه دانش آموزی درس خوانده است، باید به او جایزه داد؟!» این پرسش ما را متوجه ساخت که رویکرد معلمان ژاپنی و معلمان ایرانی در این زمینه چقدر متفاوت است! مترجم سوال کرد: پس چه تفاوتی بین دانش آموزان درس خوان و موفق با دانش آموزانی که در دروس خود موفق نیستند قائل می شوید؟
مدیر مدرسه که دوباره چهره ی جدی به خود گرفته بود، پاسخ داد: «ما به دانش آموزان موفق تکلیف بیشتری می دهیم». این بار، نوبت ما معلمان ایرانی بود که بخندیم! چرا که در مدارس ما مرسوم است که دانش آموزان ضعیف تکلیف بیشتری بنویسند! وقتی مدیر محترم متوجه تعجب و خنده ی ما شد، توضیح داد که: «دانش آموزان ژاپنی برای ورود به دبیرستان آزمون دشواری را پیش رو دارند لذا دانش آموزی که تکلیف بیشتری از آموزگار خود دریافت می کند، خوشحال است و می داند که برای آزمون ورودی دبیرستان می تواند خود را آماده تر نماید بنابراین تکلیف بیشتر بهترین پاداش برای دانش آموز موفق است.» توضیح آقای مدیر به قدری قانع کننده بود که همه ی ما را به فکر فرو برد!
در مورد تشویق معلمان هم متوجه شدیم که به همین روش عمل می شود و به آموزگاران موفق، پروژه های تحقیقاتی محول می شود.

پس از زنگ پایان مدرسه، همه ی ما شاهد آن بودیم که دانش آموزان به جای آن که مثل دانش آموزان ایرانی با عجله از مدرسه خارج شوند و حتی بعضی وسایل خود را نیز جا بگذارند، همه با هم کلاس ها و مدرسه ی خود را تمیز و پاکیزه کردند و بعد از مدرسه خارج شدند. در واقع دانش آموزان ژاپنی هر روز با ورود به مدرسه، مدرسه ای پاکیزه و تمیز تحویل می دهند و حس مسوولیت پذیری را از همان دوران مدرسه می آموزند.
تفاوت قابل توجه دیگر مدارس ژاپنی با مدارس ایرانی، در انتخاب مدیر مدرسه بود، مدیران مدارس بعد از ۳۰ سال تدریس، اگر در آزمون مدیران پذیرفته شوند، شایستگی خود را برای احراز پست مدیریت مدرسه به اثبات می رسانند و جالب است که اکثر مدیران در سال اول آزمون مدیریت موفق نمی شوند و بسیاری از ایشان پس از ۳۲ یا ۳۳ یا حتی ۳۷ سالگی، بالاخره در آزمون پذیرفته می شوند و خلاصه این که با دنیایی از تجربه و مهارت در حالی که در مدارس ایرانی هر کس ۳۰ سال تجربه ی مفید کسب نموده است باید خانه نشین شود و طعم بازنشستگی را بچشد!
با امید به آن که ما نیز بتوانیم با یاری هم مدارسی این چنین فعال و پویا و کارآمد بسازیم و کارشناسان تربیتی ما نیز داشتن «معلمان» و «مدارس ایرانی» را فخر کشور عزیزمان بدانند.


41 نظر

  1. عبدالرضامفتوحي گفت:

    1

    0

    خيلي جالب و خواندني واقعا خسته نباشيد

  2. سامر گفت:

    1

    1

    سلام و خسته نباشید به دست اندرکاران سایت واقعا مطلب جالب و بسیار جذاب و خوبی بود چند بار از روی آن خواندم ولی چقدر تفاوت در روش پرورشی ما با آنها وجود دارد میان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمینتا آسمان است . کاش مدیران کشور یاد میگرفتن و این روشها را پیاده میکردن

  3. ناشناس گفت:

    0

    1

    خیلی ممنون
    متن جالبی بود
    باید به این مسایل فکر کرد

  4. ناشناس گفت:

    0

    0

    متاسفانه کم اهمیت ترین مساله در کشور آموزش هست. و البته باید گفت که چیزی به عنوان پرورش اصلا وجود ندارد.
    وقتی دانشجویان تربیت معلم از بدترین رتبه های کنکور انتخاب می شوند،چه انتظاری در آموزش صحیح دانش آموزان میتوان داشت.
    خواهش میکنم وضعیت دانشگاه های تربیت معلم رو ببینید. معتاد و مشروب خور و چاقو کش کم در این دانشگاه ها نیستند.
    خدا به بچه هامون رحم کنه…

    • علی گفت:

      0

      1

      دوست عزیز چهره تربیت معلم رو خراب نکنید. سال اول تربیت معلم گرچه بدلیل کمبود شدید نیرو با رتبه های بالا پذیرش کرد ولی معتاد و مشروب خور و .. نیستند. تحقیقات محلی زیادی در مورد دانشجویان انجام میشه. اصلا بر اساس شنیده ها قضاوت نکنید. انشاا.. با ورود دانشجو معلمان به آموزش و پرورش شاهد تحول بزرگی خواهید بود .

    • اهورامزدا گفت:

      0

      0

      دانشگاه فرهنگیان از پاک ترین دانشگاههای کشور هستند، همان طور که فرهنگیان کم جرم ترین قشر کشور هستند. در این که سیستم آموزشی ما مشکل دارد شکی نیست ولی اظهار نظر شما مغرضانه و از روی نا آگاهی است. فارغ از مشکلات معیشتی معلمان نظام آموزشی ما مشکلاتی از قبیل بودجه ناکافی ، زیرساخت های فرسوده، دوره های آموزش ضمن خدمت کم، عدم تفاوت بین نیروهای کارآمد و ضعیف، استخدام معلم از فارغ التحصیلان هر ناکجاآباد، عدم شایسته سالاری علمی، سیاست های کلی اشتباه! و… دارد. و البته این که سیاست نداران! ما راه پیشرفت را داشتن آموزش و پرورش خوب نمی دانند! بسیاری از هزینه های فلان مراسم را که هر ساله چند میلیارد خرج بر می دارد، می توان صرف آموزش و پرورش کشور کرد.

    • معلم گفت:

      1

      0

      من هم تا حدودی تایید می کنم – بنده خودم تربیت معلم بودم
      ریشه معضلات آموزش و پرورش از تربیت معلم است
      اصلا فضای آموزش عالی را ندارد و متاسفانه بجز افراد استثنا دانشجویان افراد باهوش و تلاشگری نیستند.
      مشکلات اخلاقی در همه دانشگاه های کشور وجود داره اما در تربیت معلم واقعا انتظار داریم افراد با اخلاق فقط پذیرفته بشن که اینطور نبود. متاسفانه آزمون های گزینش یک نمایش مسخره بیشتر نیست و نمیتواند افراد دارای مشکل اخلاقی را تشخیص دهد.

    • مونا گفت:

      0

      0

      در پاسخ به اهورا مزدا:
      بنده خدا من خودم در دوره دبیرستان با یک پاکت چای خارجی از معلم عربی نمره گرفتم.اکثر دبیران ریاضیات و فیزیک و شیمی دنباله تدریس خصوصی برای بچه پولدارها بودن و الان هم هستن.بیشتر از اینکه در مدارس درس بدن مدارس رو کردن بنگاه رد و بدل کردن شاگرد خصوصی.من حتی مشاور مدرسه را یادم می آید با یک سکه بهار آزادی در کارنامه دست می برد و نمره جعل می کرد.اینها به کنار.
      همین چند وقت پیش ناظم مدرسه در تهران مرتکب آذار و اذیت جنسی دانش آموزان شده بود.این را کجای دلمان بگذاریم؟
      واقعا” هنوز فکر می کنید معلمین بهترین قشر جامعه هستند.
      فرض کنیم وضعیت بد معیشتی را دلیل این مفاسد بدانید.باید بگویم اگر مشکل فقط پول است بهتر است استعفا بدهند.هیچ توجیهی برای این رفتارها نیست.
      البته قبول دارم معلمین شریف هم کم نیستند.اما وضعیت آنجور که فکر می کنید خوب نیست.

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    بسیار زیبا

  6. معلم گفت:

    1

    0

    بهتره اول به معیشت معلمان برسند و فکری به حال جیب خالی اونا بشه.
    وقتی معلم تامین نباشه هیچ پیشرفتی ممکن نیست

  7. دیوونه گفت:

    0

    0

    ما موشک ذوالفقار و شهاب می سازیم، مدرسه نه
    ما چریک می سازیم، معلم نه
    ما شرور می شویم،

    • ناشناس گفت:

      1

      0

      خب دیوونه
      موشک شهاب و ذوالفقار رو با چوب بستنی و کش تنبان بی بی که ساخته نمیشه ، از مدرسه ها میاد !!
      هرچند خیلی گیر و گور داره اما یه طرفه به قاضی نباس رفت !!!
      اینا باس اصلاح !! بشه اونم با تدبیر !! محکم ..

  8. !!!! گفت:

    0

    0

    حرف تکراری نزن
    مثل اینکه فقط هدفت اینه یه چی نوشته بای و اسمت رو ببینن مردم

  9. مادر دانش آموز گفت:

    1

    0

    آموزش و پرورش ما به طور اساسی مشکل دارد معلمان ما هیچ تخصصی در زمینه پرورش کودکانمان ندارند .پسر من دوازده سالشه معلمش میگه هرکس بتونه صد تا تست ریاضی بزنه بهش مثبت مید
    م بچه ی منم رفته یه کتاب تست خریده از روی پاسخنامه تند و تند تست میزنه و خوشحال و خندان نشون معلمش میده .این افتخار معلمی و دانش آموزی شده.بچه ها رو به دو گروه باهوش و کند ذهن تقسیم کردن و روزهای پنجشنبه که مثلا باید تعطیل باشه نفری دویست و پنجاه هزار تومان گرفتن و تست میزنن .درس دینی میده بچه من دستش رو بالا میگیره و یه سوال که براش پیش اومده میپرسه معلمش میگه تو زیپ دهنت رو بکش حرف نزن.آموزش و پرورش ما پرسشگر نمیسازه فقط ذهن بچه های بیچاره رو پر میکنه از محفوظات به درد نخور

  10. بازرس گفت:

    0

    0

    آیا میدانید؟!ایران باجمعیت ۷۷ میلیون نفری ۲۳ هزار میلیارد تومان بودجه آموزش و پرورش دارد و
    ترکیه با جمعیت ۷۵ میلیون نفری معادل ۱۱۰ هزار میلیارد تومان بودجه آموزش و پرورش
    ایتالیا با جمعیت ۶۱ میلیون نفری معادل ۲۵۰ هزار میلیارد تومان بودجه آموزش و پرورش
    فرانسه با جمعیت ۶۰ میلیون نفری معادل ۳۶۰ هزار میلیارد تومان بودجه آموزش و پرورش
    دانمارک با جمعیت ۵/۵ میلیون نفری معادل ۵۵ هزار میلیارد تومان بودجه آموزش وپرورش
    نروژ با جمعیت ۴/۵ میلیون نفری معادل ۶۵ هزار میلیارد تومان بودجه آموزش و پرورش دارند.
    ب) حقوق معلمین در ایران به طور متوسط در هر ماه ۱/۵ میلیون تومان است و در
    ترکیه ، کره جنوبی ، عربستان ، لبنان ، مالزی، اردن در هرماه معادل ۸ تا ۱۳ میلیون تومان
    فنلاند ، انگلستان، دانمارک ، فرانسه و امریکا در هر ماه معادل ۱۵ تا ۲۸ میلیون تومان است
    پ) سرانه و هزینه دولت برای هر دانش آموز در ایران سالانه ۱میلیون و ۳۰۰ هزار تومان است که رسما” ۷۰۰ هزار تومان بیشتر هزینه نمی شود و در کشور های اتحادیه اروپا که تعدادی از آنان در بالا آمد معادل ۳۵ تا ۵۷ میلیون تومان به ازاء هر دانش آموز در سال متغییر می باشد.

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      جای تاسف داره

    • مونا گفت:

      0

      0

      اگر این مطلب شما را علم الهدی بخواند در پاسخ خواهد گفت شما که الگوی آموزش و پرورش را از بیگانگان می گیری اصلا” به درد آموزش پرورش نمی خوری.تازه اگه نگه ما که برای حقوق ماهیانه چند میلیون تومان انقلاب نکردیم.
      یادتونه وقتی قیمت مرغ یک باره به مرض ۱۲۰۰۰تومان رسید و تازه کمیاب هم بود و گیر نمی آمد در پاسخ به انتقادات می گفت مگر ما برای مرغ انقلاب کردیم؟برید اشکنه بخورید. !

  11. همشهری گفت:

    1

    0

    وقتی بخور بخور در این مملکت زیاد باشه
    معلومه که چیزی به معلما و دانش آموزا نمیرسه.

  12. یه دانشجو معلم گفت:

    0

    0

    بسیار ممنون ..
    بسیار مفید بود.لطفا بازهم از این مطالب بذارید.

  13. ناشناس گفت:

    1

    0

    فرهنگی
    بسیار تاثیر گذار بود
    من با نظر دوستان در مورد سطح علمی دانشگاه تربیت معلم موافقم اما اینکه اونجا جای اشرار هست رو قبول ندارم در هر جایی ممکنه خوب و بد با هم باشن اما این دلیل نمیشه که به همه تعمیم داده بشه.کشور ما در حال توسعه هس پس درست نیس که اونو با یه کشور پیشرفته مقایسه کنیم پس ما باید الگو بگیریم.کجای این مملکت پیشرفته هست که آموزش و پرورش باشه

  14. فرهنگی گفت:

    0

    0

    فرهنگی
    بسیار تاثیر گذار بود
    من با نظر دوستان در مورد سطح علمی دانشگاه تربیت معلم موافقم اما اینکه اونجا جای اشرار هست رو قبول ندارم در هر جایی ممکنه خوب و بد با هم باشن اما این دلیل نمیشه که به همه تعمیم داده بشه.کشور ما در حال توسعه هس پس درست نیس که اونو با یه کشور پیشرفته مقایسه کنیم پس ما باید الگو بگیریم.کجای این مملکت پیشرفته هست که آموزش و پرورش باشه

  15. کاووس گفت:

    0

    1

    سیزده سالمه ولی بزرگ شدم از ایران میرم ما هنوز که هنوزه داریم پز ۲۵۰۰ سال پیشو میدیم

  16. کاووس گفت:

    0

    1

    لطفا در بارهی نظرم نظر بدید

  17. ناشناس گفت:

    0

    0

    سلام خسته نباشی تشکر ویژه از مطالبتان امیدواریم روزی برسد که شاهد شکوفایی نظام اموزش از پایه تامقاطع بالاتر باشیم بچه های باسواد تحویل جامعه داده باشیم

  18. ناشناس گفت:

    0

    0

    سلام ما باید غرور کنار بزاریم واز کشور های دارای تجربه سر لوحه کار خود قرار بدیم واز تجربیات شان استفاده کنیم مسولان هم باید به اموزش بهای بیشتری بدن امام خمینی هم فرمودند معلمی شغل انبیا هست باید معلمان از نظر معشیت باید تامین باشند بخدا در شهرهای کوچک اصلا درس نمی دن اکثر دبیران محترم می گوین بیایید اموزشگاه بیرون خوصوصی یاد بگیرید

  19. ناشناس گفت:

    0

    0

    سلام خسته نباشید آیا در ژاپن مدرسه هست که برای ایرانیان مقیم ژاپن تدریس فارسی شود

  20. متاسفانه در کشور ما مدیر مدرسه باید دوست یا اقوام مسولین اداره باشه مهم نیست که به درد مدیریت بخوره گفت:

    0

    0

    سلام خسته نباشین در کشور ما مسولین آموزش از مدیر اداره گرفته تا آخر فقط دوست وقوم رو مدیر میزارن وباید از جناح خودشون باشه

  21. ناشناس گفت:

    0

    0

    مطالب بسيار آموزنده بود
    به اميد اينكه روزي در كشور خود شاهد تغيير در مسائل پراهميت و خطير آموزش و پرورش باشيم

  22. زهرا گفت:

    0

    0

    واقعا عالی بود.

  23. محمد گفت:

    0

    0

    سلام علیکم عالی بود ممنون

  24. معلم گفت:

    1

    0

    سلام به همه. بنده به عنوان یک معلم جوان میخواهم عرض کنم اونیکه در تهران اینکارا رو کرده یا معلمی کعه اون کار زشت رو انجام داده و خودشم معلمی رو قبول نداره مطمئن باشه که معلمان بسیاری رو داشتیم و داریم که به خاطر فرزندان ما جونشان رو از دست دادند که نمونه اش رو بارها از تلویزیون دیدید پس بی انصافی نکنید .شما می خواهید ما معلمان شق القمر کنیم در عرض ۵ ساعتی که در مدرسه هستن .ببخشید ماهواره رو باز میکنی میذارای جلوی بچه و اون وقت توقع داری که من معلم به او دم از اعتقادات و باورهای دینی بزنم .تورو خدا به فکر فرزندانتان باشید ما معلمان هم در کنار شما به عنوان متولیان تعلیم و تربیت هستیم.

    • امید گفت:

      0

      0

      وقتی یک یهودی اشتباه می کند می گویند آن انسان بد است
      وقتی یک مسیحی اشتباه می کند می گویند آن انسان بد است
      وقتی یک مسلمان اشتباه می کند می گویند اسلام بد است
      حکایت مقایسه ما ست که خودمان را بد می بینم و دیگران را خوبتر
      همینهایی که فقط انتقاد می کنند پای عمل برسد کمیتشان خیلی لنگ می زند

  25. یک معلم ایرانی گفت:

    1

    0

    با سلام و سپاس از شما و مطالب زیبایتان
    من هم به عنوان یک معلم در همین کشور و باهمین کمبودها مشغول به کارم ولی عاشقانه وارد کلاس درس میشم شعار نمیدم البته از دانشگاه فرهنگیان و تربیت معلم هم نیستم و از ناکجا آباد هم نیومدم ولی رشته ی دبیری رو خوندم و سرکلاسهای زیادی نشستم تا به هدفم برسم منم درآمد زیادی ندارم ولی عاشقانه سرکلاس حاضر میشم و وقتی که میرم تو کلاس تمام مشکلاتمو فراموش می کنم چون یک معلمم دنبال بهانه هم نمی گردم که آره دستمزدم کمه و یا … چون قبول کردم معلم باشم تمام تلاشم رو هم میکنم که با علم روز وارد کلاس بشم چون معتقدم خدا هست و هر کاری هم که از من ساخته باشه برای آموزش و پرورش دانش آموزان سرزمینم انجام میدم اگه کشوری مثل ژاپن پیشرفت کرده به این دلیله که خود مردم خواستن ما هم اگه بخواهیم پیشرفت می کنیم به شرط این که منتظر نباشیم اول دیگران شروع کنند بعد ماهم یه حرکتی بکنیم اینقدر جنبه های منفی رو بزرگ جلوه ندید بیاین خوبیها رو هم ببینید چرا یه نوجوون ۱۳ ساله بخواد بزرگ بشه و از مملکتش بره چرا یاد نگیره با مشکلات بسازه تا رشد کنه مگه تو دین اسلام سفارش نشده که سخت کوش باشیم پس باید دست به دست هم بدیم . به امید روزی که کشورم ایران پیشرفت های چشمگیری در تمام زمینه ها به ویژه آموزش و پرورش داشته باشه

    • خیرخواه گفت:

      0

      0

      ای کاش همه مثل شما فکر می کردند . افرادی مثل شما لیاقت همه چیز رو دارند . امیدوارم همیشه موفق باشید.

  26. مجید گفت:

    0

    0

    کاش کنار بودجه اموزش پروش بودجه سپاه و حوزه علمیه ها رو هم می گفتین شما که به این اطلاعات بیشتر دسترسی دارین۰یا کمکهای مالی و ۰۰۰به بقیه کشورهای دنیا رو۰

  27. ناشناس گفت:

    0

    0

    اگر ما همین روش رو برای آموزش پیش میگرفتیم تا الان چند تا دانشمند بیرون داده بودیم امیدوارم بیشتر به این مسئله رسیدگی بشه تا در آینده به خاطر روش آموزشی حسرت نخوریم اگر بچه ها آینده سازان ما هستن باید شرایطی یکسان براشون فراهم کنیم که ضعیف رو قوی و قوی رو قویتر کنه متاسفانه در کشور ما تنها به نخبگان اهمیت داده میشه و این باعث ضعف در آموزش میشه در کشور ما گرچه ضعف در مسائل مختلف زیاد دیده میشه ولی این ضعف در آموزش به وضعیت قرمز رسیده و همین باعث شده وقتی چنین چیزی رو میخونیم به قدری حسرت بخوریم که آرزو کنیم ای کاش در کشور خودمون هم چنین چیزی رواج داشت اما میتونستیم به جای کمک به دیگر کشورها به بهتر شدن کشور خودمون کمک کنیم ولی این کارو نکردیم و باعث شدیم کشور به این جاها برسه آیا دلسوزی برای کشور خودمون بهتر بود یا برای کشورهای دیگه؟این سواله من از مسئولین محترمه

  28. احمد گفت:

    0

    0

    عالی و علمی بود. دستمریزاد

  29. میم گفت:

    0

    0

    سلام.جالب بود.من فرهنگی نیستم ولی دو بچه محصل دارم .متاسفم از اوضاع نا به سامان آموزش و پرورش ایران ،۱۲ سال فقط حفظیات هست که بعدا به درد هیچ محصلی نمی خوره.ای کاش بیشتر آموخته های بچه های ما هم کاربردی و عملی بود.افسوس

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان