میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در2 ژوئن 2014 ساعت 1:12 ق.ظ سرویس:برگزیده ها, مطلب شما 3 دیدگاه 2,008 بازدید

راز محبوبیت آیت الله

سوگنامه آقاي لارستان (۲)

راز محبوبیت آیت الله

از شمار دو چشـم یک تن کم/ وز شـــمار خـــرد هزاران بیـــش

askari(1)سيد احمد عسكري/ بيرم: روزهای آخر خرداد ۱۳۹۱ خبری سهمگین در جنوب و به سرعت در سراسر کشور پیچید؛ با اینکه آیت الله سید عبدالعلی آیت اللهی ۹۲ سال سن داشت اما کسی نمی خواست باور کند که او روزی از همین روزها رخت از این جهان پرماجرا می بندد. همه می دانستند که آیت الله کهولت سن دارد و تکیده و بیمار؛ اما انگار کسی آماده رفتنش نبود.

باید زمان بگذرد تا بدانیم کسی را یارای «شباهت ورزیدن» با او نیست. باید زمان بگذرد تا بدانیم یک روح بزرگ و متعالی در بین این همه قیل و قال وجود داشت و اکنون آن همه همهمه هست و آن روح بزرگ نیست.

اما آیت الله سید عبدالعلی کیست و چرا چون دیگران نیست و چرا در تاریخ که همه را در خود حل می کند و می بلعد، او فراموش شدنی نیست؟

آیت اللهی یک «سبک زیستن» بود. همان گونه که امام موسی صدر در سطحی وسیع تر یک سبک بهتر زیستن را بر لبنان عرضه کرد. سبکی که در آن شیعه و سنی و مسیحی در کنار هم به وحدت رسیدند. به نظر من آیت الله لاری در ادامه نسل روحانیون اجتماع محوری هم چون امام موسی صدر حرکت کرد. او سیاست را برای «اجتماعِ مردم محور» می خواست.

بدون شک آیت الله سید عبدالعلی آیت اللهی به این زودی تکرار شدنی نیست. نشانه های این حقیقت از این قرار است:

۱-    آیت اللهی ریشه در خاندان عظیم سید عبدالحسین لاری دارد. عالمی دینی که از حوزه علمیه نجف اشرف وارد میدان مبارزه مسلحانه با استبداد ایرانی شد و نهضت مردمی مشروطه را در پهنه جنوبی کشور رهبری کرد. رفتاری که شاید امروزه برای ما غریب باشد؛ چه مسئولیت شرعی و اجتماعی در این عالم بوده که او را از خاک بغداد به جنوب ایران گسیل کرده است؟ آیت الله سید عبدالحسین لاری توان مردمی و استعدادهای ضد استبدادی در منطقه لارستان را به خوبی شناسایی و رهبری می کند.این احساس مسئولیت در قبال جامعه و شریعت در خون سید عبدالعلی هم بود و هیچ گاه نسبت به اجتماع و زمانه خود بی اعتنا نبود.

۲-    سید عبدالعلی سواد دینی و فقهی بالایی داشت، او در سنین جوانی به درجه فقاهت رسید و به فقه و کلام و فلسفه و عرفان مسلط بود. او علاوه بر اینکه مسلط به علوم دینی بود در شعر و هنر خطاطی هم تبحر داشت. معرفت دینی بخشی از گوهر شخصیت آیت اللهی بود و او را در منطقه کارساز نشان می داد. دانش و معرفتی که آیت اللهی طی سالیان دراز کسب کرده بود به او کمک می کرد تا در تصمیم گیری های منطقه با کمترین درجه خطا عمل کند.

۳-     محبوب مردم و معتمد نظام بود و در هرم قدرت سیاسی از معروفیت و شناخت بالایی برخوردار بود. دوستی و رابطه صمیمی رهبر معظم انقلاب، آیت الله سید علی خامنه ای با وی به طور مکرر در خاطرات و با مستندات بسیار بیان شده است. میزان محبوبیت او در بین مردم نیز قبل از تشیيع باشکوهش آشکار بود. علاقه قلبی مردم لارستان به وی در زمان حیات آن مرحوم موضوعی نیست که بتوان نمونه زیادی از آن را در کشور نام برد. در بازار عکس او بود و بر لب اسم او و بر دل مهر او؛ این حکایت مردم لار بود و آیت الله آیت اللهی. برخلاف آنچه در فرهنگ ایرانی رسم است، آیت اللهی بعد از مرگش اسطوره نشد او در دوران حیاتش اسطوره مردم بود.

ayatollahi

همه این نشانه ها می توانست او را از نظر سیاسی به رده های بالای قدرت سوق دهد اما او بر این راه سهل چشم پوشید و به جای مهاجرت به تهران و قم، لار را ترجیح داد.

رمز محبوبیت آیت الهی را می توان در روح بزرگ او جست که وی «مردم» را جایگزین هیچ موقعیت و پشنهادی نکرد. او از «مردم» برای خود پل نساخت ولی در عوض خود را وقف مردم آن سامان کرد. این شجاعت و بزرگی می خواهد که او داشت.

آیت اللهی؛ روحانی عمل گرا

آیت اللهی صوفی نبود که در گوشه ای به دور از مردمان زمانه بیتوته کند، او یک روحانی عمل گرا بود که با رویکرد اخلاق اسلامی یک منطقه وحدت آفرین را دنبال می کرد. آیت الله سید عبدالعلی آیت اللهی چهره فرهنگی لارستان بود که دغدغه وحدت و زیستنی شایسته و به دور از هیاهو را به همه ساکنین لارستان قدیم نوید می داد.

آیت الهی سیاسی کار  نبود و این نکته ای است که منتقدانش به آن توجه نداشتند. آنها می خواستند آیت الهی از نفوذش جهت ارتقای سیاسی لارستان استفاده کند، در حالی که آیت اللهی آدمی نبود که بخواهد امتیازی بدهد تا امتیازی بگیرد. اگر چه او باکی نداشت از کسی حمایت سیاسی و یا با طرحی مخالفت کند اما او صراحتاً نظر خود را بیان می کرد و این شبکه های اجتماعی بودند که از او  تبعیت می کردند و به بیان دیگر، حمایت و مخالفت او به چانی زنی در بالا ختم نمی شد بلکه به جریان اجتماعی در پایین می انجامی و در چارچوب قانون و عدالت اجتماعی بود.

آیت اللهی سواد سیاسی دقیقی داشت اما سیاست را برای قدرت نمی خواست؛ او سیاست را برای مردم و آرامش منطقه می خواست و به عقیده من حتی موافقت و یا مخالفت شخصی او در جهت آرامش منطقه بود نه برای حفظ قدرت مرکزی در لار.

آیت اللهی چارچوب خاص خودش را داشت و این صحیح نیست که او را در چارچوب سیاسی پیکربندی کرد؛ ایشان از نظر روحی یک انسان بزرگ و مستغنی بود. ممکن بود ایشان با کنشی سیاسی موافق بوده باشد و حتی قدم هایی هم برای آن برداشته باشد اما این به معنی این نیست که ایشان «سیاست ورز» به معنای عرفی آن بوده است و از تمام ظرفیت خود برای امور سیاسی دلخواهش بهره برده باشد. نه اینکه سیاست ورزی مذموم باشد اما «مرد فرهنگ» با مرد سیاست تفاوت دارد. کسی که اهل سیاست ورزی است در یک بستر تعریف شده از تمام ظرافت ها و تکنیک ها سیاسی برای هدف سیاسی اش استفاده می کند تا نتیجه دلخواه را بدست آورد و یا به آن نزدیک شود.

به هر حال، آیت اللهی «سرمایه اجتماعی» لارستان بود. او به تاریخ نشان داد که می توان در عهد «خرید و فروش» خود را به دنیا نفروخت و در نقطه ای دور افتاده از مرکز کشور  دل به مهر مردم داد.

آیت اللهی به حق به بیان رهبر معظم انقلاب، پایه مردمی نظام و ملجاء دینی، اجتماعی و سیاسی مردم خطه لارستان بود. چرا که او می توانست از نام خود قبایی بدوزد و با آن قدرت افزایی کند اما بر خود قیمتی نگذاشت و مردم را وجه المصالحه قرار نداد و بر کسی غمی به دل نگرفت و بر زبان جاری نساخت.

آقا سید عبدالعلی به راهش «ایمان» داشت. در دل آیت الهی وسوسه نام آوری، وسوسه جاه طلبی و وسوسه ثروت اندوزی راه نیافت و آیندگان بیت شریف آن حضرت نیز می دانند که جزء با مدد ایمانی که او به راهش داشت نمی توان در منطقه ماند و کار کرد.


3 نظر

  1. محمد گفت:

    0

    0

    هميشه مطالب آقاي عسكري را در اين سايت مي خوانم. واقعا قلم توانايي دارند. لارستان و بيرم به شما افتخار مي كند.

  2. بیرم گفت:

    0

    0

    مطا لبی دقیق وبااشناخت است که آقای عسکری به آن پرداخته اند . باتشکر از این جوان خوش استعداد بیرمی

  3. حسین گفت:

    0

    0

    بیرم جوانان با استعداد زیاد دارد اگر مزدوران بیرمی بعضی از لاریها بگذارند

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان