میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۱ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۱۸ ب.ظ سرویس:شهر و شهروند, مطلب شما 4 دیدگاه 432 بازدید

رکاب زدن در مسیرهای پرخطر شهر لار تاکی؟

رکاب زدن در مسیرهای پرخطر شهر لار تاکی؟

رکاب زدن در مسیرهای پرخطر تا کی؟ مگر کلیدی ترین راه حل ترافیک؛ توسعه و بهبود حمل و نقل همگانی نیست؟ امروزه در بستر شهر لار شاهد رخداد مثبتی در زمینه دوچرخه سواری هستیم که بصورت فردی یا گروهی با هم پارکاب شده اند؛ اما درچه مسیر هایی؟ بزرگراه ها؟ خیابان های پرتردد؟ یا مسیر های خارج از محدوده شهری؟ آیا این مسیرها برای رکاب زدن مناسب است؟آیا بهتر نیست مدیران محترم به فکر فراهم سازی بستری مناسب و ایمن برای شهروندان دوچرخه سوار باشند؟

کاش مدیران و مسئولین شهری که بودجه های قابل توجهی را صرف اقداماتی نظیر کنارگذرها و… که در سطح شهر شاهد آن هستیم می کنند مقداری از این هزینه ها را در جهت ایجاد مسیرهای مناسب و ایمن برای دوچرخه سواران و عابرین محترم اختصاص دهند. چرا که امروزه در مدیریت ترافیک شهری دوچرخه نقش بسیار مهمی دارد و نکته قابل توجه اینکه خوشبختانه طیف سنی وسیعی را شامل می شود.

اگر این امر عمومیت یابد گامی در راه بهبود سلامت جسمی و نشاط جامعه است و همچنین از لحاظ اقتصاد شهری با برنامه ریزی دقیق سود قابل توجهی عاید شهرداری خواهد شد و درآمد پایداری برای آیندگان رقم خواهد خورد.

بنده به عنوان یک شهروند معتقدم که اختصاص بودجه به اینگونه فعالیت ها هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری با چشم انداز بلند مدت در زمینه حفظ محیط زیست، سرزندگی شهری و رفاه شهروندان می باشد.

با این حال باز هم این پرسش در ذهنم مطرح می شود که چرا برخی مدیران و مسئولین مربوطه نسبت به دوچرخه سواری که فواید آن بر همگان آشکار است برای مثال (هوا را آلوده نمی‌کند، حجم اشغالش یک بیست و هشتم خودروهای شخصی است، نیاز به سوخت ندارد، خیابان را بند نمی آورد، شادابی و طول عمر را افزایش می دهد) هیچ اقدامی نمی‌کنند؟

دیگر وقت آن نیست حرکتی به جلو داشته باشیم؟! چرا چشم خود را به روی واقعیت ها بسته ایم؟! حتما باید حادثه ی ناگواری برای رکاب زنان شهرمان رخ دهد تا چاره ای بیاندیشیم؟

امیدوارم مدیران و مسئولان محترم با ایجاد بستری ایمن و استاندارد برای دوچرخه سواران و عابرین، انقلابی در حمل و نقل سالم، هوای پاک و جامعه ای پرنشاط ایجاد کنند.

به امید اینکه شمار شهروندانی که با دوچرخه لبخند زنان و پر نشاط از کنار هم  عبور می‌کنند از شمار خودروسواران پیشه بگیرد و در آینده‌ای نه چندان دور نام لارستان بزرگ را در لیست شهرهای زیست محور مشاهده کنیم.

مجتبی شکوری، مهندس معماری

سحر یادگارفرد، دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری


4 نظر

  1. ناشناس گفت:

    2

    0

    سلام بر نویسنده سرکار خانم یادگارفرد
    به عنوان یک شهروند پیگیر اما نه متخصص یادم هست در خصوص اصلاح خیابان معلم وقتی شناخته ترین شهرسازان شهر نسبت به اصلاح خیابان معلم اعتراض داشتند و نعتقد بودند عرض پیاده رو نباید کم شود و فضای پیاده رو مبلمان گردد و محلی برای پیاده و دوچرخه شمد اما از چند نفر شنیدم شما مخالف بودید!

  2. ناشناس گفت:

    1

    1

    به نظر بنده اداره ورزش و جوانان باید پیست دوچرخه سواری را برای انها فراهم کند

  3. لاری گفت:

    0

    0

    معمولا مقالات علمی تحقیقی رو چند نفر می نویسند نه مقالات چند خطی که میخواد یه مشکل یا یه آسیب اجتماعی رو نشون بده.
    ولی موضوع مقاله، واقعا بجا و لازم بود. سپاسگزارم

  4. ناشناس گفت:

    0

    0

    چه مقاله ی وزینی ،احتمالا همشهریان عزیز از این مقاله چند سطر دو نفره به شدت استفاده می نمایند و از این همه تولید فکر به وجد می آیند.

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان