میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در10 سپتامبر 2020 ساعت 4:44 ق.ظ سرویس:برگزیده ها, مطلب شما 6 دیدگاه 258 بازدید

زیستار ادبی فکری نویسندگان نامی جهان

زیستار ادبی فکری نویسندگان نامی جهان

مروری بر کتاب «فقط روزهایی که می‌نویسم» نوشته آرتور کریستال

نوید بازیار:‌ «نویسنده ها با بقیه فرق دارند. نه همه نویسنده‌ها ـ نه آنها که برای پول و درآمدش می‌نویسند ـ بلکه شاعرها، رمان نویس‌ها و مقاله نویس‌هایی که فکر می‌کنند چاره‌ای جز نوشتن ندارند، که جبر نوشتن را هم‌سنگ جبر اندیشیدن می‌دانند و بنابراین با سطرهایی که روی کاغذ می آید، از بودن و هستن خودشان باخبر می‌شوند. برای این ها هر اتفاقی فقط به این دلیل رخ می‌دهد که به نثر یا نظم تبدیل شود؛ ادبیات، خودِ(Ego) محض است که به هیأت چاپ درآمده. اعتقاد راسخ است به این که تجربه فقط با نوشتن به انجام می‌رسد.»  فصل زندگی و نویسندگی، صفحه ۷۷

مرور کتاب (Review of books) فرصتی است هم برای معرفی کتاب، هم برای شناختن کتاب هایی خوبی که باید شناخت و مطالعه کرد و هم برای کسی که «مرور» را می‌نویسد تا لذت خواندنش را با سایرین در میان گذارد.

«فقط روزهایی که می نویسم» نوشته آرتور کریستال (Arthur krystal) منتقد، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده جستارهای روایی است که قصد دارد دانش مطالعاتی گسترده‌اش را با دریافت‌هایی که در زندگی کولی وار ادبیش به دست آورده درآمیزد و در قالب «جستار روایی» بنویسد تا چیزی کاملا متفاوت و جذاب‌تر از مقاله و جستار خلق کند.

کتاب شامل پنج بخش است:

سخن‌گوی تنبل‌ها، لذت‌های گناه آلود، وقتی نویسنده حرف می زند، زندگی و نویسندگی و دیگر کتاب نمی‌خوانم.

«سخن مترجم» در ابتدای کتاب، به معرفی مختصری از آرتور کریستال می پردازد و همین باعث می شود نویسنده را ـ که تا به حال کتابی از او به فارسی ترجمه نشده است ـ بشناسیم و تجربیاتش را صمیمی‌تر بپذیریم.

کتاب «فقط روزهای که می‌نویسم» چکیده شفاف و حیرت‌انگیز زندگی نویسنده‌ای است که تمام وجود و زندگیش را صرف بهتر دیدن و دقیق‌تر دیدن و نوشتن احساس و ادراکی کرده که تمام زندگی درونی و بیرونی او را در خود ذوب کرده است.

«این شاید بهترین حد دریافت ما از زندگی است، زندگی‌ای با هدف تحصیل هویت، هم به عنوان هنرمند و هم به عنوان فرد. یک شعر یا رمان چه می‌گوید جز: این که آن چه اتفاق افتاد.

این است آن چه دریافتم، و این من هستم، به قدری که می توانم بگویم؟»  صفحه ۸۷

آرتور کریستال در این کتاب، میدان وسیعی از دانسته‌ها و دریافت‌هایش را به خواننده کنجکاو و با حوصله عرضه می‌کند: از ویژگی‌های جسمانیش تا تحصیلش در یکی از دانشگاه‌های آیوی لیگ، از دیدارش با خورخه لوییس بورخس در دانشگاه اوکلاهاما تا تماشای مصاحبه نچسب ولادیمیرناباکف و نیز دیوید فاستر والاس در تلویزیون که توقع او برآورده نمی‌کنند، از مصائب تلخ و شیرین «زیستار ادبی ـ فکری» خودش و بسیاری از نام‌آوران عرصه نویسندگی و شاعری و ژورنالیسم.

هر پنج جستار این کتاب سرشار است از نام‌ها و نشان‌هایی از نویسندگان و شاعرانی که شناخت آنها برای خیلی از کتاب‌خوانان و روزنامه‌نگاران ادبی در ایران ضرورت است اما هم‌چنان ناشناخته مانده‌اند.

کتاب را نشر اطراف با ترجمه احسان لطفی چاپ و منتشر کرده است.

این «مرور» را به دوست مهربانم حسن علیزاده تقدیم می‌کنم که کتاب را به من هدیه داد. کتابی که جهانی است برای بهتر شناختن جهان مذاب درون نویسندگان.

به گفته والت ویتمن شاعر آمریکایی: «کسی که کتاب خوبی را درک کند، انسان خوبی را درک کرده ست.»


6 نظر

  1. دهقانی گفت:

    0

    0

    درود بر نوید عزیز

  2. ناشناس گفت:

    0

    0

    سپاس از شما
    اندیشمند محترم نوید بازیار

  3. احسان گفت:

    0

    0

    ممنون نوید جان!

  4. مسعود غفوری گفت:

    0

    0

    جای خالی چنین معرفی‌هایی در رسانه‌های منطقه همیشه حس می‌شود. امیدوارم آقای بازیار نوشتن در این زمینه را به یک رویه‌ تبدیل کنند.

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    نوید جان درود. معرفی کتابت عالی بود.

  6. عارف رفیعی گفت:

    0

    0

    همچنان که دوست عزیر مسعود غفوری اشاره کردند این رویه رو ادامه دهید لطفا.

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان