میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در8 ژوئن 2014 ساعت 1:57 ق.ظ سرویس:برگزیده ها, یادداشت 4 دیدگاه 1,734 بازدید

سالك سلوك نجف

سوگنامه آقاي لارستان (۶)

سالك سلوك نجف

فرزاد قناعت پور: حضرت آیت اللّهی از معدود بازماندگان سیره نجف در ایران بودند و با رفتن ایشان، سلوک نجف، مهجور تر و تنهاتر شد. این را به اعتبار منش و روش خاص زیستی ایشان می گوییم. به اعتبار پنجاه سال زعامت معنوی موفق در منطقه فوق العاده مهم و ویژه لارستان؛ چه از لحاظ عقبه ملی و فرهنگی و چه از لحاظ منطق گفتگویی و ارتباطات مذهبی موجود در آن. نماینده قدرتمند مکتب نجف، اکنون آیت الله سیستانی در عراق اند و در حافظه تاریخی معاصر ما، بسیاری از جمله روحانیّت معظّم عصر مشروطه تا آیت الله بروجردی و یکی دو چهره درخشان در نسل بلافصل پس از ایشان. روحانیّتی که همیشه دور از بحث ها و جدل های عریان عرفی و سیاسی بوده است اما با پایگاه ارزشی قدرتمند خود و فرهمندی کاریزماتیکی که از بدنه اجتماع و توده ها به معیّت دین و مذهب برای خود برساخته، همیشه جای پایی تأثیر گذار در روابط قدرت داشته است؛ قدرت، که خود، والد و برسازنده امر سیاسی است.

2

قدرت در این تفکر، نه قدرتی سیاسی که قدرتی معنوی است گر چه در هر دو حالت با مفهوم قدرت مواجهیم و در جامعه ای دینی، قدرت معنوی چیزی کم از قدرت سیاسی ندارد. بدین سان، سالکان سیره نجف بی آنکه هیچ گاه خواسته باشند خودآگاهانه به بازی قدرت تن دهند و خود را در هیئت قدرت و حکومتی مرکزی جلوه گر سازند اما در بافت دینی و مذهبی پیرامون خویش، در مرکز قدرت بوده، فصل الخطاب بوده اند و با حضور خود دل ها و دیده ها ربوده اند. از امر فردی به امر اجتماعی و از آن جا ناخودآگاهانه پرتاب شدن به سابقه و حافظه سیاسی ملک خویش، تقدیر و روش نظری و ضمانت اجرایی این دبستان فکر شیعی است. بیاد بیاوریم میرزای شیرازی را که نه قیصر بود و نه پاپ اما با یک »فتوا« حتا لرزه بر حرمخانه شاهنشهی افکنیده بود! مرحوم آیت اللّهی، بی آنکه بخواهند در رجعتی وارونه از امر سیاسی به خلوت فردی و اعتقادی آحاد مسلمین رسیده باشند، با حضور حسّی و معنوی خویش در دل توده، سهمی نیز در ناخودآگاه و معادلات سیاسی و اعتقادی ایشان داشته است؛ و این، اصل اصیل و کلاسیک مرجعیّت شیعی است و از نشانه های روشن مرجعیّت حضرت آیت اللهی. این که مسئولین، مشروعیت و اقبال خویش را در پناه محبوبیت ایشان می جستند و یک تأیید ایشان قادر بود توازن آرایی را بر هم بزند، این که هیچگاه دخالت ها و حضور مستقیمشان را در رخدادهای سیاسی چندان نمی دیدیم، این که صدای بلند و رسای ایشان مبنی بر اینکه «مردم قیّم نمی خواهند» هنوز در گوش ماست، این که در تمام این سالها و تحت زعامت ایشان، برادران و خواهران اهل تسنن با اهل تشیع، مؤانست و مجالستی زبانزد داشته اند و خطّه لارستان، سرزمینی فارغ از خط کشی ها و مرزبندی های رایج مذهبی بوده است همه، نشان از تداوم حضوری داشت که در آن سیره و اندیشه خانه کرده و از حضرت آقا تمثال و تمثیل بی بدیلی از «مرجعیّت عام» ساخته بود.

*اين مطلب پيش از اين در ويژه نامه (تيرماه ۹۱) نشريه صحبت نو چاپ شده است.

مطالب مرتبط:

سوگنامه آقاي لارستان (۵)/ دو سال بي دوست

سوگنامه آقاي لارستان (۴)/ مرد مردم و مدارا

سوگنامه آقاي لارستان (۳)/ آيت الله لاري؛ در لار ماند اما جهاني شد

سوگنامه آقاي لارستان (۲)/ راز محبوبيت آيت الله

سوگنامه آقاي لارستان (۱)/ خزان زبطن كدامين بهار مي رويد؟!   


4 نظر

  1. ناشناس گفت:

    0

    0

    مطلب جالب و متفاوتي بود. و نشان مي دهد جوانان لاري به دين و ديانت نيز علاقه مندند و اگر پايش بيفتد بهتر از هر كسي در اين مورد هم مي توانند اظهار نظر كنند. آقاي قنات پور و ديگر نويسندگان آفتاب، مقالات شما جوانان را به دقت مي خوانيم.

  2. عبدالرضامفتوحي گفت:

    0

    0

    آفرين فرزاد زيبا نوشته ايد .
    اجر شما با جد آقا

  3. ناشناس گفت:

    0

    0

    مثل همیشه صریح و شجاعانه . دست مریزاد بر شما جوانان با غیرت لارستان.

  4. عدنان کارگزارفرد گفت:

    0

    0

    احسنت فرزاد جان

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان