میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۶ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۵۷ ب.ظ سرویس:برگزیده ها, یادداشت بدون دیدگاه 227 بازدید

سلام دوباره شقایق های لارستان و بایدهای ما

سلام دوباره شقایق های لارستان و بایدهای ما

سعیده آرین: در وصف زیبایی بهار لارستان سروده اند که:

هر کجا برکه ای نشسته به خاک/گویی آنجاست مرز لارستان

گر بهارش بگسترد دامن/ می شود قالی بهارستان

اگر «سال شود» که در فرهنگ لارستان سال شدن به معنای بارش و سرسبزی دشت هاست، طبیعت بهاری لارستان مصداق این ابیات است.

تعطیلات نوروزی امسال در آغوش گرم خانواده و  دامن زیبای طبیعت گذشت. به خانه بازگشته ام و می اندیشم که:

۱) چه خوب که فرهنگ عمومی به مدد اطلاع رسانی های مجازی رشد کرده و مردم یاد گرفته اند با طبیعت مهربان تر باشند. در مقایسه با سال های گذشته دشت ها و صحرا تمیزتر هستند و کمتر شاهد ریختن زباله ها در طبیعت هستیم. خوشبختانه حالا بچه ها حتی بهتر از بزرگسالان از عواقب ریختن پلاستیک و شیشه و… در طبیعت آگاهند.

۲) قبلاً گفته بودم که دایی رحمت ام در کودکی برای چیدن یک گل شقایق در دشت چه تنبیهات سختگیرانه ای لحاظ کرده بود، حالا همه ما فسقلی ها بالغ، مادر، پدر و… شده ایم و یاد گرفته ایم چگونه با طبیعت در صلح باشیم. گل های کمیاب را نچینیم به ویژه لاله و شقایق و شیپوری و میخک کوهی، زیر پاهای بی حواسمان له نکنیم و برای راحتی خودمان بابوبه، ترشه، مِل، سمسیل و خورئو و…  را از ریشه در نیاوریم. بسیاری از این گیاهان خودرو هستند و از ریشه خفته در بی آبی در فصل بارش بارور می شوند. گونه های گیاهی زیادی از بین رفته اند و بسیاری دیگر به شهادت عکس های این روزهای اینستاگرام به دست ما در حال نابودی اند.

۳) بخش زیادی از خاطرات کودکی ما در نخلستان ها می گذشت، نسل امروز با نخل نزیسته، در حیاط آپارتمانشان جایی برای نخل نیست. اما خبر خوش اینکه ورودی گراش را نخل کاشته اند. ای کاش یک خوش سلیقه دلسوز تا میدان امام رضا(ع) ادامه دهد، که تابستان بیایید و خرک رنگ و شیرینی خرما پل بزند میان مردم دو شهر. نمی دانم چرا مد شده  درخت کویته می کاریم و خبری از نخل ها این نمادهای پررنگ خطه جنوب نیست؟! دلم برای نخلستان های شهرم تنگ است.

۴) حواسمان به زمین های زیرکشت باشد، گندم های «دیم» را کشاورزان لارستان با توکل به خدا و رحمت الهی اش بذر می پاشند، حالا که خدا نظر لطفش به این زمین هاست ما کفران نعمت نکنیم، به بچه ها بیاموزید که گندمزار جای بازی و عکس گرفتن  نیست. استان فارس بالاترین سهم تولید گندم کشور را داراست و لارستان رتبه اول استان است. همه صحراها زیر کشت است و نیاز به مراقبت و همراهی ما دارد.

۵) روبروی خانه پدری ام رودخانه خشکی بود که در سال های بارش آبشارهای کوه های اطراف را به خارج از شهر هدایت می کرد، مدت هاست مسیر رودخانه را مجتمع های ساختمانی پوشانده اند، تا دل کوه آپارتمان پشت آپارتمان، ان شاءالله که همه ساخت و سازها فنی و مهندسی شده است و خطری نیست. خدایا اگر غضبت گرفت، سیل گریبان گیر شد، از کَرَمت مسیر و آبراه را هموار کن. این مردم سال هاست به آسمانت خیره اند، کم قبله دعا نرفته اند و دعای باران نخوانده اند. رحمت بی زحمت بفرست.

از این نویسنده بخوانید:

المپیک کاراته ندارد

شطرنج هم شد ورزش؟

هنر یا موریانه، مسئله این است!

کف بازی!

وقتی آقاجون مرده بود!

نوستالژی درخت لیموی خانه پدری

حنایی که برایم خیلی رنگ داشت

شهری با پاییز بی کلاغ!

زلزله ای که تمام خاطرات کودکی ام را آوار کرد

خوش رحمت

قصه های ناتمام «کَل حاجی»

شکلات‌های دزدکی با طعم دلهره!

«پشه بند»های سوراخ شب های لار

«مینی بوسِ» اشتباهی اول مهر!


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان