میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در3 مارس 2015 ساعت 5:25 ب.ظ سرویس:یادداشت 9 دیدگاه 2,793 بازدید

«شهرستاني»، شهرستاني عمل نكرد!

نگاهي به جشنواره نمايشنامه خواني لارستان

«شهرستاني»، شهرستاني عمل نكرد!

IMG_20150131_131902فاطمه محسن پور: جشنواره نمایشنامه خوانی لارستان، امسال دومینِ خود را پشت سر گذاشت اما با ورژنی جدید! چرا که منطقه ای بوده و دوسال پیش در حوزه شهرستان برگزار شد. هرجشنواره ای خصوصا آن دسته که ابتدا با نمایشنامه سروکار دارند زمانی که در سطح بالاتری قرار می گیرند به دو موقعیت می رسند و یک موقعیت را به فنا می دهند. اولین موقعیتی که به دست می آورند شناخته شدن و آن زرق و برق های حاشیه ای است که خودتان بیشتر اطلاع دارید و دوم قدرتمند تر و جدی ترشدن گروه های اجرایی به خصوص کارگردان است اما به دلیل ریسک و شاید بهتر باشد بگوییم ترسی که وجود دارد، کسی جرأت نمی کند از متون بومی استفاده کند چیزی که میکائیل شهرستانی در اجراها به دنبال آن بود.

کارگردان سعی می کند نمایشنامه اش هرچه سنگین تر باشد تابه نوعی خیالش تخت شود. در این جاست که داور در مرحله بازبینی یا حتی نهایی به ناچار نمی تواند از روی تفکر و ذائقه خود تصمیم بگيرید و گاهی حتی اگر یک کار دراجرا ضعیف هم باشد آنقدر از روی متن خجالت می کشد که به خاطر روی گل نویسنده هم که شده آن را بر می گیزیند!

امکان یا اتفاق؟

به طور کل هرجشنواره ای، جدا از آن که یک اتفاق باشد یک امکان است؛ امکانی که می توان به هرنحوی از آن استفاده یا سوءاستفاده کرد. در چند جایی از روزنامه و نشریات سینمایی_تئاتری خواندم که هنرمندان در نوع جشن یا جشنواره بودن اینگونه حرکت ها بحث دارند و زیاد موافق اجرا شدن آن در سالن های مجلل نیستند و خُب با جشن یا جشنواره ای هم که ما داشتیم بی ربط نیست. و آن مسئله، همین اختلاف نظری است که بر روی تالار حافظ و تالار فردوسی که این روزها نام استاد جمالی را گرفته وجود دارد. خیلی ها مثلا با پخش فیلم های فجر در برج میلاد که سالن اجتماعاتی بیش نیست و بیشتر به درد اجرای کنسرت می خورد تا پخش فیلم، ناراضی اند و منتقدان را به جای یافتن در کاخ (که آن را پاتوق تلقی می کنند) در سینماها یافت می کنند. حال این موضوع با اجرای کارها در اينچنين تالار پر زرق و برق چندان تفاوتی ندارد و چه بسا اگر در تالار استاد جمالی بود (یا شاید اتاق استاد جمالی) جذاب تر هم می شد و شکل بهتری از یک جشنواره به خود می گرفت. حال برویم سراغ خوانش نمایش نامه و نگرش های مختلف به آن.

خوانش متن همان خلق ثانویه است 

در ابتدای خلق یک اثر زمانی که نویسنده قصد دارد مرحله چگونه نوشتن را آغاز کند اثری به وجود می آید که در قالب نمایشنامه، داستان یا فیلمنامه می گنجد. اما این پایانِ خلقِ یک اثر نیست بلکه خلق دومی نیز وجود دارد که در مرحله ی خوانش صورت می گیرد، زمانی که فرد می خواهد مرحله چگونه خواندن را پشت سر بگذارد و وجه تشابه آن با جشنواره امسال، همین سرو کار داشتن با خوانش است.

IMG_3970

حال فرض می کنیم هنرمند مرحله چگونه اجرا کردن را هم پشت سر گذاشته و در اینجا به مرحله آخر می رسیم که اساسا چگونه ارتباط برقرار کردن یا همان هرمنوتیک است. حال اگر بخواهیم این ارتباط با متن را با ارتباط با اجرا تلفیق کنیم با دو مشخصه روبه رو می شویم اولی توجه به یک ساعت اجراست و دومی توجه به یک ماه تمرینی است که کارگردان داشته است، حالا در زمان یک ساعت یا یک ماه ممکن است با توجه به نیاز متن تغییراتی صورت گیرد.

منتقدگروه اول کسی است که در لحظه دیدن اثربه یک ساعت اجرا توجه می کند و منتقد گروه دوم کسی است که جدا از آن یک ساعت، به یک ماه تمرینی که گروه اجرایی داشته توجه می کنند.

ممکن است در هنگام اجرا، توپوق ها و اشتباهاتی صورت گیرد که تمهیدی نبوده و بی شک کارگردان در تمرین خود، خوانش و اجرای درست را به بازیگر گوشزد کرده است. اما منتقدی که به آن یک ساعت اجرا توجه می کند دیگر اهمیت نمی دهد که کارگردان حرف درست را در این یک ماه زده و توپوق ها را ملاک بررسی و گزینش آثار قرار می دهد و می توان او را منتقد سختگیری دانست. ولی منتقدی که به آن یک ماه توجه می کند سختگیر نیست بلکه روی وجهه محافظه کاری کارگردان متمرکز است. چرا که در این یک ماه ممکن است در بطن داستان نکته ی نهفته ای باشد که با توجه صرفِ به اجرا دریافت نشود و این دقت در یک ماه تمرین که استراتژی بهتری برای ارزیابی و گزینش یک اثر است به مثابه ی همان کانسپت در نمایشنامه عمل می کند. علاوه بر آن، منتقد درگیر جریان های حسی و سانتیمانتال اثر هم نمی شود، و به عبارتی گول نمی خورد.

مخاطب هم رسالتي دارد

اما مثل اینکه مخاطبان ما روی ۱۰ دقیقه ابتدایی فیلم ها که ۱۰دقیقه طلایی نام دارد هم کم کرده اند و اگر با۵ دقیقه اول اجرا حالی به حالی نشدند فورا سالن را ترک می کنند. قطعا همان گونه که یک هنرمند رسالت دارد مخاطب هم رسالت خاص خود را دارد. چرا که همه چیز در پایان یک اثر معلوم می شود نه در پایان ۵ دقیقه یا حتی نیم ساعت اول!. هیچکس از اینکه شما چند بار به ساعتتان نگاه می کنید یا چند بار به اجرا التماس می کنید: «خواهش می کنم تمام شو»، شما را سرزنش نمی کند اما وقتی در همان لحظه های ابتدایی یا اواسط بلند می شوید و بیرون می روید تنها راه توجیهی آن این است که توهینی شخصا از طرف کارگردان به شما شده باشد. (مثلا زیر گوشتان زده باشد یا دستش را در دماغتان کرده باشد) و در غیر این صورت توجیهی از طرف شمای مخاطب قابل قبول نیست در یک کلام اینکه یا از اول به دیدن یک اجرا نیایید یا وقتی آمدید آن را تحمل کنید.

داوران جدي جشنواره

داوران هم که داوران چهارتا جشنواره به این جایزه بدهیم گناه دارد به آن بدهیم آرزو به دل می ماند نیستند و تا حدی جشنواره را جدی گرفته اند که نامزد، انتخاب کرده و نامزد ها را قرائت می کنند و اصلا هم برایشان مهم نیست به گروه ها چندبار تندیس بدهند. اصلا بایستی تندیس ها را در لحظه داد و وقتی تندیسی برای گروهی در نظر گرفته می شود نباید در تعیین کردن تنیس بعدی تاثیر گذار باشد.

مراسم اختتاميه

حول برنامه اختتامیه هم جدا از چند حرکت زیبا که اهدای تندیس به مسعود زرگری و ایرج الهیاری از طرف برگزیدگان بود، بهتر است میکل آنژی عمل کرده و حرف را نیمه رها کنم و از چیز دیگراختتامیه نگویم چرا که در غیر این صورت یادداشت قطعا روی اعصابتان خواهد بود.

*اين يادداشت پيش از اين در هفته نامه «صحبت نو» درج شده است

 


9 نظر

  1. ارشادی گفت:

    0

    0

    باسلام. خسته نباشید خانم محسن پور . هم مطلب و هم نوع دیدگاه شما برایم جالب بود. از این به بعد مطالب مربوط به شما را بیشتر دنبال خواهم کرد .
    آرزوی موفقیت هر چه بیشتر شما را از حضرت حق خواستارم.

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      آره خب!!!
      یه روز یکی رو حذف میکنی، یه روز دنبال میکنی
      خدا به دادمون برسه
      حالا هم که از استان میخوای تصمیم بگیری
      همین یه ذره تئاتری هم که توی لار مونده بود فاتحه ش خونده س

    • ارشادی گفت:

      0

      0

      با سلام . خوشحالم که می بینم خانم محسن پور در زمینه نقد و نویسندگی خیلی موفق تر از هنرهای نمایشی هستن و برای همین مطالب ایشون رو دنبال خواهم کرد. این خیلی خوبه که آدم در مسیر موفق و صحیح قدم بگذاره اون هم در سنین مناسب و به موقع .
      و خوشحالم از اینکه می بینم دوستان این قدر نسبت به بنده لطف دارن و کوچک ترین کامنت هایم را اینگونه دنبال می کنن.
      و خوشحال تر اینکه بنده اونقدر موفق هستم که می تونم در سطح استان برای دوستان هنرمند نمایش تصمیم گیری کنم. بنده به این امر واقف نبودم ممنون از این که این مسئله مهم رو به من گوشزد کردید دوست ناشناس عزیز.
      و در ضمن فاتحه را برای مرحومین و مردگان می خوانند جهت آمرزش گناهان و این موضوع نسبت به گفته شما بسی جای تامل و تفکر است…
      لازمه یادآوری کنم که اگر دغدغه هنرمندی فقط کار کردن باشه تحت هر شرایطی بیشتر کار می کنه و کمتر حاشیه سازی . پس این گوی و این میدون. بسم الله…!!
      خداوند منان یارو و نگهبانتان.

    • ناشناس گفت:

      0

      0

      «تحت هرشرایطی بیشتر کار میکنه»
      البته!
      ولی اگر شما بخواهید سنگ جلوی پای هنرمندان باشید( که تا امروز بوده اید،نمونه اش همین خانم […]) دیگر مجال کار کردن برای کسی باقی نمی ماند
      فضای تئاتری لار عوض نشد و فقط لابی آن از یک گروه به نفع گروه شما منتقل شد، نمونه اش را هم که در جشنواره ی اخیر دیدیم
      این تأسف همیشگی برای تئاتر لار باقی ماند که همان روند سابق و حتی بدتر از آن نصیبش شد، حال که به مقام بالاتری رسیده اید که البته برگزاری و سیاست گذاری این جشنواره هم در راستای همین هدف بود که به آن هم رسیدید و نحوه ی عملکرد شما همه چیز را واضح و روشن ساخت و مشخص شد گه شما از ابتدا به دنبال چه بوده اید و با بازیچه قرار دادن همشهریانتان به هدفتان رسیدید، قطعا بعد از این در سطح استان هم به همشهریانتان رحم نخواهید کرد و برای حفظ و یا ارتقای سمت خود به هر وسیله ای متوسل خواهید شد
      ویک سخن به دوستان عزیز تئاتری
      عزیزان به جایی خواهیم رسید که آرزو میکنیم کسانی که قبلا بودند، برگردند
      تئاتر لار، روحت شاد، یادت گرامی

  2. مجید ب گفت:

    0

    0

    فنی و دقیق بود . بهره بردیم . ممنون خانم محسن پور

  3. فرهنگی گفت:

    0

    0

    قلم شما هم مثل بیانتان پر تکلف است و کم معنا… پشتکار و علاقه شما به نوشتن ستودنی است توصیه می کنم معنا را فدای میل به نوشتن نکنید.
    شما نسل بعدی رسانه شهرستان هستید خواهش می کنم با جدیت و عمق بیشتری به این مهم بپردازید.

  4. ناشناس گفت:

    0

    0

    همین خانمی که میاد کامنت اول خسته نباشید میگه ابراز علاقه میکنه . همونیه که […]

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    من نمی دونم چه کسی کامنت های فوق رو میذاره،ولی از مدیر یت سایت خواهش دارم هر کامنتی که بدون دلیل باعث جدال و بحث و بی اخلاقی هست رو تایید نکنن،واقعا خجالت آوره.
    ————–
    مديريت: در پي تذكر شما مجددا كامنتها را مرور كرديم. در يكي دو مورد حق با شما بود و كامنتها را جرح و تعديل كرديم. از طرفي معتقديم اگر اين مميزي بيشتر از روند عادي خود باشد آزادي بياني كه اين سايت تلاش كرده ان را نسبتا ايجاد كند، مخدوش مي شود. به هر حال از تذكر شما ممنونيم.

  6. ناشناس گفت:

    0

    0

    متوجه تیتر مطلب نشدم! فکر کردم شهرستانی کار خاصی انجام داده . .. یا زاویه ی خیلی مهمی با ایشون وجود داره . حیفه که یک مطلب تحلیلی فدای یک تیتر زرد بشه .
    موفق باشید .

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان