میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در12 مارس 2014 ساعت 4:40 ب.ظ سرویس:مطلب شما 10 دیدگاه 2,192 بازدید

مطلب شما/ راه را دريابيم؛ اقتصاد، مقاومت

راه را دريابيم؛ اقتصاد، مقاومت

آفتاب لارستان: مطلب حاضر توسط نويسنده آن براي «آفتاب» ارسال شده است. لازم به ذكر چند باره است كه مطالب درج شده در باكس «مطلب شما» لزوما مويد ديدگاه آفتاب نيست. 

sabooriمحمد حسين صبوري: بر اساس رهنمود های رهبری و راهکارهایی مبنی بر بهبود اقتصاد در کشور ایران، برآن شدیم تا با بیان هر چه بهتر و شیواتر راهکارها، به گزینش راه صحیح در زمینه ی «اقتصاد مقاومتی» شویم. البته در این یادداشت، سعی شده است تا به جای پردازش مجدد و تکراری به بدنه و قالب «اقتصاد مقاومتی»، بیشتر به تحلیلی کوتاه بر آنچه که در گذشته صورت گرفته، در کنار نقدی بر چگونگی تصمیمات و برنامه ریزی های انجام شده ی فعلی و در نهایت با هدف گامی برای تصحیح برخی رویه های در پیش گرفته، با استناد به سخنان و تعبیرات امام خامنه ای، به منظور اخذ نتیجه ای مثبت از آزمون مذکور.

۱) طبق بیانات رهبری، لازمه ی تحقق پیروزی در این عرصه، «افزایش تولید داخلی کالاهای اساسی»، «برنامه ریزی تولید ملی»، «ترویج مصرف کالا های داخلی»، «افزایش سهم کمی و کیفی تولید» و مواردی از این قبیل می باشد که حمایت قوی و پشتیبانی مطمئن از تولید کنندگان داخلی و به حداقل رساندن حجم واردات کالا از کشور های دیگر و کاهش هزینه ی مواد خام و اولیه مورد نیاز کارخانه داران کشور. لذا با مرور سطحی این موارد، می شود به وضوح، پارادوکس رفتاری مسئولین حکومتی و مدیران ارشد کشوری – خصوصا در امر اجرایی-  با سیاست های فوق را مشاهده کرد .
به طور مثال می شود به:

اعلام آزادی واردات کالاهای اولویت ۹ و ۱۰ توسط وزیر صنعت دولت یازدهم (که شامل کالاهای لوکس، تجملاتی و غیرضروری شامل مبلمان، میز بیلیارد، خودرو، لوازم خانگی و … را می شود).واردات ۲ میلیارد دلار برنج خارجی به قیمت بسیار بالا (در یک سال و نیم اخیر) و همچنین واردات بی رویه و بیش از اندازه اجناس از آسیای شرقی (چین و …) دولت دهم در سال های پایانی خود؛ اشاره کرد.

۲) در سرفصل های سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی، مواردی نظیر «مدیریت مصرف» ، «اصلاح الگوی مصرف»، «صرفه جویی» و تیتر های مشابه دیگر، قابل مشاهده است که خود به موضوع صرفه جویی و کوتاه کردن هزینه های نه چندان ضروری و همچنین به منع مصرف گرایی صرف، با هزینه های گزاف، اشاره می کند.پیرامون این موضوعات نیز بهتر است از اکثر رفتار های گذشته مان دست بکشیم و در برخی فعلیات نیز تجدید نظر کرد.
خوشبختانه شاهد کم رنگ تر شدن تجمل گرایی و هزینه های کلان در رأس قوۀ اجراییه – در مقایسه با سالهای ۷۷ الی ۸۳ – که با عنوان خودساخته ی «مانور تجمل» !، بزک شده بود، هستیم .
البته باز هم می شود در مواردی کاهش و ملاحظه بیشتر در زمینه ی مذکور را انتظار داشته باشیم، لذا اندک آثاری از آن دوران، در حال بازسازی مجدد – بین اذهان–  می باشد.
از این بابت، باید یادآور شوم که حواسمان به راه اندازی مجدد هواپیماهای اختصاصی جهت سفر های داخلی مسئولان و وزراء هست! همچنین جای توصیه ای ناچیز می باشد که، صرف چایی در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت، سالانه ۱۵۰میلیون تومان، در ذهنیت ما در زمره ی هزینه های گزاف قرار می گیرد.
علاوه بر وجود چنین موقعیت هایی، باز هم توجیهی از بابت تعویض دکوراسیون دفاتر و اتاق کار برخی وزراء (تعویض مبلمان و ….) بلافاصله در بدو استقرارشان، نیافتیم. زین رو خود را موظف به یادآوری دانستیم!

۳) همانگونه که از عنوان این راهبرد مشخص است، صحبت از «مقاومت» در میان است . اقتصاد مقاوم نیز، مدیریتی مقاوم را در بطن خود می طلبد. مدیر مقاوم، مدیر شکیباست. مدیر شکیبا، مشکلات و محدودیت های موقتی را با فراغت بیشتر متحمل می شود. ضمانت صبر و تحمل را در ساده زیستی تفسیر می کنند.
طبق چشم داشت هایی از این قبیل، از مدیران ارشد تقاضای ارتباط نزدیک تر با عامه مردم (خصوصا طبقات پایین جامعه) می شود.خوف مدیران از اینکه به آنان برچسب پوپولیسم بزنند نیز هویداست؛ اما اگر این گونه نسبت های غیرکارشناسانه را مورد توجه خاصی قرار دهند و پروژه دوری جستن از عوام را در پیش گیرند، نمی توان دریافت عنوان فئودالیسم را توسط دیگر تئوریسین ها نادیده گرفت.دیگر ارزیابی مثبت که از این رویکرد می شود، اعانت مردم با مسئولین و نمایندگان خود در گذر از مشکلات و موانع احتمالی در این مسیر می باشد.

۴) اگر همانگونه که تا به حال نگرشمان را منوط به آن بیان کردیم (سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی در نظر رهبری) پیش رویم، می دانیم استفاده از مدیران جوان که در نزد خود مشاوران و دوستان جوان دارند، به خودی خود می شود چندین قدم رو به جلو باشد؛ مشروط بر اینکه نیروی جوان، تفکر و برنامه ای بدیع و تازه ای را می تواند پیاده کند.
لذا استفاده از افراد پا به سن گذاشته در امور اجرایی (خصوصا در راس و در جایگاه وزارت)، می تواند باری بر دوش تلقی شود؛ آن هم برنامه ای اقتصادی که مسیر مقاومت را در پیش گرفته است. با وجود این، از آنجا که در راستای تنظیم سیاست های ابلاغی اقتصاد مقاومتی به صراحت از «استفاده از نیروی جوان، دانشگاهیان و نخبگان» یاد شده است، بر این باور می باشیم که استفاده ی بیش از اندازه از نیروهای مسن و بازنشسته در دولت فعلی، خود نشانه ای از عدم تدبیر و بی توجهی -در عمل- به این هدف می باشد. با خوش بینی و مثبت اندیشی تمام، این امید را داریم که مقامات مسئول – با تغییر رویه- نیم نگاهی نیز به قشر دانشگاهی، جوان، تازه نفس و متعهد کشور داشته باشند.

۵) همانگونه که واقف هستید، عنوان مورد بحث در این مطلب «اقتصاد مقاومتی» می باشد که از عنوان او -تا حد زیادی- می توان به مفهوم، ریشه و معنای او پی برد.
اضافه کردن پسوند «مقاومت» به واژه ی اقتصاد، در ساده ترین برداشت، می تواند بیانگر اهمیت روحیۀ مقاومت در هر موضعی (اقتصاد، فرهنگ، سیاست خارجه و …) باشد. لذا همانگونه که در سال های گذشته، استقامت مسبب پیروزی ها و سربلندی های غیر قابل انکاری در عرصه های مختلف برای کشورمان شد (نمونه های بارز آن، پیشرفت های حاصل شده در فناوری هسته ای)، این توقع به جا را داریم که دولت فعلی کلیدواژه ی «مقاومت» را در اقتصاد به کار برد و عرصه ی سیاست خارجی تاکنون دنبال شده را، الگویی برای اقتصاد در نظر نگیرد. همانگونه که تجربه ثابت کرده و جای انکار را باقی نگذاشته، در شرایط کنونی «مقاومت،تنها راه پیشرفت است».
{ان الذین قالو ربنا الله ثم استقاموا فلا خوف علیهم و لا هم یحزنون{

۶) نکته قابل ملاحظه ی دیگر، فاصله گرفتن از اقتصاد تک محصولی می باشد که طی سالیان متمادی، به کرار از سوی رهبر معظم انقلاب بیان شده است.
امام خامنه ای، بار ها بر این نکته تاکید ورزیدند که باید با پایه ریزی برنامه های بلند مدت، از اقتصاد وابسته به نفت، فارغ شویم و راه را برای بهره گیری کشور از اقتصاد چند محصولی (همه جانبه) هموار کنیم. همانگونه که در خاطر اکثر عزیزان است، امام خامنه ای در روز اول فروردین ۱۳۹۲ با بیان این نکته که «وقتی در دهه ۶۰ با افرادی که صاحب سمت بودند، لزوم این بحث را مطرح نمودند، آنان “لبخند تکنوکراتانه” ای زدند و گفتند مگر این امر شدنی است» ؟!، زبان به شکوه گشودند و از رفتار مسئولین اصطلاحا تکنوکرات آن زمان، بیزاری جستند.
پس صلاح بر این است که با همان افزایش حمایت از تولید و کالای داخلی، گامی به جلو در جهت فرار از اقتصاد تک محصولی برداریم.
در کنار رفتار های ذکر شده، بهتر است با تغییر دیدگاه مان، مانع از تکرار نارضایتی رهبری از رفتار نا امید کننده ی مسئولین شویم.همچنین امیدواریم که تبسم معتدلانه و مدبرانه ی مسئولین و همچنین سیاست لبخند آنها، دنباله ی لبخند تکنوکراتانه ی بعضی ها نباشد .
ان شالله …

قصد حقیر در پایان نگارش، بر این بود تا با استفاده از ۶ بند فوق، به نتیجه گیری بپردازیم. اما با توجه به شفافیت و صراحت به کار گرفته شده در این متن، مصلحت دانستم تا نتیجه گیری و برداشت نهایی را به عهده ی خوانندگان عزیز (که تا پایان یادداشت ما را تحمل کرده اند) بگذارم.
«ان شالله که این تحمل، پیش در آمدی بر تأمل باشد.»
همچنین بر خود لازم می دانم، از دوستانی که با ارائه ی نظر، پیشنهاد و انتقادات خود، انگیزه ما را در نگارش مطالب بعدی دوچندان کرده، تشکر و قدردانی نمایم و این وعده را خواهم داد که بی تفاوتی حقیر -در مواردی که احساس شود نیاز به ورود و تذکر است-  را مشاهده نخواهند کرد. بحمدالله
والسلام …


10 نظر

  1. دانیال گفت:

    0

    0

    با سلام خدمت دوست عزیز و محترم، که البته متأسفانه سعادت آشنایی خاصی با ایشان ندارم.
    بسیار خوشحالم که با قلم خوب و نسبتاً روان مطالب رو علمی و تا اندازه‌ای مستدل و دقیق بیان کرده و می‌کنید. اما چند نکته:
    ۱- ساده‌زیستی، پاک‌دستی، مقاومت در برابر سختی‌ها و ارزش‌های والای اینچنینی، باید از دوران کودکی و جوانی در زندگی مردم جاری و ساری باشد؛ وگرنه در سنین بالا که مردم به پست‌های سیاسی و اقتصادی می‌رسند، دیگر جایی برای امر به معروف و اصلاح مشکلات و رفتارهای غلط نیست!
    ۲- دوست عزیز! به عقیده‌ی بنده و طبق سخنان مقام رهبری، همه‌ی مسئولان کشوری باید به این اقتصاد مقاومتی پایبند باشند، و نه دولت و مجلس به تنهایی!… متأسفانه برخی صاحبان پُست و مقام (سیاسی و اقتصادی) هستند که به نوعی در حاشیه‌ی امن قرار گرفته‌اند. به‌ویژه برخی روحانیان و نیروهای نظامی و…؛ مسئولانی که به ظاهر پست اجرایی ندارند اما در دستگاه‌های حاکمیتی حضور دارند و متأسفانه هیچ‌گاه خود را پاسخگو به مردم و نهادهای نظارتی نمی‌دانند!! نهادهایی همچون شورای نگهبان، سپاه پاسداران، ارتش، بسیج، صداوسیما، حوزه‌های علمیه و… . مشکل اقتصاد ما و بلکه بخش‌های دیگر کشور ما این است که تنها در دست دولت و نهادهای اجرایی نیست و بخش‌های موازی دیگری وجود دارند که هرچند به خودی خود مشکل‌ساز و مضر نیستند، اما به دلیل آنکه معمولاً از نظارت و پاسخگویی به‌دور هستند، اقتصاد کشور را دچار مشکلات و بعضاً دست‌اندازهایی می‌کنند.
    ۳- در اصول و پایه‌های گفتمانی “اقتصاد مقاومتی” مسأله روابط اقتصادی و سیاسی با کشورهای گوناگون دنیا چندان روشن نیست؛ یا حداقل بنده ندیده‌ام…
    با وجود پیشرفتهای چشمگیر ایران در صنعت و فناوری و اقتصاد، اما همچنان راهی بلند تا قله داریم و نباید خود را خارج شده از جرگه‌ی کشورهای جهان سوم بدانیم! اگر نگاهی سطحی به برخی تولیدات داخلی بیندازیم، همین مسأله را تأیید می‌کنیم. به عقیده بنده باید در اقتصاد مقاومتی، جایگاهی برای روابط اقتصادی (بدون سلطه‌پذیری و خدشه دار شدن استقلال) و نیز سرمایه‌گذاری خارجی در نظر گرفته شود وگرنه صرفِ مقاومت و ایجاد سد در برابر هر چه که آن سوی مرزهاست، ما را نه تنها موفق نخواهد کرد بلکه باز هم به عقب باز خواهیم گشت!
    امیدوارم شرایطی باشد تا همه‌ی صاحب‌نظران و اندیشمندان (حتی در همین شهر کوچک ما) در این زمینه اظهار نظر کنند تا اقتصاد مقاومتی و دیگر گفتمان‌های سیاسی و اقتصادی برای همگان روشن شده و ضعف‌های احتمالی آن رفع شود.

    • 0

      0

      ضمن سلام و خسته نباشید محضر استاد ارجمند و بزرگوار، جناب دانیال که با نظرات خود سعی بر یاری حقیر دارند. با توجه خاص به نکات پیشنهادی شما، لازم به بیان نکات دیگری دانستم :
      ۱٫ اگر برداشت از صحبت های دوست بزرگوارمان (دانیال) این باشد که اشخاص صاحب قدرت و مسئولین ، شامل امر به معروف و نهی از منکر نمی شوند، یا اگر بشوند نیز چندان تاثیری نخواهد داشت ،بهتر است یادآور شوم که از دیدگاه بزرگان و علماء دین، فریضه ی امر به معروف و نهی از منکر سن و مقام خاصی را به خود محدود نمی کند و در جایی به شرط سن ! و جایگاه طرف مقابل اشاره ای نشده است. لذا هر چه بهتر است که در امر به معروف و نهی از منکر ،مسئولان و صاحب منسبان را مخاطب خود قرار داده ؛زیرا رفتار آنان تأثیر گذار تر در امور جامعه می باشد و از سوی مردم نیز، بیشتر تحت نظارت ذره بینی قرار خواهد گرفت.
      ۲٫ حقیر در نگارش خود به مسئولان اجرایی و نظارتی (در جایگاه رسمی) اشاره کرده ام، همانگونه که مقام ” معظم ” رهبری ، وظیفه پیشبرد «اقتصاد مقاومتی» را به مسئولان رسمی حکومتی واگار و گوشزد کرده است. لذا با رد اینگونه مباحث کلیشه ای و تا جایی دارای حاشیه، که این گونه مشکلات مهم را به گردن گروه های دیگری سوق می دهند، به عرض می رسانم که راهبرد های اقتصاد مقاومتی از سوی مقام ” معظم ” رهبری ، برای ملت بزرگوار ایران (اهم از مقامات مسئول و مردم عام) تریح شده است ،اما سیاست های پیشبرد اقتصاد مقاومتی را به عهده ی مسئولین سه قوه (مجریه، مقننه و قضائیه) قرار داده است. پس با احترام ویژه ای که برای شما استاد بزرگوار قائل هستم، بهتر است این نکته را یادآور شوم که به جای تصحیح و ترمیم خطاهای خود در این عرصه، مشکلات را به گردن گروه های خارج از این حیطه نیاندازیم، بلکه همه ی ما خود را در این زمینه مقصر میدانیم، زیرا همانگونه که عرض شد، حضرت امام خامنه ای قبلا در عمل و رفتار خود ، اینگونه فرضیات را رد کرده اند.
      ۳٫ اینجانب در مطلب فوق ،ملاک قضاوت را ،راهبرد های بیان شده در صحبت های ولی فقیه قرار داده ام؛ نه نظرات شخصی خود را. لذا از آنجا که در بیانات مقام ” معظم ” رهبری ،پرداختن به درون کشور و توجه به ظرفیت های داخلی ،بیشتر از آنچه شما اظهار داشتید، دارای اهمیت نشان داده شده بود. جای بیان این نکته نیز وجود دارد که رهبری نگاه به بیرون را مشروط بر دقت و توجه به خصومت برخی کشور ها با ایران و همچنین لذوم ضربه نخوردن به اقتصاد و سرمایه های درونی دانسته اند.

      (در پایان نیز، ضمن تشکر فراوان از مدیریت سایت آفتاب لارستان، به دلیل قرار دادن پستی جدید و متفاوت با عنوان «مطلب شما» ،این نکته را یاد آور شوم که عنوان ارسال شده توسط اینجانب، بسیار متفاوت تر از آنچه که به نمایش گذاشته شده میباشد !.
      نوشته ی حقیر با عنوان «راه را دریابیم ؛ اقتصاد ، مقاومت» ارسال شده است ؛ که ظاهرا مسئول انتشار دهنده، مطلب را با عنوان « کدام اقتصاد ؛ کدام مقاومت» !!!!!! منتشر کرده است. از مدیریت سایت تقاضامندیم در صورت تمایل به انتشار مطالب فوق، اقدام به اصلاح عنوان آن نمایند.
      امیدواریم این تغییر ۱۸۰ درجه ای نسبت به مفهوم عنوان اصلی مطلب، سهوا ، غیر مغرضانه و صرفا اشتباه تایپی (!!!) بوده باشد.
      با تشکر…
      ——————–
      مديريت: با تشكر از اظهار نظر شما بايد به عرض برسانم مطلب ارسالي شما بدون نتيتر بود و در مواردي كه نويسندگان مطلب خود را بدون تيتر ارسال مي كنند ما مجبور به انتخاب تيتر هستيم. مطمئن باشيد هيچ غرضي در اين كار نبوده. تيتر اين مطلب را هم به تيتر مورد اشاره تان تغيير مي دهيم.

    • دانیال گفت:

      0

      0

      جناب صبوری؛ ممنون از نظرات و نکات نغز شما.
      بنده البته قصد ادامه مباحثه و مجادله را ندارم، چرا که تخصص آنچنانی در این زمینه ندارم. اما منظورم از تند اول توضیحاتم، این بود که اگر از آغاز راه امر به معروف و البته شناخت معروف و منکر برای انسانها جا نیفتد، در تأثیر این فریضه بر افراد در بزرگسالی خیلی کم میشود!
      و نکته بعدی هم خیلی کوتاه عرض کنم که تا برخی فسادهای پنهان و پیدا از فضای اقتصادی و سیاسی جامعه پاک یا کم نشود، مشکل پابرجاست و اقتصاد مقاومتی و اینها چاره ساز نیست! متأسفانه برخی افراد و گروههای خاص و بعضی گلوگاهها وجود دارد که اگر کنار نروند، هیچ چیز عوض نمی‌شود.
      جناب صبوری تقصیر را به گردن کسی نمی‌اندازیم و صد البته همه ما در این زمینه وظیفه سنگین به دوش داریم، اما نباید هیچ شخص و گروه خاصی از نقد و نظارت مصون باشند؛ که متأسفانه در حال حاضر هستند!!

  2. mohsen گفت:

    0

    0

    آقاي صبورزاده! زماني كه احمدي نژاد در بيلبوردهاي شهرهاي كشور در حال خوردن نان و پنير بود ولي هيئتي ۱۶۰ نفره از اقوام و نزديكان خود را به نيويورك مي برد شما كجا بوديد كه اين مقالات را بنويسد؟! وقتي انواع و اقسام فسادهاي ريز و درشت و اتهامات مالي سنگين به آدم هاي نزديك او بود و او دم از داشتن ليست فاسدان اقتصادي در جيبش داشت شما كجا بوديد؟! زماني كه او قطعنامه هاي بين المللي را كاغذپاره مي خواند و تحريم ها را بي اثر مي دانست شما كجا بوديد تا لزوم رعايت اقتصاد مقاومتي را گوشزد كنيد؟! زماني كه در يك شب ارزش پول ملي نصف و تورم چند برابر مي شد شما كجا بوديد؟! فقط بلديد در اخبار بگرديد و نرخ چاي اين سازمان و آن مجموعه را استخراج كنيد تا مثلا انتقام سياسي ناشي از شكست انتخابات را از مخالفان فكر خود بگيريد؟! ولي انصافا جواب بدهيد كه شما مثلا نويسندگان ارزشي در اين ۸ سال كجا بوديد؟!!

  3. میلاد گفت:

    0

    0

    باید عرض کنم که یکی از تئورسین های اقتصاد مقاومتی آقای حسن عباسی هستن که ایشون یک کلمه از اقتصاد نمیدونن و تا اونجایی که بنده میدونم ایشون لیسانس فلسفه هستن.
    به همین دلیل این نظریه و دلیل (اقتصاد مقاومتی) از نظر بنده که رشته تحصیلیم مرتبط با اقتصاد هست یک نظریه […] در این حال و احوال مملکت میدونم.

  4. شهر سوخته گفت:

    0

    0

    کاش مطالبمان دور از نگاه های سیاسی باشد – اقای صبوری مقاله شما شبیه یک بیانیه سیاسی به طعم شعار بود

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    فوق العاده بود منو از شر استادم راحت کردین ممنونم

  6. اصغر جویبار گفت:

    0

    0

    احسنت -بازهم ادامه بده

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان