میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۳ فروردین ۱۳۹۶ ساعت ۱:۱۶ ق.ظ سرویس:شهر و شهروند, مطلب شما بدون دیدگاه 542 بازدید

لزوم عبور از «محله‌گرایی» به «شهروندمحوری»

یادداشتی در آستانه انتخابات «شوراهای شهر و روستا»

لزوم عبور از «محله‌گرایی» به «شهروندمحوری»

سيدمحمدزندوی/بیرم: نوشتن و بازگفتن از امور بديهي شده ناخوشايند است؛ اما ناخوشايندتر از آن غيبت همين امور بديهي شده از عرصه عمومي و مغفول ماندن آن در انديشه و عملكرد مردم و بازيگران اجتماعي است.

از اوايل دهه ٧٠ كه شهردارهای بيرم انتصابي بود تا اولين شورا و شهردار منتخب در اواخر دهه هفتاد؛ از زماني كه پسين های بيرم در ميان انبوهي از گرد و غبار عصرگاهي خاكستري رنگ بود و شهردار برآمده از شورای اول كمر همت به خروج از اين وضعيت بحراني بسته بود؛ تا امروز در اواسط دهه ٩٠ كه شهردار بدون رعايت پرنسيب هاي اوليه مسئوليت و در فضايي پرابهام با نوشتن چندخط عطای شهرداری مقروض خود را به لقايش مي بخشد؛ راه درازي پيموده ايم كه البته تجارب اين راه طولاني مي تواند توشه راه و اسباب كارمان در تصميم گيري های آتی گردد.

اين روزها در فضاي انتخابات‌زده‌ی شهرمان حاشيه هاي پررنگي پيرامون عملكرد شهرداري و شوراي اسلامي شهر مطرح مي شود.

از طرفی يكي از اعضاي شورا از عدم حاكميت قانون و برنامه و عدم پاسخگويي به مطالبات مردم در شوراي شهر ابراز نارضايتي مي كند و هرج و مرج حاكم بر شورا را آزاردهنده مي خواند؛ و از طرفي ديگر در شبكه هاي اجتماعي و محافل خصوصي كلماتي چون محله گرايي، عدم كارآمدي، عدم رعايت مصلحت عمومي شهر و عدم شفافيت كاري و مالي مديران شهري بيش از پيش به اشتراك گذاشته مي شود و مردم نسبت به آن حساسيت نشان مي دهند؛ شايد هم اين نگراني ها بي دليل نباشد؛ چه مردم تقدم «محله گرايي» بر «شهروندمحوری» را حداقل در اجراي دو تا سه پارک محله اي و بي توجهي به تنها پارک اصلي شهربيرم ديده اند و با تركيب شورا سنجيده اند و به قضاوت نشسته اند.

علم جامعه شناسي يكي از رموز توسعه نيافتگي جوامع را جابه‌جايي نقش هاي اجتماعي افراد و كاركرد وارونه آنها مي داند؛ به‌طوري كه همين عامل به تنهايي مي تواند منجر به اختلال كلي در روند رشد و توسعه يک سامانه اجتماعي شود.

اكنون در آستانه پنجمين انتخابات شوراي اسلامي شهر، بار ديگر نگراني هايي ميان مردم و دلسوزان اجتماعي برخاسته است؛ چرا كه در بيرم همين مسئله روشن و بديهي شده سالياني است كه در شورای شهر خودش را نشان داده و تبعات آن گريبانگير مردم و مديريت شهري شده است.

حال با توجه به اين شرايط باز هم به اين سؤال تكراری مي رسيم كه راه چاره چيست؟!

ناگفته پيداست كه شوراي شهر خصوصاً در محيط های كوچک مهمترين و كارآمدترين نهاد شهري است كه مردم ساماندهي شهر و زندگي چهارساله خود را به اعضای آن واگذار مي كنند. پس در چنين نهاد كارآمد و حساسي كه بودجه و امكانات ميلياردی در آن قرار دارد شايسته نيست كه معتمدين محلي و دلسوزان اجتماعي نسبت به تركيب اعضاي آن بي تفاوت باشند.

همه بايد تلاش كنيم تا شورا و شهرداري كه جايگاه تخصص و تجربه است به پايگاه شهرت و سياست تبديل نشود؛ چه با غلبه يافتن اين عوامل مخرب، كاركرد ذاتي و اصلي شورا مختل و در نهايت بازنده اصلي، شهر و ساكنان آن خواهند شد.

از طرفي ديگر با همكاري و برنامه ريزي معتمدين بي حاشيه شهر فضا را براي افرادي كه سوداگرانه بدون توجه به وزن و اعتبار خويش با تحريک احساسات محله اي و قوميتي قصد ورود به انتخابات دارند تنگ نماييم. اين تحديد به معناي ايجاد محدوديت (به معنای منفی آن) نيست؛ بلكه درک اين مسئله ساده است كه ورود افراد بي بضاعت تنها باعث تحميل هزينه و تأخير در توسعه شهر مي شود.

و نكته آخر اينكه در انتخابات پيش رو شايسته است مردم با اصرار و پافشاری از كانديداهاي شورای شهر اجرايي شدن پروژه هاي معطل مانده اي كه به دليل نگرش «محله گرايي» به دست فراموشي سپرده شده مطالبه نمايند و سپس خواستار شفافيت مالي و كاري مديريت شهري شوند.


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان