میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۲۱ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۷ ق.ظ سرویس:اندیشه, یادداشت 2 دیدگاه 381 بازدید

«محرم»؛ تکراری ملال‌انگیز یا نوایی نو و شورانگیز؟

«محرم»؛ تکراری ملال‌انگیز یا نوایی نو و شورانگیز؟

دانیال افتخاری: باز هم «محرم» از راه رسید. موسم گشت و گذار زنان از این کوچه به آن کوچه، و از این خانه به آن حسینیه. روزها و شب‌های آکنده از شیر و شربت… و اندکی هم «شور»، دوباره آمد!

بعد از یک سال گذر زمان، هنگامه رقابت تنگاتنگ «دیگ»ها و «دسته»ها از راه رسید؛ شب‌ها بر سر و سینه زدن و روزها همان وضع همیشگی و همان رفتار و کردار!

باز هم آمد روزها و شب‌هایی که بازار مداحان میلیونی و واعظان تلویزیونی داغ داغ است!. از راه رسید موسم فرش شدن خیابان‌های شهر با لیوان‌های خالی از معرفت ما، و پر شدن تابلوهای شهر از نام ونشان مداحانی که بعضی را تاکنون نه دیده‌ایم و نه می‌شناسیم.

روزها و شب‌هایی فرا می‌رسد که گرچه جرم و جنایت کم می‌شود اما بسیاری از خطاها و بی‌قانونی‌های ما سر جای خود باقی است؛ از مزاحمت‌های صوتی تا راه‌بندان خیابان، و از رعایت نکردن نوبت در صف‌های نذری تا غیبت و حرف‌های بیهوده در مجالس!

باز هم ده روز بلکه دو ماه خواندن مداوم و پرشمار زیارت عاشورا، اما عموماً کمرنگ شده از معنا و به شوق ثواب آن دنیا…

***

این سطور را نوشتم نه اینکه بخواهم ذره‌ای از عظمت محرم و عاشورا و قیام حسینی بکاهم – که درخشش این خورشید حتی نزد دیگر ادیان و مکاتب بشری هم قابل کتمان نیست – اما نمی‌توانم در برابر روش‌های غلط، تحریف شده یا خالی از معرفت و اخلاق سکوت کنم. نمی‌شود نگاه سنتیِ دور از منطق و رسوب کرده از سالها پیش را دید و چیزی نگفت.

نمی‌خواهم به موضوع تکراریِ «نسبت شور حسینی با شعور حسینی» بپردازم و از لزوم رعایت اعتدال در عزاداری‌ها و برنامه‌های مرتبط با ماه محرم بگویم؛ چرا که گوش‌ها پر از این حرفهاست. دوست ندارم خط‌کشی بگذارم و این سوی خط‌کش را مراسم خوب و امروزی و حسینی بنامم و دیگر برنامه‌ها و مراسمِ آن سویش را افراطی و دور از شأن اهل بیت. چه اینکه می‌دانم هرچه ربطی ساده با حسین بن علی (علیه السلام) داشته باشد، حساب و کتابش هم ویژه و گاه عجیب است؛ در آن قضاوت برای خوب و بد یا زشت و زیبا سخت است…

اینجا خیلی کوتاه و راحت می‌خواهم بنویسم؛ چرا هر سال می‌گوییم و می‌گویند که عزاداری امسال پرشورتر و معنوی‌تر از سالهای پیش است اما می‌بینیم خیلی از چیزهای‌مان تغییری نکرده؛ بهتر از پارسال نشده که هیچ، بعضاً بدتر هم شده!. آیا روا نیست کسی خارج از گود، قضاوت کند که: مراسم و مناسک و شعائر ما هیچ ارتباط معناداری با زندگی فردی و اجتماعی و خانوادگی‌مان ندارد؟! (سیاه‌نمایی و سیاه‌نگری نمی‌کنم و منصفانه این را هم می‌گویم که مجالس حسینی بعضی از مردم را متحول کرده و رفتارهایی را هم نیکو‌تر کرده است).

همه می‌دانند و بسیاری از نویسندگان و بزرگان (شیعه و غیر شیعه، مسلمان و غیر مسلمان) نوشته‌اند که عاشورای حسین (علیه السلام) از همان آغاز شور و غوغایی در عالَم انداخته که با هیچ حادثه تاریخی قابل قیاس نیست. اما این شور و عشق و هیجان اگر در مسیر منطق و عقلانیت قرار نگیرد هرگز کارساز نخواهد شد.

همه مسائلی که در مقدمه نوشته‌ام به آنها اشاره کردم گریبانگیر جامعه شیعه‌ی کنونی بلکه شیعه ایرانی است، به‌ویژه این شهر که همواره خود را حامل تمدن و فرهنگ و ارزش‌ها خوانده و می‌خوانَد. مسائل و مناسکی به‌جا می‌آوریم که گویی برایمان عادت شده و هرگز به دنبال غایت و هدف آنها نمی‌رویم یا به درستی و متقن بودن آنها هم مطمئن نیستیم! خیلی از آن رفتارها یا بهتر بگویم «مناسک مُعضله» رسوب کرده از گذشته‌هاست، آن هم نه گذشته‌ای سی، پنجاه یا صد ساله بلکه دیرین‌تر، از زمانه صفویان که «شیعه» آیین رسمی ایران شد بسیاری از مناسک و آیین‌های دینی برای جامعه پیاده شد که تاکنون هم باقی مانده و بسیاری از آنها دیگر قابل تغییر یا نوسازی نیست.

خلاصه کلام اینکه عاشورا اگر نتواند در هر روزگاری – خاصه روزگار ستم و تزویر و دنیاطلبی و فساد – فریاد «آزادی» و «عدالت» را طنین‌افکن کند، هیچ سودی ندارد، حتی اگر یکایک افراد جامعه جامه سیاه بر تن کرده باشند. این روزها هم قطعاً به پژواک صدای آزادی‌خواهی حسین نیاز مبرم داریم…


2 نظر

  1. ناشناس گفت:

    0

    0

    احسنت. بسیار درست اشاره کرده اید.

  2. ناشناس گفت:

    0

    1

    سلام.
    سه نکته در مقاله آقای دانیال افتخاری دیدم.
    ۱ _ نظافت : هیئات مذهبی که از مردم و عزاداران پذیرایی می کنند. نوعی مهمان نوازی و معرفت خود می رسانند. وچنانچه اشخاصی با پخش لیوان در معابر باعث آلودگی می گردند بایستی به مردم گوشزد نمود که رعایت کنند.
    موضوع رقابت دیگ و دسته : بنده که قریب ۳۰ محرم سابقه مسوولیت یکی از هیئات عزاداری در لار دارم هیچ وقت چنین چیزی در ذهن و فکر و عمل ما نبوده است بلکه سعی مان بر خدمات رسانی بهتر بوده است نه اسراف و تبذیر و رقابت
    و موضوع مداحان تلویزیونی و میلیونی : از ساحت دسته جات سینه زنی و زنجیرزنی بدور بوده و هست.
    وهیئات ریالی پول به نوحه خوانان نمی دهند.
    ودرآخر سنت رسوب کرده : درمنطقه لار و لارستان هیچ سنت غلط و نادرستی نبوده است و ما ندیده ایم وچنانچه وجود دارد نام ببرند. و هیئات به توصیه حضرت امام خمینی ره عمل می کنند که فرمودند دسته جات عزاداری ها طبق سنت قدیم به عزاداری بپردازند.
    ان شاء الله که جناب آقای افتخاری، افتخار خدمت و شرکت در دسته جات عزاداری ها پیدا کنند تا ببینند بین واقعیت و نوشته خود فاصله بسیار است.

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان