میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۲۳ مرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱:۵۶ ق.ظ سرویس:شهر و شهروند, فرهنگ و هنر 10 دیدگاه 462 بازدید

مرثیه ای برای شهرِ بدون سینما!

مرثیه ای برای شهرِ بدون سینما!

به بهانه برگزاری نمایشگاه پوستر فیلم سینمای ایران در هنرسرای شهروند

محبوبه وحیدیان: جمعه ۱۹ مردادماه در شبی نسبتا گرم و کاملا تابستانی به اتفاق خانم جهان بین به هنرسرای شهروند واقع در بوستان ندای بهار (پارک حاشیه) می رویم.

مکانی که گاهی اوقات به بهانه های مختلف، هنردوستان را گرد هم جمع می کند تا شاید اندکی بتوان از روزمرگی ها رها شد و به دنیای هنر روی آورد و این بار هم نوبت به نمایشگاه پوستر فیلم های سینمایی است.

از پله ها پایین می رویم. محیطی آرام همراه با هوایی خنک و موسیقی دلنشین توجه مرا به خود جلب می کند. چند دانش آموز هنرستانی به استقبال می آیند. نگاهشان می کنم. چهره شان آشناست؛ همان هایی بودند که چند ماه قبل در جشنوارة فرهنگ شهروندی خوش درخشیدند و انصافا هم نشان دادند که می توان به عنوان یک نسل هنردوست و هنرمند حساب دیگری برای آنها بازکرد. اسم هایشان را یکی یکی به خاطر می آورم و در ذهنم تداعی می کنم: کیمیا فتحی، مریم افراسیابی، آیدا رنجبر، سپیده صیادی، فاطمه شیردم و آرزو حافظ زاده.
کمی آن طرف تر محسن زارع، معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری لار ایستاده و با دیدن ما به استقبال می آید و بعد از خوش آمدگویی، ما را به دیدن این آثار هنری خلاقانه دعوت می کند.

پوسترها به صورت بسیار هنرمندانه و منظمی به دیوار نصب شده است. یکی یکی پوسترها را می بینم و غرق دنیای فیلم و هنر می شوم و فارغ می گردم از هر دغدغه ای که بیرون این سالن دارم. فعلا من هستم و تمام این پوسترهایی که باید بادقت ببینم. نیم ساعتی به این منوال گذشت و مهندس میرپور عضو شورای اسلامی شهر نیز به جمع ما اضافه شدند. با خود فکر می کنم مسئولین ما ممکن است هنرشناس نباشند ولی چه خوب که هنردوستند و برای مقولة فرهنگ، هنر و سینما اهمیت زیادی قائلند.

مسئولینی که با وجود تمام مشغله های روزمره و شغلی که دارند؛ سرزده به مکان های هنری می آیند و نه منتظر استقبال های کلیشه ای و معمول هستند و نه در انتظار انعکاس این حضورشان در سایت ها و نشریات.

حضور مسئولین می تواند باعث دلگرمی همین دانش آموزانی باشد که ماه ها برای برپایی این نمایشگاه زحمت کشیده و هیچ جایی هم دیده نشده اند. چند دقیقه بعد مجید بامدادی نیز که خود یکی از نویسندگان و هنردوستان است نیز به جمع ما می پیوندد. علاقمندان هم که اکثرا جوان و نوجوان هستند در سالن حضور دارند و ریزبینانه و نکته سنجانه پوسترها را می بینند و شاید خیلی از آنها تصور خاصی هم از مکانی به نام سینما در ذهنشان نداشته باشند. با دیدن همین نوجوانان به این فکر می کنم که متولدین دهة ۷۰ و ۸۰ ممکن است تصور خاصی از سینما در ذهنشان نباشد و شاید تنها تصور آنها از سینمای لار، خیابانی است که هنوز هم مردم آن را ۱۲ متری سینما می نامند. سینمایی  که سال هاست متروکه شده و چند سالی است که صدای جیرجیرک ها در سکوت سرد آن می پیچد.

در طی این چند سال گاهی مواقع  تالار وحدت هم اقدام به اکران برخی فیلم ها می کند اما اختصاصی نبودن این سالن به سینما (به طوری که در آن همه نوع جلسات برگزار می شود از تودیع و معارفه گرفته تا کنسرت و همایش ها و بزرگداشت ها) باعث شده هنوز این سالن نتواند کارکرد خود را به عنوان سینما در شهر لار پر کند.
مسئولین هم یکی از پی دیگری آمدند و رفتند؛ خرمن خرمن وعده دادند و هیچ کدام از وعده هایشان عملی نشد و هیچ نسخه ای برای راه اندازی سینمای لار افاقه نکرد که نکرد و همچنان ما ماندیم و شهری که سال هاست حلقة گمشده ای دارد به نام«سینما»؛ در صورتی که در چند قدمی ما در شهر همسایه از نعمت سینما بهره مند هستند و ما هنوز اندر خم یک کوچه مانده ایم.
از نسل ما که گذشت ولی نسل نو خواهان مکان ها و فضاهای بیشتر فرهنگی هنری هستند به ویژه سینما و از آن جایی که امروزه تفریحات سالم نقش بسیار مؤثری در زندگی افراد دارد. داشتن تفریحات سالم می تواند در شادابی و نشاط جامعه نقش آفرین باشد و نادیده گرفتن آن می تواند برای یک جامعه بسیار زیان آور باشد. امروزه سینما به عنوان یک وسیلة ساده برای سرگرمی محسوب نمی شود بلکه پا را فراتر نهاده و فرهنگ یک جامعه را درمی نوردد. از تأثیرات منفی این کمبود می توان به این موضوع اشاره کرد که شبکه های ماهواره ای با خیال راحت و بدون هیچ رقیبی فرهنگ خودشان را به مردم مخصوصا جوانان و نوجوانان ما تحمیل می کنند و اگر مسئولین بادقت بیشتری به جامعه نگاه کنند آثار این فرهنگ های ماهواره ای در جامعه بیش از پیش مشهود است و می رود که تبدیل به معضلی بزرگ و گره کور گردد که دیگربا هیچ چنگ و دندانی نتوان آن را باز کرد و در پایان امیدواریم با تدبیر مسئولان فرهنگی شهرمان و احساس تعهد آنان نسبت به مقولة فرهنگ و هنر به ویژه سینما، بالأخره شاهد کلنگ زنی و افتتاح این رخداد مهم فرهنگی در شهر باشیم تا در کنار افزایش تعداد مغازه ها، پاساژها و مراکز تجاری شاهد تفریحات سالم، مؤثر و فرهنگ ساز برای جوانان و نوجوانان شهرمان باشیم. به امید آن روز


10 نظر

  1. لاری گفت:

    2

    0

    جانا سخن از زبان ما می گویی

  2. ناشناس گفت:

    1

    0

    ❤️بي نظيره

  3. محمد گفت:

    1

    0

    شهر ما در حوزه فرهنگی واقعا ضعیف هست

  4. لارستان گفت:

    0

    2

    درود و سپاس مهندس میرپور عزیز .که همواره دلسوز مردم شهر هستی و یار و همراه هنرمندان . همیشه موفق و سربلند باشی ما به داشتن شما مهندس عزیز افتخار میکنیم

  5. Fatemeh گفت:

    1

    0

    امیدوارم رفتن به سینما با دوستانم در شهر خودم برایم آرزو نشود

  6. اطهر گفت:

    1

    0

    باید فکری کرد

  7. ناشناس گفت:

    1

    0

    سلام قلم خیلی خوبی دارین و دنبال میکنم متناتون رو اما یکم طولانیه و حوصله مخاطبین امروزی کم
    اگه امکانش بود از سری های بعد کوتاه تر قلم بزنید

  8. علی گفت:

    0

    0

    اصلا سینما یعنی چه؟
    میتونم بپرسم چه مکانیه چون من هیچ تصوری ازش ندارم

  9. علي لاري گفت:

    0

    0

    باسلام وتشكرازمتن زيباتون واقعاًيادش بخيرقديم قديماكه منتظرعصرپنجشبه بوديم تاباميني بوس بابچه هاي محله بريم سينما با٢٠تومن پول كلي كيف ميكرديم واصلاًدلمشغولي واضطراب فردارونداشتيم چ كيفي داشت ديدن فيلم عقابها وشهرموشهاو….حيف شهرماكه دلسوزي نداره كه واسش دلبسوزونه ماكه توغربتيم وهرازچندسالي ميايم وتنهادلخوشيمون مرورخاطراته گذشته است ازشهرخوبم لار

  10. بهروز گفت:

    0

    0

    بجای دلنوشته های عاطفی، لطفا از مسئولین شهر و استان علت موضوع را جویا شوید. و در کنار این متن عاطفی و با بکارگیری اصطلاحاتی همانند “خرمن خرمن وعده دادند” اطلاع رسانی هم کنید. مثلا جویا شوید چرا سینما آزادی که بازسازی شده چرا بازگشایی نشده و مسئولش کیست. آیا لطفا!می توانید؟

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان