میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۳ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۶:۱۱ ب.ظ سرویس:برگزیده ها, یادداشت بدون دیدگاه 377 بازدید

مطالبه گری، حلقه مفقوده حرکت های دانشجویی

مطالبه گری، حلقه مفقوده حرکت های دانشجویی

زینب دلام: با گذشت نزدیک به ۶۴ سال از روز ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ و اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران به سفر ریچارد نیکسون و از سرگیری روابط ایران با بریتانیا که چهار ماه بعد از کودتای ۲۸ مرداد رخ داد، جنبش دانشجویی فراز و نشیب ها و تلخی های فراوانی را تجربه کرده است. روز دانشجو که به یاد سه دانشجوی شهید آن روز یعنی شهیدان مصطفی بزرگ‌نیا، احمد قندچی و مهدی شریعت‌رضوی گرامی داشته شده است پیامی در خود نهفته دارد و آن اعلام برائت از استعمار خارجی و البته استبداد و ظلم داخلی است که محدوده ی زمانی خاصی نمی شناسد.

هر چند که این جنبش در اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ به اوج شکوفایی و قدرت خود رسید اما چند سالی است عملا دچار نوعی رخوت و بی هویتی شده است که شاید یکی از دلایل آن، نبود آزادی و انسجام فکری و مطالبه گری باشد. با وجود اینکه مطالبه گری از هسته های اصلی حرکت های دانشجویی است اما به دلایل مختلفی مورد غفلت قرار گرفته است. منظور از مطالبه گری، حساسیت نشان دادن نسبت به عملکرد مسوولان، نظارت بر برنامه ها و وظایف آن ها و پیگیری خواسته های سیاسی، صنفی و فرهنگی دانشجویان است. البته این مهم نیازمند تشکیل حلقه های مطالعاتی مستمر و افزایش سطح آگاهی دانشجویان نسبت به حقوق خود و نحوه پیگیری آن هاست.

بعد از شناساندن حقوق و آگاهی بخشی به دانشجویان، نوبت به نحوه بیان مطالبات و چگونگی آن ها می رسد. معمولا کرسی های آزاداندیشی، همایش های سیاسی و فرهنگی مختلف، جلسات پرسش و پاسخ از اساتید و مسوولان دانشگاه که باید به صورت ماهانه و منظم برگزار شود، شوراهای صنفی که مهم ترین نهاد اجرایی و الزام آور که باید در تمامی دانشگاه ها وجود داشته باشد، محیط و زمینه های مناسبی برای طرح و پیگیری مطالبات اند.

در پایان از مسوولان دانشگاه ها این انتظار می رود که نه تنها به خواسته های دانشجویان احترام بگذارند و به آن ها جامه ی عمل بپوشانند بلکه زمینه های آن را نیز فراهم کنند که از جمله می توان به این موارد اشاره کرد:

از سنگ اندازی برای ایجاد شورای صنفی که مهم ترین نهاد اجرایی و قانونی دانشجویان است دست بردارند و به تشکیل آن اهتمام ورزند، ماهانه جلسات پرسش و پاسخ با حضور اساتید در همه گروه های علمی برگزار شود تا دانشجویان بتوانند انتقادات و نظرات خود نسبت به نحوه ی تدریس و اخلاق اساتید و همچنین برنامه ریزی برای کلاس ها را بیان کنند البته این جلسات باید در سطح دانشگاه و در قالب پرسش و پاسخ از رئیس دانشگاه، معاونان فرهنگی و آموزشی، بخش حراست و کمیته ی انضباطی نیز تشکیل شود، ضرورت ایجاد طیف های مختلف تشکل های دانشجویی اعم از اصول گرا، اصلاح طلب و اعتدال گرا و برداشتن فضای تک صدایی و امنیتی.

امید است با مطالبه گری و پافشاری بر خواسته های دانشجویی که نیازمند شجاعت و افزایش آگاهی است و همچنین با نظارت مستمر و دقیق بر عملکرد مسوولان، شاهد شور و نشاط بیشتر در بین دانشجویان و بالارفتن رتبه ی علمی دانشگاه ها باشیم همان طور که شهید بهشتی می فرمایند: ”دانشجو مؤذن جامعه است، اگر خواب بماند نماز امت قضا می شود.“

 


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان