میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در30 اکتبر 2014 ساعت 6:07 ب.ظ سرویس:اجتماعی, فرهنگ و هنر بدون دیدگاه 1,658 بازدید

موسوي لاري: آيا القابي كه به بزرگان دين نسبت مي دهيم نشانه «شخص پرستي» ماست؟!

سخنراني «عاشورا امتداد دارد» (۳)

موسوي لاري: آيا القابي كه به بزرگان دين نسبت مي دهيم نشانه «شخص پرستي» ماست؟!

سيد هادي عبدالرحيم زاده/ آفتاب لارستان: تاكنون چكيده سخنراني دكتر سيدعلي اصغر موسوي لاري در حسينيه سيدالشهداي لار طي دو شب گذشته را آورديم. وي ديشب يعني شب پنجم محرم نيز در اين حسينيه حاضر شد و سخنراني كرد. در ادامه مي توانيد مهمترين بخش هاي اين سخنراني را بخوانيد:

***

* در باب بزرگی و عظمت بزرگان و پیشوایان دینی ما سفارشها و نقلهایی شده و امشب می خواهیم ببینیم که آیا این سفارشها و پذیرش آنها توسط ما به نوعي «شخص پرستي» محسوب مي شود؟ امشب مي خواهيم به اين شُبهه پاسخ دهيم.

* ابتدا چند پرسش و شبهه مشابه ديگر: آيا امامت به طور سلطنت موروثی در خاندان علی (ع) است؟! چرا این بزرگواران آنقدر با عظمت اند و از طرفی طبق آیه «اطیعوالله و اطیعوالرسول و اولی الامر منکم» تاکید بر پیروی از آنان شده و حتی خود پیامبر القاب و الفاظ را برایشان اعطا نموده است. همانظور که امام هادی در زیارت جامعه کبیره تمام هستی را نشئت گرفته از اهل بیت می دانند. آیا این تعریف و تمجید ها شخص پرستی است؟!

DSC_0145

* حتی در خود جریان غدیر که خداوند تبارک و تعالی می فرمایند: نعمت را بر شما تمام کردم و از زبان خود خدا، این نکته حاصل می شود که علی و ولایت او نعمت اللهی و منت خدا بر ماست. باز این منت برای چیست؟! و همچنین این تاکید از سوی رسول الله که امامان دوازده تن اند که آخرین آن حضرت مهدی است که تمامی ادیان پیشین بشارت بر ظهور او داده اند و دیگر بعد از او حجتی بر آدمیان نیست.

* امام حسین در زمان فوت پیغمبر در حدود ۷ سالگی است. حال ببینید خطاب پیامبر نسبت به یک کودک کمتر از ۷ سال چگونه است؛ در روایتی نقل است که پیغمبر، اباعبدالله را در آغوش گرفته و به او چنین می فرمايند: انت السید وابن السید واخ السید؛ انت الامام وابن الامام و اخ الامام؛ انت الحجه وابن الحجه و اخ الحجه و سپس سلسله جلیله را به مردمان معرفی می کنند و در ادامه خطاب به امام حسین می فرمايند که تو پدر حجتهای نه گانه ای که آخرین آن قائم آل ما و صاحب امر ماست. حال به پاسخ چراهایی که قبلا آمده می پردازیم.

* دلایل آن این است که دین اگر در دست نا اهلش باشد حربه ای برای تباهی جامعه است. قرآن اگر در دست نا اهل باشد با سوء استفاده از آن حاکمیت خدا را منحرف و حاکمیت شیطان را جایگزین آن می کند همانطور که در عهد اموی و بنی عباس دیدیم. نگاهی به فتاوای صادره از سوی معاویه در حکم قاضی موید این مطلب است همانطور که مردم چشم به فقاهت و فتوای فقه نافقیه و نااهلی چون شریح قاضی دادند و خسرانی به بار آوردند و در خون پاکترین انسانهای دنیا غوطه ور شدند.

* پس بر ماست که معصوم و اولی الامر را بشناسیم و او را با گوهر عصمتش به عنوان سر مشق در زندگی خود قرار دهیم.

* روآوردن به امام حسین و تجلیل از مقام بزرگش دلسپردگی به معصومی است که گوهر عصمت در ذره ذره جان او؛ در ذره ذره زندگی با برکت او جای دارد. همانگونه است که پیامبر در روز غدیر علی را در بطن نبوت خویش جای می دهدو از علی این سلسله جلیله جاری می شود. پس دلسپردگی به امامان معصوممان همان امتداد راه نبوت محمد است و تبعیت از آنان به هیچ وجه خلاف توحید نیست که امام صادق در حدیثی به یاران خود توصیه می کند که ما را از اوصاف خدایی دورکنید همانطور که لذایذ بشری را دور می کنید.

DSC_0175

* بعد از اسلام سه واژه ابداع گردید که پیش از آن رایج نبود: «ولایت، بیعت و امت». بنی امیه معنای اولی الامر و ولایت بر مسلمین را اینگونه معنا کرد که هرکس پس از پیغمبر زمامدار بشود گویی وجودش
عین وجود پیغمبر و حکومت او همان حکومت پیغمبر است و چه سوء استفاده هایی که از این تفسیر نشد…

* «امام نبوی» که از فقهای اهل سنت است در شرح مسلم خروج و قیام بر ولی امر را حرام می داند حتی اگر ولی، فاسق باشد. تا اینچنین حکومت بنی امیه را توجیه و قیام امام حسین را نامشروع جلوه کند اما همین فقیه وقتی وارد بر قضیه جمل می شود سکوت می کند.

* اصل و مبنای «بیعت» قصد و رضایت درونی طرف است نه به زور بیعت ستاندن. بیعت بر مبنای اجبار
مشروعیتی ندارد. و در نهایت واژه «امت» که در هر کجا هرکس باب طبعش از آن برداشتی کرده است. نمونه اش فتوای شریح قاضی که عین منفعت طلبی و دنیا گرایی است را ببینید: حسین ابن علی وحدت امت اسلام را دو شقه کرده است و خلاف امیرالمومنین خروج کرده پس به تحقیق بر من ثابت شده که خارج شده از دین است و حکم به دفع شر او و دور کردن او و قتل او را می دهم و کشتند و ریختند خونی که به تعبیر حضرت زینب مایه تقرب به خداست. ببینید قدرت طلبی و منفعت تا به کجا پیش رفت که به حکم قرآن فرزند قرآن را سربریدند.

* پس بشناسیم که حکم از آن کیست و تبعیت از چه کسانی واجب و این درس عاشورا بر ماست.

مطلب مرتبط:

سخنراني «عاشورا امتداد دارد» (۱)/ عزاداري ما عرفي است يا شرعي؟

سخنراني «عاشورا امتداد دارد» (۲)/ سيدالشهدا و يارانش را با تعبيرات سخيف توصيف نكنيم


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان