میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در19 فوریه 2020 ساعت 5:45 ق.ظ سرویس:مطلب شما 5 دیدگاه 362 بازدید

همه ما در جنگ هستیم

همه ما در جنگ هستیم

به بهانه چهلیمن روز شهادت هموطنان در سانحه هواپیمای اوکراینی

کامران جعفری: برای صلح و حفظ سرمایه های کشورم، باز هم نوشتم؛ برای صبا و سارای شهرم، خواهم نوشت.

برای اینکه از یاد نبریم، صبا و سارا، نیلوفر و سعیدهای این سرزمین می توانستند امروز در میان ما می بودند و هر کدام شان باری از این کشورِ جنگ زده را بدوش بکشند.

هر کدام از فرزندان وطن می توانستند یک مریم میرزاخانی، دکتر سمیعی یا خدادوست بوده دردهای بسیارِ این سرزمین در حال سوختن را التیام می بخشیدند.

با دلی پر زِغم و اندوه سوگنامه ای برای هفتمین شب پذیرا شدن شهرم از لاله های پرپر، دو فرشته ی بی گناه و دو پرستوی مهاجرت کرده از شهر و دیار نگاشتم، شاید قدمی کم اثر شود تا پایانی بر این تلخی های هماره باشد.(اینجا)

اما برخی اندکِ همیشگی، همه ی تمنا و احساس و همه ی خواهش ها برای حفظ سرمایه های گرانبهای وطن که همان وجود نازنینِ نازنینان، سرو قامتان، نخبگان و فرزندان این سرزمینِ آزادی، صلح و مهربانی بود را ۷ چه بی رحمانه نادیده گرفتند و فقط واژه ی اهریمنی ی «جنگ» را دیدند و تا توانستند زخم هایی که از شکست و ناکامی های انتخابات گذشته در نهان خود داشتند در اینجا و بر این سوگنامه رمزگشایی کرده و چرکهای عقده گشایی را بیرون ریختند.

باکی نیست و ملالتان همیشگی ست و کم مباد. باز هم «سلام» ما را پذیرا باشید اما، اگر صحبت از صلح و آرامش کردن و تنفر از جنگ داشتن، یک تفکر منحط است، بنده افتخار می کنم که هم فکر و هم راه با شما اقلیت نیستم و خوشحالم که در نظر شماها «منحط فکری» قلمداد شوم.

اما برای تنویر افکار عمومی و زنده نگه داشتن زخم های التیام ناپذیری چون هدف قرار گرفتن هواپیمای مسافربری، حوادث تلخ آبان ۹۸، سانچی، پلاسکو، کشته شدگان کرمان، حوادث جاده ای و مخصوصا از دست دادن نخبگانی چون سردار سلیمانی و فرار نخبگانی که به دلیل شعار گرایی و «انواع مختلف جنگ های جاری» در کشور که ثمره ی برخی تفکرات افراطی و تک محوری ها می باشد، چهلمین روز خاکسپاری عزیزان صبا و سارای پرپر شده را بهترین بهانه قرار می دهم و چند نمونه از انواع جنگ های خانمان سوز و نیرو سوز که سالهاست براه انداخته ایم و شماها خود را از آن بی خبر می نمایید، متذکر می شوم.

۱. وقتی که دلواپس عقیده ی دانش جویان در اماکن علمی هستیم و نه دلواپس علم و تحصیل شان، یعنی در «جنگ با دانش» در کشور هستیم.

۲. وقتی که با رانت یا واسطه گریِ دلال ها، پروژه های عمرانی را به پیمان کار می سپاریم، کارشناس و بازرس قدرتی برای اعمال نظر ندارند، چون در صورت سماجت از کار نیز برکنار و از نان خوردن می افتند. لذا هر آنچه بخواهند (سازه هایی سست) هر آنجا که بخواهند (راه و ساختمان در دل طبیعت و خانه ی رود) هر چه بیشتر بخواهند (فرار از قانون و حذف استانداردها) اتفاق خواهد افتاد. این یعنی ما سالهاست در «جنگ با امنیت جانی و روانی و اقتصادی مردم» در «جنگ با طبیعت و محیط زیست» در «جنگ با قانون و نظم» بوده و هستیم.

۳. وقتی که ریاکاری و تظاهر و بدتر از همه دروغ سراسر ارتباطات اجتماعی و سازمانی مان را در خود فرو برده است این یعنی ما سالهاست در «جنگ با اخلاق» هستیم.

۴.  وقتی که کپی کاری دیکته کردن از بالا و تقلب در جامعه رواج دارد یعنی ما مدتهاست در «جنگ با نوآوری و خلاقیت» هستیم.

۵. وقتی که اینهمه تلفات جاده ای در کشور داریم یعنی ما بزرگترین دشمن خود هستیم.

هزاران نفری که در طول یکسال در تصادفات جاده ای و دیگر سوانح کشته می شوند می توانستند هر کدام یک مدرس و مصدق برای مجلس، باکری و همت ها برای مقابله با تجاوز احتمالی، شجریان و مشایخی و دایی برای شور و نشاط ملی و هزاران نمونه از راستان و پاکانِ و فرهیختگان این سرزمین می شدند. این یعنی ما در «جنگ با خودمان» هستیم.

۶. ما بنابر شواهد و اسناد موجود می توانستیم بسیار زودتر جنگ تحمیلی را تمام کنیم و آنهمه تلفات جانی و خسارات بیشتر متحمل نمی شدیم؛ آنهایی که شهید شدند در صورت زنده ماندن می توانستند منبع بسیاری از خدمات بزرگ می شدند تا امثال عباسی ها عرض اندام نکنند. این یعنی برخی در بین مان هستند که در «جنگ با کشور و مردم» هستند.

۷. وقتی که تریبون ها و رسانه ها در انحصار طیف و تفکری خاص قرار می گیرد باید منتظر ظهور برندِ «زینب ابوطالبی ها» که رانشی هستند باشیم نه مطهری ها که گِرانشی بودند. آمار بیش از ۷ میلیون مهاجر ایرانی در دنیا خبر از یک اتفاق ناگوار می دهد… این یعنی ما سالهاست در «جنگ با نخبگان» و تمجید از سفلگان به سر می بریم.

۸. پیوسطه و بصورت وحشتناکی طی این ۴ دهه که از عمر «انقلاب مردم ایران» در سال ۵۷ می گذرد تورمی خانمانسوز اتفاق افتاده است که همه ی ارکان زندگی خانوار ایرانی را تحت تاثیر قرار داده و قشر متوسطی در جامعه باقی نگذاشته و همه را بسمت فقر سوق داده اند این یعنی ما در جنگ پیوسته با «اقتصاد» هستیم. در جنگ با بنیان «خانواده» هستیم. در جنگ با «تولید و کارآفرینی» هستیم.

۹. وقتی که نسل جوان ما اینگونه از عملکرد ما مدعیانِ دینداری بیزار است و عصبانی، آن را به پای دین می گذارد و از دین گریزان شده، این یعنی ما در «جنگ با دین خدا» هستیم و….

آیا وجدان بیدار و عقل سلیمی نیست تا محاسبه کند چقدر تلفات جانی، مالی، زیست محیطی و فرهنگ و هویتی بخاطر این همه جنگ های مختلفِ در حال وقوعِ مکرر بر کشور تحمیل کرده ایم؟! چه خوش خیالانه در برج جهل و غرور خود نشسته و خود را در تَرین ها می بینیم.

آیا هنوز هم معتقدید که ما مردمی طالب جنگ نیستیم؟! ملتی که با خود چنین کند، با دیگران چه ها کند؟! برخی آنقدر ذهن خود را ایزوله کرده اند که نمی توانند اینهمه جنگی که روزانه در حال تلفات گرفتن از جامعه است را ببینند. البته شاید معنی و مفهوم جنگ را درک نکرده اند و شاید همه ی این تلفات و هزینه ها را تعبیر به موهبت الهی می کنند که اگر چنین می پندارند، همانا، در «جنگ با خداوند علیم و دانا» نیز هستند.

برای شادی روح شهدای بیگناه پرواز ۷۵۲ و زنده نگه داشتن یادشان شاید خون پاکشان موجب بیداری ما از این خواب غفلت گردد.

کامران جعفری/ ۲۸ بهمن ماه ۹۸


5 نظر

  1. عصر بیداری گفت:

    0

    0

    جملات شما زیباست و بر دل می نشیند اما باید من و تو اقدام کنیم و هزینه اش راهم بدهیم هزینه اش می شود از دست دادن مال جان آبرو نان و…… کمی سخت است اما در دوراهی های حق و باطل راهی جز این نیست بعضی وقت ها گوشه عزلت بهتر از پست و مقام های بی خاصیت و رفاه زده است حداقل دلمان خوش است که کبوتر حرم هستیم

  2. متحیر گفت:

    0

    0

    جناب جعفری ، به درستی جنگی تمام عیار را در پیش چشممان آوردی. امید که تلنگری بر ذهن های خفته باشد

  3. ناشناس گفت:

    0

    0

    درودبرشمابسیازیبا

  4. عاشوری گفت:

    0

    0

    درودبرشماعالی بود

  5. ناشناس گفت:

    0

    0

    درود بر جوان دلاور و شجاع ما

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان