میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۲۳ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۱:۲۰ ق.ظ سرویس:اجتماعی, برگزیده ها بدون دیدگاه 90 بازدید

کارآفرینی با طعم «به‌لیمو» و «چای ترش»

گزارشی خواندنی از سفر مسئولان به ۲ روستای بخش اوز + تصاویر

کارآفرینی با طعم «به‌لیمو» و «چای ترش»

مجید بامدادی*: مأموریت ساعت سه و نیم بعد از ظهر آغاز می­ شود؛ مقصد، روستاهای «هود» و «بیدشهر» در بخش اوز است و هدف، برگزاری نشست با اهالی روستا برای رونق ­بخشی به اشتغال. از اوز به بعد، بخشدار به ما اضافه می ­شود، حالا شده ­ایم ۲ خودرو؛ هیأتی از ادارات هم از قبل در هود مستقر شده­ اند.

به هود که می­رسیم سلام علیکی با استقبال کنندگان می­ کنیم و بی درنگ راهیِ یک جاده خاکی صحرایی می ­شویم. پس از طی یکی دو کیلومتر به یک زمین کشاورزی باغی می­ رسیم. نهال های کاشته شده هنوز تا رسیدن به زمان ثمردهی خیلی فاصله دارند.

عطر نشاط‌بخش گیاهان در فضایی دلنشین

خانم هاشمی سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد بخش اوز آنجاست و می­ خواهد چیزی که یک هفته پیش در جلسه شورای اشتغال بخش اوز وصف­ش را کرده بود به ما نشان بدهد. او و همسرش آقای شریفی در زمین کشاورزی خود قسمتی را به کاشت گیاهان دارویی اختصاص داده­ اند. آویشن، به‌­لیمو و چای­ ترش گیاهانی هستند که کاشت شده اند و بسیار شاداب به نظر می­ رسند. دوست دارم عطر نشاط بخش به‌­لیمو را همراه خودم داشته باشم پس شاخه­‌ای از آن را در جیبم می­‌گذارم؛ به تعارف صاحبان مزرعه، گازی هم به میوه گیاه چای ترش می­‌زنم، طعم اش هم غریب است هم آشنا، اما نمی ­توانم به یاد بیاورم که با طعم کدام خوراکی مشابهت دارد.

حالا آفتاب رفته و غروب شده، با خودم می­ گویم یک لیوان چای تازه ­دم می ­توانست صفای هوای خنک و فضای دلنشین صحرا را دوچندان کند. دیری نمی­‌پاید که آرزویم برآورده می شود؛ سه سینی پر از لیوان­ های دم­نوش از راه می رسد اما هیچکدام، آن چای آشنا نیست؛ دمنوش­ های یک سینی زرد است دیگری سبز و آن یکی قرمز جیغ! درون هر لیوان چند پَر از برگ تازه گیاه طنازی می­ کند. همه از نوشیدن­شان ابراز رضایت می­ کنند و اتفاق نظر دارند که این­ نوشیدنی­ های طبیعی به مدد رنگ چشم­‌نواز و طعم و عطر دلپذیرشان به راحتی می­ توانند راهشان را به هر خانه­‌ای باز کنند.

خانم هاشمی و همسرش می­ گویند که با همکاری هنرمندان بخش اوز فعلاً به طور آزمایشی اقدام به کاشت این گیاهان کرده­‌اند و در صورت بازدهی مناسب، کشت­شان را توسعه خواهند داد؛ شاید همین گیاهان، دست هنرمندان را بگیرند و جای خالی حمایت­ های دولتی را برایشان پر کنند.

وقت نماز شده، همراهان همانجا در باغ فریضه را به جا می‌­آورند. به هود که بر می­ گردیم شب شده است. پشت سر خودرو راهنما، کوچه پس کوچه­ ها را تا رسیدن به خانه قرآن روستا طی می‌کنیم. جمعیتی شاید حدود ۵۰ نفره از مردان و زنان روستا گرد آمده اند. امام جمعه، دهیار و اعضای شورا هم هستند.

امام جمعه آقای «وخشوری» پس از خوشامدگویی قدری در باب اهمیت کار در آموزه­‌های دینی سخن می­ گوید و سپس تریبون را به بخشدار می­ سپارد.

بخشدار آقای آتش­ فراز در سخنان خود مشکل بیکاری در روستاها را ناشی از گسترش فرهنگ مصرف­‌گرایی در روستاها می­ داند و می­ خواهد که در درجه نخست باور تولید در میان روستاییان احیا شود.

  ■ داروهای محلی، راهی برای اشتغال‌زایی

پس از بخشدار، نوبت به رئیس اداره کار می­ رسد. آقای قاسمی همان ابتدا شفاف­ سازی می­ کند و بی­‌پرده می­ گوید که برای اشتغال­‌زایی در روستاها به دنبال تأسیس کارخانه هواپیماسازی نیستیم!.

نسخه‌­ای که اداره کار برای درمان درد بیکاری در روستا می پیچد بیشترش داروهای محلی است که مردم روستا آن ها را می­ شناسند. قاسمی می­ گوید: اداره کار و دیگر دستگاه­ های دولتی تلاش می­ کنند با بهره­ گرفتن از خِرَد جمعی مردم روستا، ایده­‌هایی برای کارآفرینی و اشتغال­‌زایی جست و جو کنند که متناسب با استعدادها و داشته­‌های طبیعی و نیروی انسانی آن روستا باشد.

او می گوید ایده های کارآفرینی نخست می بایست پاسخ­گوی یک نیاز برآورده نشده باشد تا بتوان یک بازار فروش حداقلی برایش تصور کرد و در درجه دوم باید با سرمایه­ کم و تا حد امکان بدون استفاده از تسهیلات بانکی، در مدت کوتاهی قابل راه­‌اندازی باشد.

سخن به اینجا که می­ رسد از افراد حاضر در جلسه دعوت می­ شود تا نظرها و پیشنهادهای خود را مطرح کنند. عده­‌ای در مخالفت و برخی در موافقت با دیدگاه اداره کار صحبت می­ کنند اما همه چیز به سادگی نوشتن این چند کلمه پیش نمی­ رود و گفت­‌وگوها بیشتر از ۲ ساعت به طول می­ انجامد…

در نهایت، بخشدار صلاح را در آن می­ بیند که دو طرح «کاشت گیاهان دارویی» و «پرورش زنبور عسل» برای پیگیری در دستور کار دهیاری، شورا و مردم روستای هود قرار گیرد.

هود را که ترک می­ کنیم ساعت حدود ۹ شب است و وقتی به بیدشهر می­ رسیم جمعیت کمتری را منتظر خود می­‌یابیم. حاضران می­ گویند که بسیاری از مردم، خسته از انتظار طولانی به خانه‌های خود بازگشته­‌اند!

اینجا هم دستور کار مشابهی در پیش گرفته می­ شود، ابتدا بخشدار و سپس رئیس اداره کار با مردم سخن می­ گویند. قاسمی در اینجا (بیدشهر) و البته در روستای هود، طرح­ ها و برنامه­ های اشتغال ­زایی ملی و استانی از جمله: کارورزی، کارآموزی، روستای فاقد بیکار، دهکده مشاغل روستایی، روستا – تعاون و … را تشریح می­ کند.

او سپس سعی می­ کند با ذکر مثال­ های فراوان، انگیزه کار و تلاش را در مردم تقویت نماید و در جایی می­ گوید: وقتی مردم منطقه ما توانسته­‌اند با سخت­‌کوشی و تحمل رنج غربت، کشور امارات را آباد کنند پس حتماً خواهند توانست در آباد کردن زادگاه خویش موفقیت حاصل کنند.

او بار دیگر مردم را به بهره بردن از امکانات طبیعی و مادی و توان نیروی انسانی روستا برای کارآفرینی و اشتغال­زایی فرا می­ خواند و در بازخورد ایده­ هایی از سوی حاضران مطرح می­ شود.

اینجا هم مثل جلسه قبلی گفت­‌وگوها به دارازا می­ کشد. بخشدار اصرار دارد که جلسه را بدون خروجی مشخص ترک نکند و چند طرح: پرورش ماهیان آب شور، کبک و بلدرچین و احیای نخلستان‌های روستا برای پیگیری مصوب می­ شود.

برای شام ساعت ۱۱ مهمان دهیار بیدشهر می­ شویم و بعد راه بازگشت را در پیش می­ گیریم. به لار که می­ رسیم ساعت از ۱۲ گذشته است، خسته­‌ایم اما امید به اندک بهبودی در وضعیت اشتغال روستاها ما را برای ادامه راه دلگرم می­‌کند…

 * کارشناس اشتغال و مسئول روابط عمومی اداره تعاون کار و رفاه اجتماعی لارستان


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان