میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۵ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۶:۴۲ ق.ظ سرویس:یادداشت یک دیدگاه 113 بازدید

کوچِ کُوچ

کوچِ کُوچ

دکتر ابراهیم مهرابی: یکی از غم انگیزترین دورانِ پیامبران الهی، سرنوشت  و دوران حضرت نوح (ع) است. به گزارش قرآن، عمر وی طولانی بود، گویا حدود هزار سال مدیریت و تبلیغ نمودند ولی کمترین طرف دار ( حدود۸۰نفر!!!) را جمع کردند (یعنی سرمایه اجتماعی ایشان کاهش یافته؛ حتی زن و فرزندش نیز به او پشت کردند).

اصولا خاصیت کِبرِ سن و طولانی شدن مدیریت ولو ارشادی، همین است و گویا خداوند از مجرای وجود پیامبر خویش، خواسته اند به ما انسانها بیاموزند که چرخه حاکمیت و دولت باید دست به دست شده و به جوانترها سپرده شود.

می دانیم که دولت در لغت یعنی چرخش و گردش قدرت در بین نسل ها.  انسانها در‌چرخه زمان، در زمانِ مخصوص ِخودشان می مانند و توان قدکشیدن به زمان نسل آینده را ندارند. لذا تنها می مانند. نوح(ع) نیز تقریبا تنها ماندند؛ در چنین شرایطی پیامبر بزرگی همچون نوح(ع) مرگ ملت را از خداوند طلب می کنند.(و قال نوحُُ رَبِّ لاتَذَر عَلَی الارضِ مِنَ الکافرینَ دَیَّاراََ_ نوح ،۲۶: و نوح گفت: خدایا هیچ جنبنده ای را از ناگروندگان روی زمین باقی مگذار)

غرض از بیان فوق، تایید وبیان بسترِ قرآنی حرکتی است که اخیرا در کشور رخ داد و طی آن قانونی تصویب شد تا بازنشسته ها (پیران) از گردونه مدیریت خارج شده و کوُچ کنند.

این پدیده، البته مبارک است ولی باید عام و شامل باشد؛ یعنی همه دستگاه ها را شامل شود به نحوی که هیچ فرد بالای ۶۵ سال در مصدر مدیریتی نماند (چیزی در حدود سنِ پیامبر ص و امام علی ع، که ۶۳  سال بوده است)؛ طرح در صورتِ عدمِ شمول، ابتر می ماند.

نهایتا اگر حاکمیت بخواهد در حق کسی لطفی کند، او را فقط در مصادر آموزشی و مشورتیِ غیرنافذ، بگمارد. وجود پیران در مصادر اجرایی و مدیریتی، چرخ کشور را کند کرده و انگیزه را از جوانترها باز ستانده است. این، مصیبت بارترین کاری است که در حوزه اقتدار ملی می توان کرد.

رصد و ارزیابی ضررهایی که پیرانِ مسئول و صاحبان میکروفون در ۲۰ سال گذشته بر کشور تحمیل کرده اند می تواند، ضرورت خروج پیران را بیش از پیش، تایید و موجه کند.

اظهار نظر اخیر برخی از افراد پیرِ صاحب میکرفون و مسئولیت دار،  راجع به مسایل مهم داخلی و بین المللی را ملاحظه بفرمایید آن گاه بر اهمیت موضوع مهر تایید خواهید زد. آنها در تلفظ یک کلمه ساده مشکل دارند ولی جسورانه به نفی و طرد ماهوی مساله می پردازند.

(حتما نشنیده اند که خدا فرمود: و لا تَقفُ ما لَیسَ لَکَ بِهِ عِلم و یا در باب مسایل تخصصی یادشان رفته است که منطق قرآنی می گوید: فاسئلوا اهل الذکر)

چه با شکوه خواهد بود در اقدامی خودخواسته، همه پیرانِ تاوان ساز، محترمانه از مصادر تصمیم سازی و تصمیم گیری خارج شده تا نیاز نباشد مرگ مردم را آرزو کرده و غریبانه با یاران اندک، در کشتیِ تنهایی بر کوه جودی پیاده شوند! بعد از پیامبر خاتم(ص) نمی توان به شگرد پیامبر پیشین اکتفا کرد. اگر به خود نروند، کَوچی (مربی) باید که کُوچشان دهد.

منبع: کانال تِلِگرامی دکتر ابراهیم مهرابی:

https://t.me/EbrahimMehrabi

از این نویسنده بخوانید:

انباشتِ «مصلحت»!

بی جان ولی پربیان

جام برجام، طُرفِه دام ِ افشایِ نفاق

سیاست باراندازی و براندازی

برف غفلت، سر جهل!

پیدایی دُم خروس!

خُرده بر زبان مُرده


1 نظر

  1. ناشناس گفت:

    0

    0

    جناب اقاي دكتر محرابي
    با سلام
    هرچند قران مي تواند به عنوان كتابي كه مردم را مورد خطاب قرار مي دهد مورد استفاده همه باشد خصوص آقاي دكتر محرابي ، “پس سعی کنیم هم خودمون ،بیشتر در قران تامل و تدبر کنیم و هم کسانی را که با این بهانه که فهم قران، مختص مفسران و معصومین است ،از تعمق در ایات کتاب خدا طفره میروند،راهنمایی کنیم.”اما وقتي مي خواهيم فهم خود را وارد حوزه عمومي كنيم ، مطلب متفاوت مي شود و حداقل هايي لازم است تا استنباط قرين به صحت باشد . بي شك استنباط مي شود كه درست نباشد اما نبايد مفروض خود را به آن تحميل كنيم . حد اقل به فكر ِ فكر مردم نيسيم به هلاك نيفتيم كه

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان