میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در26 فوریه 2020 ساعت 3:45 ب.ظ سرویس:یادداشت بدون دیدگاه 300 بازدید

گزارش بیماری های مُسری در لار و اوز در سال ۱۳۱۷

گزارش بیماری های مُسری در لار و اوز در سال ۱۳۱۷

رسول احمدلو*:‌ مردم منطقه لارستان در عصر پهلوی اول به دلیل قحطی؛ کمبود امکانات و پزشک و همچنین عدم رعایت مسائل بهداشتی با بیماری های مسری همچون مالاریا، ذات الریه، آبله، نزله صدر و… درگیر بودند و همه روزه شایعات زیادی درباره ابتلای مردم به این بیماری ها به مقامات گزارش می شد.

در نوشتار زیر  دو گزارش از شایعه شیوع بیماری مسری در سال ۱۳۱۷در منطقه لارستان بررسی می شود:

۱)شایعه شیوع بیماری در قریه دهرا و اطراف آن

دهرا و کندشک  قریه ای کوچک در چند کیلومتری روستای شرفویه است. حدود صد خانوار طایفه دولخانی با سیاست تخت قاپو یا اسکان اجباری عشایر رضاشاه؛ در دهرا و کندشک تخته قاپو گردیدند.

در اوایل سال ۱۳۱۷شایعه شد که در این قریه بیماری مسری شیوع پیدا کرده و  چند نفر به دلیل ابتلا به بیماری این بیماری درگذشته اند. برای جلوگیری و اطفای مرض از طرف فرماندار لار به پزشک بهداری دستور داده شد به محل مزبور حرکت نماید.

پزشک بهداری در تاریخ سوم اردیبهشت ۱۳۱۷به محل مزبور رفت و پس از بررسی موضوع گزارش داد: طبق اظهار کدخدای دولخانی در مدتی قبل چند نفر در اثر بی مبالاتی و استحمام در آب انبار مبتلا به سرماخوردگی و سینه پهلو گردیده و فوت شده‌اند و مرزی غیر از این مشاهده نگردیده است.

۲)شایعه بیماری مسری در اوز

در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۱۷ کدخدای اوز گزارش داد در چند روز قبل مرض مسری در خانه قایل به حمل  نام اوزی بروز و در مدت ده روز چهار نفر از ساکنین آن فوت نموده اند.

در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۱۷ از کدخدای قریه مزبور گزارش شد سه نفر دیگر که در همان خانه بستری بودند و نیز دو نفر دیگر از همسایگان که با آنها رفت و آمد داشتند به دلیل ابتلا به بیماری مرموزی وفات کردند. از طرف فرماندار لار به پزشک بهداری امر شد با عزیمت به اوز ضمن درمان مبتلایان به این بیماری از شیوع  آن به سایر نقاط جلوگیری نماید.

در تاریخ دوم دی ماه ۱۳۱۷ پزشکی بهداری به قصبه اوز رفته نسبت به گزارش کدخدای این دهکده مبنی بر مرض مسری پس از سه روز جستجو در قصبه اوز و مناطق اطراف تحقیقات لازم به عمل آورد و گزارش داد به طوری که معلوم گردید یک عده از شبانان اوزی در کوه زندگانی می کنند و در قصبه نیز خانه‌ای دارند به علل های مختلف از قبیل استفاده از گوشت حیوانات مریض و آب های راکد و کثیف به طور که نقل می‌کنند در یک آب انبار در شش فرسنگی اوز گویا لاشه چند مردار در آن دیده می‌شود و بعضی ها از این آب خورده اند و در نتیجه به این بیماری مبتلا شده اند و بعد به قصبه آمدند و پس از یک و دو روز توقف فوت نمودند. چند نفر دیگر که در این خانه اقامت داشتند و چند نفر دیگر که با آنها رفت و آمد داشتند نیز به بیماری یاد شده مبتلا و فوت نموده اند.

پزشک بهداری لار به کدخدای اوز پیشنهاد داد برای جلوگیری از شیوع و گسترش بیماری اجساد را بدون غسل کردن دفن کنند و نسبت به نظافت کوچه ها بیشتر جدیت نمایند ضمناً خانه اشخاص متوفی ضدعفونی و فعلا به طور موقت به وسیله کدخدا قفل گردد و همچنین حیوانات مریض را به طرق مختلف تلف نمایند.

* دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی

از این نویسنده بخوانید:

بررسی انتخابات مجلس شورای ملی در لارستان(۱)

نماینده فرمایشی لارستان در دولت کودتا

«علی اکبرخان داور» چگونه نماینده لارستان در مجلس پنجم شورای ملی شد؟

سه پاسبان لارستانیِ «خلیج فارس» را بشناسیم

سال سیاه سی و نه!

آشنایی با «قلعه کهنه» بریز

معمای تاریخی کاروانسرای شاه عباسی

بررسی قیام عشایر لارستان در ۱۵ خرداد سال ۴۲

گزارشی از وضعیت لارستان در سال ۱۳۰۹ توسط سرهنگ «زالتاش»/ فقدان پزشک، کمبود راه و رونق تجارت داخلی


ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان