میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در20 فوریه 2014 ساعت 9:07 ق.ظ سرویس:اجتماعی, برگزیده ها, یادداشت 13 دیدگاه 2,864 بازدید

گلايه اي از سر ارادت

درب حرمگلایه‌ای از سر ارادت

دانيال افتخاري: نمی‌دانم نوشتن این جملات و گلایه‌ها، در این روزها و ساعات کنونی، اثری خواهد نهاد یا خیر!؟ که خود بسیار تردید دارم… اما، می‌نویسم تا دیگر حرفی نماند و دل و اندیشه بهانه‌ای نگیرد!

در ادامه متن پیشین و با زمینه‌ای دیگر، این سؤال را پیش روی خود و همگان می‌گذارم: به کجا می‌رویم؟!

حتما بسیاری در جریان هستند که پنج‌شنبه قرار است در لار، از درب حرم مطهر امامان موسی بن جعفر و جوادالائمه (علیهما السلام) رونمایی شود. البته از هزینه چند بَنر و تابلو در اطلاع‌رسانی این رویداد چشمپوشی می‌کنیم…

چند سالی است به یُمن آرام شدن نسبی شرایط سیاسی و اجتماعی در عراق، وجود یک حکومت شیعی و متمایل به جمهوری اسلامی ایران، و نیز پاک شدن این کشور از حاکمان بعثی، رفت‌وآمد و بده بستان‌های ایرانیان (چه در سطح حاکمیت و چه در میان مردم مشتاق) با عراق بیشتر شده است. پیرو این مسأله، روند بهسازی یا بازسازی حرم‌های شریف امامان (ع) در این کشور افزون‌تر و سریع‌تر شده که نمونه‌هایی از آن را در استان و حتی شهرمان می‌بینیم…

خدمت به امامان معصوم و اظهار ارادت و محبت به این انسان‌های متعالی، البته همراه با معرفت و ادب و اخلاق اسلامی، گوهری است که در وجود بسیاری از شیعیان نهاده شده و همه به آن افتخار می‌کنند. نمونه‌ی سترگ و باشکوه آن، در روزها و شب‌های ماه محرم و به‌ویژه تاسوعا و عاشورا دیده می‌شود که دیگر نیاز به وصف آن نیست؛ هرچند جا دارد در مجالی دیگر به آسیب‌شناسی این اظهار ارادت‌ها (در شادی‌ها یا سوگ‌ها) بپردازیم. اما مسأله‌ی بسیار مهم در این زمینه، «ضرورت‌شناسی» است. به بیان ساده‌تر از خود و دیگران، از جمله متولیان، می‌پرسم آیا همه اقداماتی که به‌طور خاص در زمینه‌ی بازسازی عتبات عالیات انجام شده و می‌شود، بایسته و ضروری است؟!

بنده این توفیق و کامیابی را یافتم که در اردیبهشت ماه امسال، به آن سرزمین پر از نور و پاکی، و البته دارای گذشته‌ی پر رمز و راز و عجیب، سفر کردم و تقریبا تمامی مکان‌های مقدس و زیارتی آن را از نزدیک دیدم. نخستین واگویه‌ای که از آن سفر برای بسیاری از دوستان گفته و اکنون نیز آن را تکرار می‌کنم این است که عراق تا حد زیادی بی‌نظم و ترتیب است و نیاز اساسی آن نظم و پاکسازی ظاهری، فرهنگی و اجتماعی است؛ حتی گاهی این آرزو را با خود زمزمه می‌کردم که ای کاش مدیریت بسیاری از آن اماکن مقدس با ما ایرانیان بود! (البته گاهی با خود به شرایط پس از تحقق احتمالی این آرزو هم فکر کرده‌ام و کمی تردید روا داشتم تا این آرزو را با صدایی بلند بگویم!!).

اما در همین نکته‌ی بدیهی- که در بالا اشاره شد- باز هم به عقیده‌ی بنده، ضرورت‌ها را درست نشناخته‌ایم! به عنوان نمونه، حرم مطهر امامان موسی بن جعفر و جواد الائمه (ع) در شهر کاظمین نسبت به دیگر حرم‌های مقدس، بزرگ‌تر، مجلل‌تر و تمیزتر بود، و حتی شهر نیز تا اندازه‌ای پاک‌تر و منظم‌تر به نظر می‌رسید. بنده هنوز ضرورت ساخت درب برای این حرم زیبا و نورانی را نفهمیده‌ام! آن هم با به‌کارگیری مقدار بسیاری طلا و هزینه‌های بالا!… نکته‌ای که در اینجا باید یادآوری نمایم، این است که حرمِ تخریب شده‌ی امامان عسکری (ع) در سامرا، هنوز پس از سه چهار سال به اتمام نرسیده است! حتی در زمانی که ضریح زیبا و جدید حرم امام حسین (ع) در کربلای معلی، ساخته و کار گذاشته شد، نه بنده‌ی حقیر که بسیاری از دلسوزان و عالمان دین، نسبت به آن انتقاد کردند! این در حالی است که همین حرم پاک و نورانی، و حتی حرم باصفای مولا علی (ع)، جای کافی و مناسب برای حضور زائران مشتاق ندارند و در روزهای ویژه‌ی سال، گنجایش آن‌ها به‌سرعت تکمیل می‌شود! دیگر بگذریم از آلودگی و بی‌نظمی برخی خیابان‌ها و کوچه‌ها، و نیز حضور تعداد زیادی افراد نیازمند و…

شاید بسیاری بنده را متهم کنند که دوستی و ولایت اهل بیت (ع) را در دل ندارم یا اینکه عشق و ارادت مردم را درک نمی‌کنم! اما پیشاپیش بگویم که اگر به درگاه پروردگار عالم و چهارده معصوم مقبول افتد، شیفته و محبّ این خاندانم و آن را افتخار خویش می‌دانم و اظهار محبت و سوگواری یا سرور و شادی برای ایشان را جزئی از ولایت‌مداری می‌دانم؛ اما هرگز آن را اصل ماجرا و هدف اساسی نمی‌دانم! به عقیده‌ی من، اگر اصل و مقصود نهایی را همین ظواهر و اهمیت دادن روزافزون به گنبد و ضریح و مناره قرار دهیم، قطعاً و یقیناً از مرام و اندیشه و کلام آن بزرگواران دور خواهیم شد!

اما نگرانی و ترسم از جای دیگری هم هست!؛ زمانی که مردم بسیاری شهرها به‌ویژه شهرهای مذهبی و کوچک‌تر را می‌بینم که با حالت‌های خاص و سرشار از احساسات، در چنین مراسمی حضور می‌یابند، به خود می‌گویم نکند برخی می‌خواهند از این احساسات پاک مذهبی سوءاستفاده کنند! و یا اینکه…. (دیگر سکوت می‌کنم!)

امیدوارم مراسم امروز لار هم به خیر و نیکی انجام شود و البته محملی نشود برای جولان یا عرض اندام دوباره (شاید هم چندباره) تندروها و کسانی که ارتزاق مادی و معنوی‌شان از فضای افراطی جامعه خواهد بود!!

مردم عزیز لارستان! تنها سلامی خالصانه برسانید به درگاه پاک و پر مهر امام موسی کاظم، باب الحوائج (ع)، و باب المراد حضرت جوادالائمه (ع)


13 نظر

  1. ناشناس گفت:

    0

    0

    احسنت… خدا کند آن هایی که باید بدانند بخوانند!

  2. علوي گفت:

    0

    0

    حرفي بود كه سالها در گلويم مانده بود. احسنت به تو برادر مومن و مستقل.

  3. دوست قديمي گفت:

    0

    0

    كلا فكر مي كنم آفت جامعه ما توجه بيش از حد به ظواهر است و به همين اندازه توجه به ظواهر، عمق موضوعات و ارزش معنوي و ماهياتي آنها كاهش مي يابد. احسنت به دانيال افتخاري نازنين.

    • ارزشي گفت:

      0

      0

      به نظر من شما اصلاح طلبان به بهانه انتقاد از ظاهرگرايي مي خواهيد ارزش هاي ما را كم رنگ كنيد. دستتان براي ما رو شده است!!!!!

  4. ناشناس گفت:

    0

    0

    این نظر آخری که به نام “ارزشی” نوشته شده، خیلی ضایع هست. مطمئن هستم از بچه های خودتون این رو نوشتند و میخوان اصولگراها رو خراب کنند. هیچوقت یه اصولگرا نمیاد اینطور نظر بده. تا کی میخواهید با دروغ و کلک، افکار خودتون رو تحمیل کنید. متاسفم

  5. 0

    0

    سلام
    خواندم . حرف دل بود . حرف دل شاید خیلی ها.و شاید بعضی ها هم قبول نداشته باشند.کاش خارج از هرگونه مرزبندی و دور از هرتعصبی به همدیگر و نوشته ها احترام بگذاریم. دست شما درد نکنه دوست خوبم.

    • نگارنده گفت:

      0

      0

      سلام جناب مفتوحی.
      ممنون از لطف شما… واقعاً همینطوره؛ مثلاً دوست ناشناس آخر، باز هم دچار این اشتباه و مرزبندی غلط شده اند! در این نوشته و بحثهای اینچنینی، به هیچ وجه اصلاح طلب و اصولگرا مطرح نیست! بحث بر سر این است که رفتارها و گفتارهای افراطی در هر زمینه ای، به ویژه مسائل مذهبی، آفت بد و مخربی است که جامعه را فراگرفته است! باید برای این مسأله چاره جویی کرد.

  6. jowrkesh گفت:

    0

    0

    متاسفانه توی جامعه ما تا بخای نظری بدی سریع تو رو به یک جناح نسبت میدن در صورتی که شما جرء کدوم جناحی پرداختن به حاشیه است و این خود یک نوع فرار از اصل موضوع است کاش وقتی موضوعی مطرح میشه فقط دلایل موافقت یا مخالفت با موضوع رو بخونیم و حق انتخاب رو بسپارن به خواننده.

  7. صادق گفت:

    0

    0

    برادر عزیز.جناب نگارنده
    چقدر یادداشت شما مرا یاد تفکرات و عقاید وهابیون می اندازد….
    اینشالله که خیره

  8. محمد علی گفت:

    0

    0

    کاش کمی دقت را به خرج میدادی تا لااقل آب به آسیاب دشمن نریزی

  9. ناشناس گفت:

    0

    0

    امیدوارم گلایه جنابعالی از سر ارادت باشه
    ولی مواظب باش جانم
    همین شیوه ی نوشتار (گه شما آن را ارادت می دانید) ، مخالفان چنین قضایایی در فرقه های دیگر نیز به کار می گیرند.
    البته آنها هدفان تخریب است
    لذا حوستان را جمع کنید تا کمتر سخنگوی تبلیغاتی چنین تفکراتی باشیم
    با تشکر جناب آقای افتخاری

  10. خداشناس گفت:

    0

    0

    با عرض سلام.
    مشکل ما این است که از علماء ولایی وولایت جلوتر میزنیم.

    دقیقا این سخنان کپی برداری از تفکراتی است که قران را متعلق به قرون گذشته میدانستند وزیارت عاشورا را خشونت طلبی …

    البته اینرا هم باید گفت که ورژن مطالب یکمقدار موزیانه تنظیم شده که حتی خود نگارنده هم شاید متوجه نشوند واین از خطوات شیطان است دوست عزیز!

    کاش یه کارشناس دینی در این زمینه مطلب میزد ولی مشکل دین ما این است که هرکسی می خواد یه دستی توی اش ودیگ دین بیاره وهمین مسئله باعث میشه که مردم نتونن این آش رو مصرف کنند.

    • نگارنده گفت:

      0

      0

      خواهش میکنم منظورتان را از ولایت، دقیق بیان فرمایید!.. این روزها بسیاری، از ولایت‌مداری و ذوب بودن در ولایت سخن میگویند اما صاحبان اصلی ولایت یعنی پیامبر و خاندانش را نه خوب می‌شناسند و نه پیروی می‌کنند از آنان!
      نه دوست عزیز!؛ مشکل جای دیگری است… شما تنها تلاشهای دشمنان و وهابیان را مسأله‌ساز می‌دانید، در حالی که به دور شدن روزافزون مردم و جوانان از دین (یا حداقل مناسک و اعمال دینی) هیچ اهمیتی نمی‌دهید! یا اینکه آن را تنها زاییدهء تهاجم فرهنگی می‌دانید.. واقعاً متأسفم برای شما عزیزان!!
      در ضمن کاش منظورتان از کارشناس دینی را واضحتر می‌نمودید؛ مقصود همان روحانیان تکراری و وابسته به حاکمیت اند که مدام و در روزها و شبهای پشت سر هم روی صفحه تلویزیون ظاهر می‌شوند؟؟!… خواهش میکنم یک آمار رسمی بگیرید تا متوجه شوید چند درصد جوانان، بویژه جوانان این شهر پای چنین برنامه‌ها و کارشناسانی می‌نشینند!؟
      تا زمانی که متولیان دین (هرچند دین متولی نمی‌خواهد!) سرگرم دنیا و مسائل پَست سیاسی و کشمکش‌های قدرت هستند، نمی‌توانند کسی را به آیین رحمانی اسلام جذب کنند!

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان