میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در17 جولای 2014 ساعت 3:00 ق.ظ سرویس:یادداشت 8 دیدگاه 1,651 بازدید

یک عید متفاوت…!

آيا آنقدر كه به مردگان سر مي زنيم به سراغ زنده ها مي رويم؟!

یک عید متفاوت…!

05_0011دانيال افتخاري: با پایان روزها و شب‌های عزیز و دوست داشتنی ماه خدا، به عید معنوی فطر نزدیک می‌شویم که بی‌شک موسم خوشه‌چینی از عبادات و طاعات و مناجات رمضان است، و روزی برای شادی و نشاط جسم و جان. هرچند کمی سخت است با ماهِ نرم شدن دل‌ها و جاری شدن اشک‌ها خداحافظی کرد، اما می‌تواند فرجامی نیک برای همه‌ی آن زیبایی‌ها و آغازی برای یک راه نو باشد.

با وجود اینکه بسیاری از اعیاد (همچون عید نوروز) شادی، سرور و جنب‌وجوش را به دل‌ها می‌آورَد، اما همیشه حس می‌کنم جنس شادی عید فطر متفاوت است؛ شاید از آن جهت که همچون مقصدی خوب و دل‌انگیز در یک سفر است؛ و هم از آن رو که تنها عیدی است که منحصراً نام «الله»، پروردگار رحمت‌گستر، در آن جلوه و درخشش دارد.

اما از این‌ها که بگذریم، ادامه‌ی سخن شاید اندکی متفاوت و حتی تلخ باشد!…

در این عید بزرگ، شهرهای بزرگ به‌ویژه تهران محل برپایی جشن‌های خاص و پرشور، و از جمله به‌پا شدن خیریه‌ها و گلریزان‌ها برای برخی افراد به‌ویژه زندانیان نیازمند می‌شود؛ و البته هر سال بر شور و هیجان این‌گونه مراسم افزوده می‌شود. بسیاری از انسان‌های نوع‌دوست و نیک‌اندیش به شکرانه‌ی یک ماه اطاعت و بندگی و پاک شدن از برخی آلایش‌ها، در حد توان خود به یاری نیازمندان و هم‌وطنان یا همشهریان چشم‌به‌راه خود می‌شتابند. حتی ممکن است از رسانه‌ها زیاد شنیده باشید که در این عید و برخی اعیاد دیگر، مسئولان بلندپایه‌ی کشور از آسایشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، سراهای سالمندان و مکان‌هایی از این دست سر می‌زنند تا یادی کنند از انسان‌هایی که شاید اندکی دور افتاده یا فراموش شده‌اند…  اما اگر به شهر خودمان (که پیشتر از شادی و غم در آن سخن گفتم) نگاه بیندازیم، آنچه در عید فطر هر سال رونق ویژه دارد، برگزاری مراسم ختم درگذشتگان است!! جالب آنکه در هر سال، هم ازدحام این مراسم و هم حاشیه‌ها و هزینه‌های آن افزوده می‌شود.

البته بنده و بسیاری از مخاطبان شکی نداریم که برگزاری چنین برنامه‌ای به خودی خود ایرادی ندارد و بلکه می‌تواند محملی برای یاد خدا و مرگ و در نتیجه آرامش قلبی انسان‌ها باشد، تا اندکی از زمانه و فضای سنگینِ آهن و دود فاصله بگیرند. اما دو نکته در این میان لازم به یادآوری است:

نخست آنکه هدف بیان شده از این‎‌گونه مجالس، به‌طور معمول برآورده نمی‌شود؛ کسانی که در مجالس سوگ عزیزان از دست رفته (در عید فطر) شرکت کرده و می‌کنند سخن بنده را تأیید خواهند کرد. خانواده‌هایی که عزیزی از دست داده چند ساعت سرپا ایستاده و در نهایت خسته و کم‌رمق می‌شوند؛ و از سوی دیگر مردمی که به این مجلس آمده‌اند پس از اندکی قرائت قرآن، مشغول گپ‌وگفت و سخن از دغدغه‌های پرشمار دنیایی می‌شوند که تنها از آن همهمه‌ای پُردامنه شنیده می‌شود و آیات قرآنی که توسط قاریان خوانده شده و به‌آسانی مورد بی‌احترامی قرار می‌گیرد!!

نکته‌ی دوم این است که برگزاری چنین مراسمی در روز عید، که یکی از اثرات آن امتداد سوگواری و زنده کردن دوباره یا چندباره‌ی یادِ عزیز از دست رفته برای خانواده‌های داغدار (آن هم در جایی که حداقل چند ماه از رحلت متوفی گذشته) است، در کجای آیین و سنت یا دین ما آمده است؟؟! آری؛ در دین اسلام یک تأکید و سفارش وجود دارد و آن هم این است که در زمان‌ها و روزهایی که شاد و سرخوش هستیم، سری به آرامگاه‌ها بزنیم و با یادکردی از درگذشتگان و خواندن فاتحه برای شادی روح آنان، کاری کنیم که روح و جسم و فکرمان از یاد پروردگار غافل نشود. روشن است که این سفارش زیبا و حکیمانه، بیشتر جنبه‌ی شخصی دارد و هر کس در درون خود باید به این مسأله پایبند باشد؛ اما اینکه فضای شهر و دیارمان را در روزی که نه فقط انسان‌ها و به‌ویژه مسلمانان، بلکه حتی فرشتگان در حال شادی و مستیِ عید‌اند، به غم‌خانه‌ای مبدل کنیم که متأسفانه سود و فایده‌ی چندانی هم برای‌مان ندارد، هرگز منطقی و عقلانی نیست. برگزاری این مراسم ختم، بسیاری را مجبور می‌کند تا از دیدوبازدید عید و کار نیکِ «صله‌ی رحم» بکاهند و به حُکمی نانوشته، خود را در هر حال و وضعیتی به مسجد یا حسینیه برسانند!

حال همه از خود بپرسیم و به‌طور جدی تلنگری به خود بزنیم که: آیا آن‌قدر که مردگان را ارج می‌نهیم (که البته لازم است) به زندگان و انسان‌های اطرافمان که گاه شدیداً به یک نگاه یا پناه ما محتاج‌اند، سر می‌زنیم؟؟… پاسخ این سؤال با همه‌ی وجدان‌هایی که ممکن است به خواب رفته باشند و یا این معضلات ساده اما اصولی را بدانند ولی در فکر حل آن نباشند!


8 نظر

  1. z.sh گفت:

    0

    0

    سلام . ممنون از اراءه این مطلب ، امیدوارم تاثیر گذار باشه .

  2. بنده خدا گفت:

    0

    0

    من بااین جمله مخالفم که عید فطر تنها عیدی است که نام الله در آن جلوه گر است!! اگر یک عید هم نام الله در آن متبلور باشد همانا عیدالله الاکبر عید بزرگ غدیر خم است وبس

  3. محمد رزاقیان گفت:

    0

    0

    سلام…
    دست بر روی زخم چندین ساله و وعرف ورسم نه چندان کهن گذاشتین….
    بقولی شما ایرانیان نه مرده بد دارید ونه زنده خوب…
    حق گفتید اما کو گوش ودل شنوا…
    رسم ورسومی نابجا وبی هیچ نتیجه واخر مجلس خستگی از رخ همه نمایان…
    واخر اینکه بارها شنیده ام بزرگترین عید اسلامی ما همین عید فطر هست اما در پایان همین روز بزرگ چیزی که حاصل داغدیدگان میشود…تنی خسته واعصابی بهم ریخته وهیچ وهیچ وهیچ

  4. صابر گفت:

    0

    0

    کی گفته عید اکبر عید غدیره؟ تا جایی که خدا فرموده در قرآن عید قربان عید الله الکبر هست.

    • = گفت:

      0

      0

      آقا صابر وقتی مسئله ای را نمی دانی اظهار نظر نفرما ! هیچ عیدی بدون غدیر معنا وارزش ندارد
      پیش از غدیر عالم امکان صغیر بود عید غدیر آمد و عالم کبیر گشت

  5. صابر گفت:

    0

    0

    به به…چه دلیل قانع کننده ای. ممنونم!

  6. از طرف گفت:

    0

    0

    صابر خان بیسواد کمی به کتب مرجع روایی و احادیث مراجعه بفرمایید تا بفهمید عیدالله اکبر عید غدیر است .البته اگر دنبال فهم مطلب هستین.تنها برادران اهل سنت این عید رو عیدالله اکبر نیمدانند.

  7. شكيبا گفت:

    0

    0

    جناب افتخاري سلام” من هم همانند شما دراين موردموافقم.دوازده سال پيش من هم مطلبي در اين باب نوشتم ولي متاسفانه چاپ نشد و گفتند اين عرف است شما حق انتقاد نداريد .پرسيدم مگر كودكان چه گناهي مرتكب شده اند به جاي اينكه با لباس نو كه پوشيده اند به ديدار بزرگان فاميل بروند و عيدي بگيرند سر از قبرستان و مجالس ترحيم در بياورند. چرا ؟ اين را هم بايد بگويم همان بزرگ فاميل هم در خانه تشريف ندارندو به ديدار مردگان رفته !!!!

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان