میزان رضایت مندی شما از عملکرد شورای چهارم شهر لار چقدر است؟

نتایج

Loading ... Loading ...

انتشار در۱۱ شهریور ۱۳۹۸ ساعت ۳:۳۳ ب.ظ سرویس:یادداشت یک دیدگاه 191 بازدید

عزا برای عزا!

عزا برای عزا!

احمد حسینی*: دو ویژگی خاص محرم و صفر، شهادت جانسوز سرور و سالار شهیدان اباعبدالله‌الحسین(ع) و یاران او در دهم ماه محرم و همچنین رحلت خاتم پیامبران و اشرف مخلوقات حضرت محمد(ص) در روز ۲۸ صفر می‌باشد که البته در روزهای آخر صفر رحلت حضرت امام حسن مجتبی و علی‌بن‌موسی‌الرضا (علیهم‌السلام) نیز اتفاق افتاده است.

اینکه در این دو ماه حوادث جانگدازی رخ داده و پاسداشت عظمت آنها به‌ویژه عاشورای حسینی، زنده‌کننده نهضت و اسلام عزیز است تردیدی نیست و قرن‌های متمادی است مجالس عزا برگزار می‌شود. البته نحوه برگزاری مجالس عزاداری با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده مثلاً در زمان رضاخان تعطیل بود ولی در پادشاهی پسرش، سیاستی دیگر تعقیب می‌شد و آن گسترش دادن مجالس عزاداری و روضه‌خوانی و سینه‌زنی و استفاده از آن برای تحکیم پایه‌های سلطنت بود و آن دعایی که اکثر مجالس در آخر به جان شاه می‌کردند دستوری از دربار بود و باید توجه داشت در آن سال‌ها عزاداری‌ها هدفی را تعقیب نمی‌کردند و ربطی به حماسه حسینی و قیام ظلم‌ستیز کربلا نداشتند، آنچه هدف بود خود عزاداری بود و آن هم خاصیت خود را از دست می‌داد.
با نزدیک شدن به سال‌های آخر عمر طاغوت و استقرار نظام اسلامی، امام خمینی با هوش و درایت بی‌نظیر خود، این عزاداری‌ها را سمت‌وسوی ضد رژیم دادند و هدفمند ساختند و محتوای سخنرانی‌ها و نوحه‌ها نیز کاملاً تغییر کرد و درنهایت دیکتاتور را سرنگون ساخت همین شیوه پس از انقلاب و بخصوص در هشت سال جنگ تحمیلی نیز بسیار موثر و کارساز و حماسه‌آفرین بود و نوحه‌های معروف آن دوران هنوز ورد زبان‌های نسل انقلاب است.
اما به‌تدریج و در گذر ایام، بخصوص در دو دهه گذشته، حال و هوای مجالس عزاداری به سمت‌وسوی «عزا برای عزا» گرایش یافت و از همه خطرناک‌تر انحرافات و بدعت‌های عاشورا که امثال شهید مطهری(ره) در زمان شاه به آثار منفی آن توجه می‌دادند، باز در برخی مجالس عزاداری رواج یافت و هرچه زمان می‌گذرد، بر تعداد اینگونه مجالس که ربطی به اصل و هدف نهضت اباعبدالله ندارند افزوده می‌شود و علاوه بر ترویج خرافات و به‌کار بردن اشعار بی‌محتوا که اهانت به این نهضت هم تلقی می‌گردد، از افراد سرشناس و برخی مجالس استفاده سیاسی برای تسویه‌حساب جناح‌ها و جریانات مخالف بعمل می‌آید و در این میان رسانه ملی هم متاسفانه با این جریان و روند انحرافی اُنس و الفتی بیشتر دارد به‌نحوی که دو ماه محرم و صفر همه شبکه‌های صداوسیما، در این جهت فعال هستند و همه‌چیز تعطیل می‌شود و مملکت در این دو ماه رخت سیاه می‌پوشد و عزادار می‌شود و بازهم مع‌الاسف، چشم و هم‌چشمی برای برگزاری مراسم پرجمعیت‌تر و چهره‌های مشهورتر و دادن غذای چرب و نرم‌تر بین افراد شدت می‌گیرد، بعضی مراسم تا نیمه‌شب ادامه می‌یابد و نماز صبح بسیاری قضا می‌شود و در این میان آنچه مظلوم و فراموش شده باقی می‌ماند، سیره و روش زندگی امام حسین(ع) و سایر پیشوایان دین است. آیا درست است که عزاداری‌ها به فضای قبل از انقلاب متمایل شود؟
تاکید مکرر مسئولان کشور از رهبری انقلاب تا ائمه جمعه و بزرگان دیگر و رسانه‌های دلسوز مبنی بر توجه بیشتر به روح و باطن این مناسبت‌ها و درس گرفتن از آن و کمتر کردن رنگ و لعاب و فقط اشک ریختن و بر سر و سینه زدن بدون توجه به یک هدف متعالی و انسان‌ساز، ظاهراً تا امروز که تاثیری نداشته است و به نظر می‌آید از این پس نخواهد داشت. سکوت و غفلت در برابر این کج‌روی‌ها، میدان را برای جریانی باز کرده که تاخت و تاز در آن هرسال بیشتر می‌شود و هرکس در جهت اصلاح بخواهد حرکتی کند، زیر دست و پای این هجوم و سیل تهمت‌ها له می‌شود. مثل خیلی از، ای‌‌ کاش‌ها،‌ ای کاش روح و هدف و فرهنگ عزاداری‌های سال‌های منجر به پیروزی انقلاب و دهه پس از آن نهادینه شده بود.
در پایان باید این سوال را مطرح کرد که اگر مخاطب و هدف روضه‌ها و مداحی‌های قبل انقلاب، رژیم ستم‌شاهی بود و اگر در دوره جنگ، هدف حماسه‌سازی و تهییج روحیه رزمندگان بود، امروز مسئله و شکل اصلی جامعه ما چیست که باید در فرصت‌های مغتنم ماه محرم و صفر در مجالس و صداوسیما هدف اصلی باشد؟ بدیهی است دشمن خارجی ما دولت ترامپ هنوز تهدید است ولی در عرصه داخلی می‌توان بسیاری از مسائل را در حوزه‌های سیاسی و اجتماعی هدف قرار داد. از ظالم‌ها و کینه‌توزی‌ها و تخریب شخصیت‌ها تا جنگ قدرت و فساد اقتصادی و امثال آن ولی بهتر است همه این‌ کجی‌ها را در مسئله اخلاق خلاصه کرد.
این بداخلاقی حاکم بر جامعه و بعضی مسئولان است که چنین اوضاع آشفته‌ای را به‌وجود آورده. پس روشن است در این ایام باید از اخلاق محمدی (ص) و سیره و روش زندگی اباعبدالله و ائمه هدی سخن گفت و در توصیف آن فیلم و مجموعه تلویزیونی ساخت و سخنرانی و مداحی کرد. نباید شناخت نسل جوان از امام حسین(ع) فقط این باشد که در مدینه به دنیا آمد و در کربلا شهید شد، قریب به ۶۰ سال عمر آن حضرت و روش زندگی او، نوع سلوک و رفتار با دشمنان و دوستان و احادیث و روایات گهربار آن حضرت، نباید فراموش شود. اگر مسئولان ذیربط این هدف یعنی اصلاح اخلاق جامعه را در فرصت‌هایی مثل دهه عاشورا و ماه صفر دنبال نمایند، می‌توان تا حدودی کج‌روی‌ها را اصلاح کرد وگرنه عزا برای عزا هیچ سود و فایده‌ای برای جامعه و نظام اسلامی ما نخواهد داشت.
*فرماندار اسبق لارستان

*این یادداشت پیش از این در روزنامه جمهوری اسلامی منتشر شده است

از این نویسنده بخوانید:

سندروم عوام زدگی خواص

نيم قرن آرامش و طوفان

نظام جمهوري اسلامي و آفت مديريت

مناسبات دولت قبل در وزرات كشور دولت روحاني حفظ شده است

آينده مذاكرات

باور عمومي چيست؟

نقدي بر سفر استاني دولت به فارس

آقايي كه من شناختم

فروش خاک وطن

روزی که ایران ایستاد

احمدی نژاد در شیراز/ تقابل عوامفریبی احمدی نژاد با ارزش ها و سکوت اصولگرایان

رویکرد مبارک

عطش قدرت و انحصار!

فاصله ما تا حکومت عدل

برنده جنگ تلگرام

با ترامپ همراه نشوید!

مرحوم آیت الله «آیت اللهی» چگونه به معمار «وحدت» در جنوب کشور مبدل شد؟

قفل و کلید!

غفلت های بزرگ

جنگی که جریان دارد


1 نظر

  1. لارستانی گفت:

    0

    0

    بی تردید با توجه به روایاتی که تاکید بر اهتمام داشتن به برپایی عزای سیدالشهدا دارند می توان دریافت که محرم و صفر فرصتی برای ایجاد یک انقلاب درونی در خود است، برای بازنگری حالات خود که اگر انحرافی از مسیر امام حسین در ما پدید امده برگردیم و وارد کشتی نجات حضرت شویم. علاوه بر آن مجلس عزاداری امام حسین مجلس توبه است که یک قطره اشک بر مصیبت حضرت و خاندانش گناهان را شست و شو می دهد.

ارسال نظر

طراحی و توسعه توسط رضوان